Szczepienia - Wiedza ochrania, ignorancja naraża

1. Wstęp

2008-03-26T05:52:00.001-07:00

Narodziny dziecka stanowią bardzo wzniosłą chwilę w życiu każdych rodziców, kochamy je i chcemy je chronić tak bardzo jak to tylko możliwe. Pierwsze zagrożenia które mogą pojawić się zaraz na początku każdego noworodka na tym świecie stanowi w głównej mierze poleganie i ufanie swoim rodzicom, na których spada odpowiedzialność za przyjście na świat swojego potomka. Tymi zagrożeniami może być brak odpowiedniej wiedzy rodziców którzy najczęściej ulegają innym i im ufają sami nie sprawdzając informacji. Taką właśnie informację postaram się przedstawić tym artykułem, i mam nadzieję że spowoduje on przynajmniej zastanowienie przed podjęciem jakichkolwiek działań ze strony rodziców.

W końcu zamieniliśmy coś, co zwykle jest relatywnie drobną chorobą, na istotnie poważną chorobę. Zamiast samemu wziąć odpowiedzialność za nasz system odpornościowy, próbujemy rozwiązać każdy problem, wstrzykując szczepionkę. Drażnimy przez to nasze ciało, czyniąc z siebie coraz bardziej chory i zagrożony gatunek. W ten sposób stajemy się chodzącymi "bombami zegarowymi". [1]

Dr Block

Co wiemy na temat szczepień ?
Jakie to może mieć konsekwencje ?
Dlaczego są szczepienia obowiązkowe, dlaczego państwo (rząd) podejmuje decyzje za nas.
Dlaczego rząd nakazuje szczepienia ?
Czemu wierzymy że są dobre ?
Co one mogą powodować ?
Dlaczego nie dochodzimy prawdy, tylko ślepo słuchamy i wierzymy lekarzom?
Ile razy lekarz może się mylić ?
Ile razy robimy na przekór zaleceniom lekarza ?

Pytań można by wymieniać całe mnóstwo, jedno jest pewne, to Ty jako rodzic bierzesz pełną odpowiedzialność za sprowadzenie dziecka na świat, za jego wychowanie oraz za jego zdrowie, które chyba jest najważniejsze.

Sami wywołujemy choroby i sami zmierzamy w kierunku masowych zachorowań na raka oraz do uszkodzeń mózgu poprzez używanie szczepionek. [1]

Prof. Leon Grigorski.

Ta publikacja ma na celu "rzucenie światła" na popularne szczepionki którymi szczepimy nasze dzieci, a tak naprawdę nie posiadamy większej wiedzy w tej dziedzinie, ta strona ma pomóc w uświadomienie sobie faktu zagrożenia jakie niesie ze sobą szczepionka.

Swego czasu władze medyczne w Australii orzekły:

Mamy zaufanie do zagranicznych badań, ponieważ nie dysponujemy pieniędzmi na tego typu działania. Jeśli chodzi o Australię, ufamy, że szczepienia są dla nas korzystne. Nasz stan oraz Ministerstwo Zdrowia nie są w stanie opracować polityki pozyskiwania informacji. Nie przeprowadzamy również dogłębnych badań i nie kolekcjonujemy bieżących statystyk. W dalszym ciągu wychodzimy z założenia, że państwo zagraniczne robią to w odpowiedni sposób, nawet jeśli wzrastają jakiekolwiek obawy czy też wątpliwości. ([1] str. 7-8)

Władze te zaufały zagranicznym badaniom, być może z USA. Z kolei władzom swoim zaufały ludzie tegoż państwa. Zapewne istnieje możliwość że Polskie władze ufają zagranicznym badaniom sami nie dotykając tego tematu, ponieważ zbyt dużo kosztują ? Pieniądze wbrew pozorom odgrywają bardzo ważną rolę, mogą również dyktować sprawy zdrowotne.

Dlaczego ufamy szczepieniom?

Szczepienia ochronne przeciwko powszechnym dziecięcym chorobom zakaźnym: dyfterytowi, tężcowi, polio (choroba Heinego-Medina), odrze, śwince i różyczce były najbardziej efektywną akcją nowoczesnej medycyny w redukowaniu epidemii zachorowań i śmiertelności.
"Podstawy chorób zakaźnych", Mandell&Ralph
[...] Szczepienia zapobiegły wielkiej liczbie cierpień i uratowały więcej ludzkich istnień niż jakakolwiek inna medyczna interwencja w tym kraju.

Żeby zweryfikować te twierdzenia, wystarczy tylko sprawdzić oficjalne dane statystyczne, które odzwierciedlają spadek śmiertelności spowodowanej chorobami zakaźnymi w ciągu ostatnich stu lat i porównać je z równie oficjalnie głoszonymi sloganami. [1] O tym dalej...

Dlaczego ufamy w slogany głoszone wszędzie gdzie tylko się da ?

Pneumokoki

Co to są pneumokoki ?
Pneumokoki (Streptococcus pneumoniae) to powszechnie występujące bakterie chorobotwórcze, mogące atakować różne narządy człowieka. Zwykle występują w jamie nosowej i gardle dzieci i zdrowych dorosłych. Szczególnie u małych dzieci bardzo łatwo dochodzi do zasiedlenia (nosicielstwa) śluzówki nosa i gardła pneumokokami, ponieważ dzieci mają niedojrzały układ odpornościowy i nie produkują wystarczającej ilości przeciwciał odpornościowych przeciw temu typowi bakterii.

Źródło: forum.gazeta.pl

Są to bakterie powszechnie występujące, które mogą ale wcale nie muszą atakować narządów człowieka. Uważam że oczywistym jest to że u małego dziecko łatwo osiedlają się nie tylko te bakterie. Kiedy układ odpornościowy dziecka zauważy takie bakterie, podejmuje z nim "walkę". Walka ta polega na tym aby wykształcić w trakcie tego procesu przeciwciała. Jeśli podamy szczepionkę, spowoduje ona osłabienie samego systemu odpornościowego. Oto relacje ludzi kiedy zaszczepili swoje dzieci szczepionką przeciw pneumokokom:

Półtora tygodnia temu zaszczepiłam Julię pneumo 23. W piątek Julia zaczęła
kaszleć i dostała kataru, bez podwyższonej temperatury. Kontaktu z dziećmi
nie ma, bo jeszcze nie chodzi do przedszkola. Nikt z rodziny nie jest chory.
W niedzielę wszystko prawie ustąpiło. Podałam tylko syrop przeciwkaszlowy i
homeopatyczne kropelki. Czy to może być rakacja poszczepienna? Po takim
czasie? Co o tym myślicie? W ulotce nic nie piszą o takich objawach.
pozdrawiam
Ewa

[...] Pierwsza przemiana, jaka zaszła w moim przekonaniu, nastąpiła w dziesięć lat po ukończeniu studiów, kiedy zaobserwowałem, że rutynowe szczepienie i uodparnianie wywoływało chorobę u dzieci i mogło nawet prowadzić do śmierci. [...]

Dr Archie Kalokerinos

[..] profesor medycyny Gordon Stewart, wypowiadał się na temat zagrożeń, jakie niesie szczepionka przeciwko kokluszowi. Pomijając fakt, że stopień niepowodzenia szacowano na około 30 - 50 proc., profesor Stewart ostrzegał przed reakcjami jakie może wywołać to szczepienie, tj. przed uszkodzeniem mózgu i śmiercią. [1]

Dalsze wypowiedzi:

Bardzo Ci współczuję i trzyma kciuki za Twojego synka. Nie rozumiem tylko jak
to możliwe, że dziecko zaszczepione na pneumokoki nadal na nie choruje??? To po
co szczepić, skoro to nic nie daje??? Jaki jest sens takiej szczepionki...

***

Przede wszystkim witam serdecznie wszystkie mamusie:)Takiego bakcyla(jak w
tytule) ma moja 19miesięczna córeczka w nosie.Często ma okropny ropny
katar,który wlecze się tygodniami:(ręce opadają.Obecnie stosujemy
polivaccinum do nosa.Chciałabym jednak zaszczepić ją na te wstrętne
pneumokoki,koszt jest starsznie wysoki.Waham się czy zaszczepić ją teraz 2
dawkami,czy poczekać do sierpnia jak skończy 2 lata i wówczas jedną.Z jednej
strony poczekałabym bo poliwaccina też jest szczepionką,może trzeba poczekać
i zobaczyć jaki będzie efekt,z drugiej strony strasznie się boję.Doradzcie
dziewczyny...

W przypadku dzieci ryzyko szczepień jest o wiele większe niż ewentualne korzyści z niego płynące. [1]

Dr Carlton Fredericks

***

Miłe Panie
Dajecie sie wkręcić w kampanię, która ma na celu wywołanie paniki i wzrost
sprzedaży szczepionki. Nie dajcie się zwariować!

***

Jestem mama 7-mio miesiecznego HUBERCIKA,ktory jest nosicielem STREPTOCOCUS
PNEUMONIAE i mam zalecenie pediatry aby zaszczepic synka PREVENAREM.
Prevenar kosztuje we WROCŁAWIU od 320zl do
380zl !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Szczepionki są odpowiedzialne za epidemię Autyzmu i Alergii

Szczepionki to jedna z największych pomyłek medycyny. Inaczej postrzegalibyście ich działanie, gdybyście odczuli skutki uboczne na własnej skórze. Mam dziecko z autyzmem, które rozwijało się super do czasu kiedy zaszczepiłam je szczepionką MMR i ACT hib. Całkowity regres i zaburzenia układu pokarmowego. Badania (nie w Polsce) wykazały zatrucie metalami ciężkimi (właśnie rtęcią) i wirusy. Coraz więcej badań wykazuje wpływ szczepień na pojawienie się autyzmu i alergii.(już jedno dziecko na 150 w USA ma autyzm, w Polsce nie ma statystyk, ale pewnie podobnie). Co ciekawe wśró Amiszów, którzy nie szczpią swoich dzieci autyzm w ogóle nie wystęouje. Badania nad wpływem szczepionek na autyzm są ukrywane przez rządy i koncerny farmaceutyczne. Szczepcie się naiwniaczki, trujcie się i dorabiajcie koncerny farmacutyczne.
~mama synka z autyzmem, 17.04.2007 10:15
Źródło: wiadomosci.onet.pl

***
Medycyna Szczepienia związane z autyzmem

Naukowcy z Wydziału Biologii i Biotechnologii z Utah State University w Logan (USA) odkryli silny związek pomiędzy stosowaniem szczepionki MMR (skojarzonej przeciwko śwince, odrze i różyczce) i reakcją immunologiczną, którą podejrzewa się o związek z autyzmem. Badania nad związkiem szczepień MMR i autyzmem prowadzone są od wielu lat.

Zespół, któremu przewodniczy dr Vijendra Singh przebadał próbki krwi 125 autystycznych dzieci oraz 92 zdrowych. Badacze stwierdzili znaczne podniesienie poziomu przeciwciał przeciw składnikom szczepionki MMR u dzieci autystycznych. W 60 proc. Próbek krwi od dzieci autystycznych wykryli oni nietypowe przeciwciała skierowane przeciwko hemaglutyninie odrowej, podczas gdy nie było ich we krwi dzieci zdrowych. Naukowcy wykazali również, ze 90 proc. Próbek krwi pobranych od dzieci autystycznych, które zawierały przeciwciała przeciwko składnikowi odrowemu szczepionki MMR, zawierało również autoprzeciwciała skierowane przeciwko podstawowemu białku mieliny (MBP, myelin basic protein). Przeciwciała te, według badaczy, uszkadzają mózg poprzez wiązanie do podstawowego białka mieliny (MBP), substancji otaczającej włókna nerwowe.

Jak uważa dr Singh, ta reakcja autoimmunologiczna może być podstawowym patomechanizmem autyzmu. Według "The Independent", zaobserwowany spadek liczby szczepień szczepionka MMR, jaki miał miejsce od grudnia do marca, ma związek z lekiem przed powikłaniami szczepień szczepionka MMR. Według organizacji Jabs (Justice, Awarness and Basic Support) działającej w Wielkiej Brytanii, rodzice obecnie maja do wyboru albo tylko skojarzoną szczepionkę MMR, albo nic. Organizacja ta stara się wywierać nacisk, aby służba zdrowia udostępniała pojedyncze szczepionki, a nie tylko skojarzone. - Al, Nowy Jork"

Źródło: naszdziennik.pl

Szczepionka może wywoływać chorobę, na którą rzekomo szczepimy dziecko, które to następnie może zarażać inne dzieci.
Szczepionka nie jest refundowana. To naprawdę duży zysk dla firm farmaceutycznych.

Fragmenty z książki:
[1] "Szczepienia - niebezpiecznie ukrywane fakty" - Ian Sinclair, wydawnictwo: www.jut.pl

2. Historia

2008-03-26T05:51:00.000-07:00

Pojawiające się choroby same ustały po tym jak zaczęto stosować higienę, w szczególności u dzieci, nie poprzez szczepionki
(dane z książki [1])

GRUŹLICA (Szczepionka przeciwko BCG)

W Anglii do połowy XIX wieku gruźlica była jednym z największych "zabójców". Wtedy choroba ta uśmiercała około 3 tys. osób rocznie na każdy milion ludności. Około 1850 roku zaczął się spadek śmiertelności. Tendencja ta utrzymywała się aż do 1954 roku, kiedy współczynnik ten był mniejszy o 95 proc., a dopiero w tym roku wprowadzono szczepienia przeciwko BCG (gruźlicy)!

Studia śmiertelności z powodu gruźlicy w Australii pokazuj, że największy spadek tego współczynnika wystąpił zanim nadeszła era leków.
("Medical Journal of Ausralia", 18.11.1967 roku)

Nadejście ery szczepień BCG spowodowało niewielki albo nawet żaden spadek śmiertelności z powodu gruźlicy w Anglii i Walii. W USA do tej pory nigdy nie szczepiono przeciwko gruźlicy, a mimo tego spadek zachorowań na tę chorobę jest dokładnie taki sam jak w Anglii czy innych krajach europejskich, w których masowo szczepionkę tę stosowano.

ODRA

Ważne jest, aby odnotować, że spadek współczynnika śmiertelności w Australii z powodu Odry wystąpił w okresie, kiedy nie stosowano jeszcze nowoczesnej terapii ani aktywnej profilaktyki.

OSPA

Historia ospy w drugiej połowie XIX wieku nie podtrzymuje twierdzenia, że szczepienia są całkowicie odpowiedzialne za zniknięcie tej choroby z Brytanii.
Leon Chaitow w swojej książce "Vaccination and immunization" zauważył:
Spadek zachorowalności na ospę nie może być przypisany szczepieniom. Przecież faktem jest, że spadek taki zanotowano we wszystkich częściach Europy, niezależnie od tego, czy tam szczepiono czy nie.

Australijski lekarz dr Glen Dettman stwierdza w innym piśmie - "The Health Conscioousness" (październik 1980):
Przecież to jest żałosne i absurdalne zarazem twierdzić, że pokonaliśmy ospę szczepieniami, kiedy zaledwie 10 proc. populacji było kiedykolwiek szczepione.

KOKLUSZ

Przyczyny, dla których zanotowano spadek, są nieznane. Nie było wówczas wystarczającej profilaktyk ani szczepień i nic też się nie zmieniło w metodach leczenia, co by mogło spowodować aż taki efekt, w czasie kiedy zachorowalność na koklusz zaczęła spadać, czyli przed 1931 rokiem.
("Medical Journal of Ausralia", 9,02.1952 r.)

DYFTERYT (BŁONICA)

Dr. Lancaster w nawiązaniu do spadku zachorowań na dyfteryt powiedział:
Kiedy porównamy spadek śmiertelności dzieci z powodu dyfterytu ze śmiertelnością z powodu innych dziecięcych chorób zakaźnym, zobaczymy, że spadek ten nie był większy niż spadek śmiertelności z powodu ospy czy kokluszowi gdy nie stosowano specjalnych lekarstw ani profilaktyki w rozważanym okresie.

Szczepienia uodparniające przeciwko błonicy wprowadzono na dużą skalę około 1940 roku. Liczba przypadków w Anglii spadła do 50 tys. - 60 tys. rocznie przed 1955 rokiem, w którym wybuchały już tylko sporadyczne epidemie. Jeżeli jednak popatrzymy ponad dwieście lat wstecz, zobaczymy zupełnie inny obraz. Śmiertelność na błonicę u dzieci spadała stale z 1300 na rok w 1860r., do poniżej 300 na rok w 1940r., ze szczególnie dużym skokiem około roku 1890, kiedy dopiero po raz pierwszy użyto antytoksyn. Przedtem ostry spadek zanotowano pomiędzy rokiem 1865 i 1875, czyli wcześniej niż w ogóle odkryto zarazki błonicy.

POLIO (CHOROBA HEINEGO-MEDINA)

Chociaż donoszono o wielkich epidemiach choroby Heinego-Medina w Australii, to nie odnotowano wielu przypadków śmiertelnych, a szczepienia w postaci zastrzyków lub podawanych do picia żywych osłabionych wirusów nie mogły wiele wpłynąć na śmiertelność wszystkich przypadków.

Europa również zanotowała podobny spadek zanim jeszcze rozpowszechniono szczepionkę. [...] dr Robert Mendelsohn pisze:
(...) to jest niewiarygodne, jak naukowcy mogą twierdzić, że choroba Heinego-Medina znikneła po szczepionkach, skoro zniknęła również w innych częściach świata, gdzie szczepienia nie były rozpowszechnione.

SZKARLATYNA

Spadek zachorowalności obniżył się naturalnie, bez wprowadzania szczepionki.
Leon Chaitow stwierdził: Zostało to osiągnięte bez jakichkolwiek szczepień, a spadek przez większość stulecia był wyraźnie, niemal pokazowy i to na długo przed wprowadzeniem antybiotyków. W Nowym Jorku W USA śmiertelność z powodu szkarlatyny obniżyła się ze 155 do 2 osób na 100 tys. mieszkańców bez podawania jakichkolwiek szczepień, surowicy czy antytoksyn. Podobne spadki zanotowano w iinych stanach USA. ("Higieniczna opieka nad dzieckiem" H. Shelton)

Źródło wykresów: jut.pl

Szczepionki zostały "cwanie" wprowadzone i tak naprawdę to nie one pomogły uporać się z chorobami, spowodowały tylko pogorszony stan zdrowia dzieci.

Szczepienia mogą wywoływać chorobę

Fragmenty z książki [(1)]:

Zjawisko wywoływania innej formy choroby zostało nazwane "chorobą prowokowaną".
(...) W kwietniu 1950 roku magazyn "The Lancet" i "The Medical Officer" doniosły, że paraliż dziecięcy jest następstwem szczepienia przeciwko błonicy, kokluszowi i połączonej szczepionki przeciwko tym chorobom. Dowiedziono, że istnieje wiązek pomiędzy szczepionką a paraliżem pojawiającym się w ciągu miesiąca od momentu otrzymania szczepionki. (...)

(...) Magazyn "Modern Medicine of Australia" (1.07.1974, s.60) opublikował artykuł "Ostre powikłania po szczepieniu przeciwko odrze", w którym stwierdza się:
Odnotowano również podostre zapalenie mózgu, rzadką komplikację po odrze, które wystąpiły w ciągu miesiąca lub roku po zaszczepieniu żywymi wirusami przeciwko odrze. Podostre zapalenie mózgu jest trwającą, wyniszczającą organizm infekcją centralnego systemu nerwowego. Podostre zapalenie mózgu pojawiło się u jednego dziecka po 2 latach od momentu zaszczepienia przeciwko odrze żywym wirusem, a u innego po ponad 8,5 roku od ataku odry. Oba przypadki wykazały superczułą reakcję obronną przeciw martwemu wirusowi odry. (...)

Poniższy cytat został opublikowany w artykule "Szczepienie - przyjaciel czy wróg?" w "Health Science" (07/08, 1983). Profesor L. C. Vincent, założyciel Bioelektronics, znajmił:
Wszystkie szczepienia powodują efekt wprowadzania trzech wartości krwi w strefę charakterystyczną dla raka i białaczki. (...) Szczepionki wytwarzają skłonności do zachorowań na raka i białaczkę.

Doktor Kalokerinos i doktor Dettman ("Australasian Nurses Journal", 1981) oświadczają:
Skrupulatne studiowanie spadku występowania chorób pokazuje, że do 90 proc. tzw. "śmiertlenych chorób" znikneło samoczynnie do momentu, kiedy wprowadziliśmy szczepienia na dużą skalę w latach 30 i 40. Od chwili sprowadzenia obowiązkowych szczepień nastąpił niepokojący wzrost chorób zwyrodnieniowych, a co najgorsze - choroby, przed którymi mieliśmy być chronieni, nadal się rozprzestrzeniają, prawdopodobnie w szybszym tempie niż sobie wyobrażaliśmy. Trzeba było po prostu pozwolić, by spadek zachorowalności postępował samoistnie.

***

Książka:
[1] "Szczepienia - niebezpiecznie ukrywane fakty" - Ian Sinclair, wydawnictwo: www.jut.pl

3. Grypa

2008-03-26T05:50:00.002-07:00

Szczepienia przeciwko grypie

Notowała Agnieszka TYSZKA 2004-05-01, ostatnia aktualizacja 2003-03-28 15:30
Wybrane fragmenty artykułu:

(...)
Druga strona medalu- dr JACEK CZELEJ, lekarz pediatra

Wielkie epidemie grypy, jakie wystąpiły kilka razy na świecie, pociągnęły za sobą dużo ofiar śmiertelnych i utrwaliły lęk przed tą chorobą. Pod koniec II wojny światowej naukowcom udało się wyprodukować szczepionkę przeciw grypie. Od tego czasu powstało ich wiele.

Na polskim rynku działa kilka koncernów oferujących preparaty tego typu. To dziś potężny przemysł i wielkie pieniądze. W kampaniach reklamowych wymieniane są same plusy szczepionek. Minusy się pomija.

To nieprawda, że szczepienie daje stuprocentowe zabezpieczenie przed zachorowaniem. Zdaniem epidemiologów liczba zachorowań wśród osób szczepionych spada najwyżej o 30-40 procent. To zdecydowanie za mało, biorąc pod uwagę różne uboczne skutki działania stosowanych preparatów.

Ogromną wadą szczepień przeciw grypie jest ich powszechne stosowanie. Podaje się je jak największej liczbie osób, by uniknąć epidemii. Tymczasem ludzie różnią się między sobą także stopniem odporności na infekcje. Szczepionki są więc podawane bez określania indywidualnego stopnia odporności każdego pacjenta..

Nikt nie jest w stanie przewidzieć, jaki typ wirusa zaatakuje w najbliższym sezonie, bo ciągle pojawiają się nowe. Szczepiąc więc dziecko jesienią, trochę ryzykujemy. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że działamy pochopnie, nie wiedząc, jaka jest naprawdę jego odporność, a ponadto podajemy mu nieodpowiedni preparat, opracowany z myślą o innym wirusie.

Grypa wprawdzie pojawia się w każdym sezonie, ale epidemie występują co dwa, trzy lata. Dają one ten pozytywny efekt, że ćwiczą nasz układ odpornościowy, podnosząc naturalną odporność organizmu.

Samo przechorowanie grypy nie jest zwykle niebezpieczne dla zdrowia. O wiele gorsze skutki (często w dalekiej przyszłości) może mieć zastosowanie szczepionki przeciw tej chorobie. Układ immunologiczny dziecka nie powinien być polem do bezkarnych, eksperymentalnych poczynań. Obciążony ponad miarę, reaguje gwałtownym spadkiem odporności. Nie sposób przewidzieć, jak organizm zareaguje na podany preparat. Doniesienia medyczne mówią o nasileniu alergii u dzieci nadwrażliwych, możliwościach rozwoju stwardnienia rozsianego, przypadkach reumatoidalnego zapalenia stawów, spadku odporności, autyzmie, zaburzeniach rozwoju psychoruchowego, koncentracji i snu, wadach rozwojowych.

Szczepienia bardzo często wyzwalają drzemiące w człowieku skłonności czy choroby. Zachorowanie może więc być odległym skutkiem podania szczepionki, także tej przeciw grypie.

Wyniki badań dotyczących skutków szczepień ochronnych skłaniają lekarzy, by szczepienia mniej ważne (m.in. przeciw grypie) wprowadzać dopiero wtedy, gdy układ nerwowy jest w pełni dojrzały, dziecko już chodzi i mówi. Należałoby zaniechać tego typu szczepień u dzieci osłabionych i tych, u których poprzednie szczepienia powodowały jakieś skutki uboczne.

Źródło: gazeta.pl

W książce [1 str.41-42] rozdział "Szczepionka przeciwko grypie" napisano:

(...) Artykuł wstępny w ostatnim "British Medical Jouranl" oznajmia, że na całym świecie wśród zwierząt i ptaków grypa jest szeroko rozprzestrzeniona. Magazyn sugeruje, że produkcja szczepionek i w ogóle sam pomysł jej stosowania jest z góry skazany na niepowodzenie. Dotychczas nie wynaleziono żadnego produktu, który byłby skuteczny. Od wielu lat wśród społeczeństwa i lekarzy istnieje przekonanie, że szczepionka przeciwko grypie nie tylko jest zbyteczną, ale również powoduje chorobę. (...)

(...) Nie znaleziono żadnego dowodu potwierdzającego zmniejszenie nieobecności w pracy wśród zaszczepionych w porównaniu z inną grupą kontrolną. Rezultaty badań wskazują, że coroczne podawanie szczepionki przeciwko grypie wśród pracowników przemysłu ciężkiego w żadnym stopniu nie wyklucza tej choroby. (..)

(...) W lutym i w marcu 1985 roku Wydział Opieki Zdrowotnej w Connecticut oraz Wydział Epidemiologi i Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Yale zbadały trzy epidemie grypopodobne wśród mieszkańców domów opieki społecznej. Przyczyną tych epidemii była grupa typu A (H3N2). Odkryto, że podczas każdej epidemii mieszkańcy, którzy otrzymali wtedy polecaną szczepionkę przeciwko grypie, chorowali tak samo często, jak osoby niezaszczepione. (...)

(...) Podczas gdy szczepionka może zapewnić zdrowym dorosłym osobom 60-80 proc. ochronę, 16 poddanych ocenie badań, przeprowadzonych w domach starców od 1972 roku, pokazało, że ochrona przeciwko grupie typu A (H3N2) dla ludzi starszych wynosi jedynie 27 proc. Szczepionka przeciwko grypie typu B okazała się jeszcze mniej skuteczna, dając jedynie 21-proc. ochronę podczas siedmiu przeprowadzonych badań. Co więcej, odkryto, że szczepionka nie stanowi żadnej ochrony przeciwko wirusologicznym przypadkom grypy typu A/Victoria/3/75 wśród starszych osób mieszkających w domach spokojnej starości w Australii. (...)

(...) Dowody wskazują, że prawdopodobieństwo zachorowań na paraliż Guillaina-Barrego jest 10 razy większe u osób zaszczepionych, niż u tych, którym nie podano szczepionki. (...)

(...) W 1976 roku pracowałem w okolicach Cape York wśród miejscowej społeczności aborygenów, która liczyła około 300 osób. Wydział Zdrowia wysłał tam zespół, który zaszczepił ok. 100 osób przeciwko grypie. Z tej grupy 6 osób zmarło w ciągu 24 godzin od momentu zaszczepienia. Nie byli to wcale ludzie starsi, jedna z ofiar miała 20 lat. Ciała zmarłych przewieziono ciężarówkami w stronę wybrzeża, gdzie przeprowadzono sekcję zwłok. Ogłoszono, że osoby te zmarły na zawał. (...)

(...) Ryzyko poważnych komplikacji po zaszczepieniu przeciwko grypie jest dużo gorsze niż sama grypa.

Szczepionka przeciwko grupie zazwyczaj NIC nie daje, może wywołać skutki uboczne. Informacja w mediach na temat zaszczepienia dziecka może pochodzić od firm farmaceutycznych dla których pieniądze liczą się bardziej niż zdrowie ludzkie ...

***

Fragmenty z książki:
[1] "Szczepienia - niebezpiecznie ukrywane fakty" - Ian Sinclair, wydawnictwo: www.jut.pl

4. Artykuł gazety ECHO | Złapać wirusa...!

2008-03-26T05:50:00.001-07:00

Katarzyna Motylińska 30 września 2004
Wybrane fragmenty artykułu:

(...) Jak działa?

Szczepienia profilaktyczne to skuteczna broń w walce z grypą. Dlatego lekarze zachęcają do stosowania szczepionki. Zaledwie kilka godzin po jej przyjęciu w organizmie pojawiają się pierwsze przeciwciała, które w razie ataku wirusa będą z nim walczyć. Najwięcej przeciw-ciał jest po czterech - siedmiu dniach w drogach oddechowych, natomiast pod koniec drugiego tygodnia są one już w całym organizmie, gotowe do odparcia ataku. Walka z wirusem grypy jest bardzo trudna, ponieważ co roku ulega on modyfikacji. Szczepionki przeciw grypie powstają na podstawie informacji z wielu państw. Czuwa nad tym Światowa Organizacja Zdrowia, która od wielu lat realizuje specjalny, międzynarodowy program badań epidemiologicznych.

(...) Podczas gdy większość zagrożeń ujawniających się w krótki czasie po szczepieniu jest znana (lecz rzadko wyjaśniana), nikt nie jest świadom, jakie długotrwałe konsekwencje mogą się pojawić po wszczepianiu obcych protein do organizmu twojego dziecka. Bardziej zaskakujący fakt, że nikt nawet nie stara się ich odkryć. (...)

[(1) str. 60] rozdział "Ryzyko szczepień: "nieznane" "władzom medycznym"

Czy szczepić dzieci?

Zdania na ten temat są wśród lekarzy-pediatrów podzielone. Zwolennicy podkreślają, że grypa jest niebezpieczną chorobą zakaźną, powodującą poważne powikłania i skoro nie ma na nią skutecznego lekarstwa, to najlepszą metodą zabezpieczenia przed zachorowaniem są szczepienia ochronne. Ta grupa lekarzy podpiera się wynikami najnowszych badań, które sugerują, że dzieci do piątego roku życia znajdują się w grupie ryzyka, a około 30 procent zachorowań zdarza się w pierwszym rok życia dziecka. Aż co piąte dziecko - według badań - z powodu infekcji grypowej musi być leczone w szpitalu, a skutkiem choroby jest często zapalenie ucha środkowego. Lekarze zachęcający do szczepień dzieci uważają, że szczepionkę można podawać nawet niemowlętom po szóstym miesiącu, oczywiście pod warunkiem, że tak zdecyduje opiekujący się dzieckiem na co dzień pediatra. Za konieczne - zwolennicy szczepień - uważają podawanie szczepionki dzieciom często chorującym, które miały kontakt ze szpitalem, a także wszystkim do pięciu lat.

(...) Zarówno w Europie, jak i w USA wielu lekarzy zaobserwowało, że problemy alergiczne i odpornościowe wśród dzieci rosną w bardzo szybkim tempie. (W Polsce, jak się szacuje, już co trzecie dziecko rodzi się z alergią różnego typu - przyp. tłumacza.) (...)

(...) "British Medical Journal" (09.1983) publikuje badania, które pokazują, że 13.500 dzieci urodzonych w jednym tylko tygodniu 1970 roku, 12 proc. dostało egzemy w ciągu następnych pięciu lat. Liczby te są dwa razy większe niż 12 lat wcześniej. Jeden z wybitnych pediatrów skomentował to wydarzenie:
Możliwe, że istnieje związek pomiędzy szczepieniem a wszelkimi niszczącymi symptomami, które są zauważalne wśród coraz młodszych dzieci. (...)

(...) W przypadku dzieci ryzyko szczepień jest o wiele większe niż ewentualne korzyści z niego płynące. (...)

[(1) str. 55-56] rozdział "Związek szczepionek z chorobami dzieci"

Z kolei przeciwnicy szczepienia dzieci podkreślają, że szczepionki podaje się nie określając indywidualnego stopnia odporności pacjenta. Ponadto, ponieważ nie wiadomo, jaki typ wirusa zaatakuje w sezonie, szczepiąc dziecko jesienią, jednak się ryzykuje. Może się bowiem okazać, że nie znając dokładnie odporności dziecka i podając mu nieodpowiedni preparat, bo dotyczący innego typu wirusa, wcale nie pomagamy, a wręcz możemy zaszkodzić. Pojawiające się grypy - jeśli nie podaje się szczepionki - ćwiczą układ odpornościowy, podnoszą naturalną odporność organizmu, szczepienia nie dają organizmowi takiej możliwości. Przeciwnicy szczepienia dzieci podkreślają też, że samo przechorowanie grypy na ogół nie jest niebezpieczne dla zdrowia. Natomiast gorsze skutki może przynieść stosowanie szczepionek. Nie wiadomo bowiem, jaki efekt wystąpi za kilka czy kilkanaście lat. Zdarzają się przypadki, że po podaniu szczepionki u dzieci nadwrażliwych zwiększały się objawy alergii, pojawiało reumatoidalne zapalenie stawów, następował spadek odporności, dzieci miały problem z koncentracją i snem. Ponadto - co podkreśla część lekarzy - szczepienia bardzo często wyzwalają w organizmie drzemiące w nim skłonności albo choroby. Może więc być tak, że zachorowanie to przesunięty w czasie skutek podania szczepionki, także takiej przeciw grypie.

(...) Powszechnym i ukrytym skutkiem zaszczepienia organizmu może być niesprawny system odpornościowy, więc istnieje potrzeba przeprowadzenia naukowego śledztwa w celu wykrycia, jakie są efekty tego zjawiska.

Lekarze oświadczyli:
(...)Spadająca odporność organizmu jest jak najbardziej rezultatem szczepień. Jednakże efekt działania jest zazwyczaj opóźniony i ukryty, przez co jego prawdziwa natura rzadko zostaje rozpoznana. (...)

[(1) str. 56] rozdział "Ryzyko dla systemu odpornościowego"

Z tych wszystkich względów szczepienia mniej ważne, np. te przeciw grypie, powinno się stosować dopiero wówczas, gdy układ nerwowy jest w pełni dojrzały, dziecko już chodzi i mówi. Nie należy szczepić dzieci osłabionych oraz tych, u których poprzednie szczepienia wywołały jakiekolwiek skutki uboczne.

Źródło: echo.3w.pl

Komentarz: Jeśli młody człowiek sam sobie wytworzy odpowiedni układ odpornościowy nie trzeba żadnych szczepionek które mają bardzo dużo negatywnych skutków, ale o nich... cichosza !

Fragmenty z książki:
[1] "Szczepienia - niebezpiecznie ukrywane fakty" - Ian Sinclair, wydawnictwo: www.jut.pl

***
Złapać wirusa...!

Wybrane fragmenty artykułu:

(...) Zbawienie czy zbrodnia ?

Do tej pory większość świata medycznego obstawała przy tym, iż ochronne szczepienia to dobrodziejstwo naszych czasów. Coraz częściej jednak pojawiają się głosy na świecie i w Polsce, że szczepienia mogą okazać się największą pomyłką XX wieku. Na zachodzie głównymi propagatorami ruchów antyszczepieniowych są grupy religijne i wolnościowe, które przeciwstawiają się jakiejkolwiek ingerencji władz, w życie i zdrowie obywateli. Do tego rosnącego z roku na rok towarzystwa, dołączyli ekolodzy i jak to w takich przypadkach bywa adwokaci, chcący zarobić na procesach o odszkodowanie.

W naszym kraju na razie nie ma mowy o jakiejś zorganizowanej akcji. Najostrzej i fachowo do tej sprawy podszedł, doktor nauk medycznych, Jerzy Jaśkowski z gdańskiej Akademii Medycznej. Uważa on, iż choroby dziecięce zazwyczaj nie są groźne. W normalnych warunkach sam organizm potrafi się z nimi uporać. Dlatego zapobieganie im poprzez szczepienia nie ma sensu. Tym bardziej, iż nie są one obojętne dla organizmu powodując skutki uboczne i co najważniejsze nie zawsze działają pozytywnie. "Podanie szczepionki może zdaniem dr Jaśkowskiego - spowodować wystąpienie długotrwałych reakcji ubocznych, takich jak zaburzenia układu oddechowego, immunologicznego, kłopoty z koncentracją, alergie, raka i wiele innych, których nie notowano 30 lat temu. Może się okazać, że szczepienia były największą zbrodnią przeciw ludzkości"...

Odszczepieńców na stos...!

Ministerstwo Zdrowia jego poglądy ocenia jednoznacznie: "Nieprawdziwe informacje, fałszywe stwierdzenia i cyniczne komentarze na temat szczepień". Służba zdrowia podobnie jak wielu zwolenników szczepień argumentuje, że dzięki kłuciu ocalono nie jedno życie i prawie całkowicie zniknęła ospa prawdziwa czy błonica, a panoszenie się duru brzusznego, tężca czy krztuśca zostało znacznie ograniczone. Na poparcie tego przedstawiają oficjalne zestawienia z których wynika, że szczepienia pozytywnie wpływają na zahamowanie epidemii. O czym można się przekonać przeglądając dane statystyczne zamieszczone w czasopiśmie medycznym " The Lancet" ze stycznia 98 roku. Tak na przykład w Polsce ( 1951 ) odnotowano 3143 zgony spowodowane błonicą podczas gdy w 1996 nie odnotowano żadnego. Kiedy chodzi o świnkę w 59 roku zmarło na nią 12 osób, w 96 nikt nie odszedł z tym biletem na łono Abrahama. Równocześnie , trudno oszacować ile osób w tym czasie doznało powikłań po szczepiennych. Wiąże się to z dwoma czynnikami. Po pierwsze personel medyczny nie informował o możliwościach przykrych niespodzianek, jak również Państwowy Zakład Higieny w Warszawie dopiero od 94 roku rozpoczął zbieranie takich informacji. Z danych jakie zgromadził wynika, iż w ubiegłym roku (97) bezpośrednio po szczepieniach hospitalizowano 69 dzieci... (...)

Źródło: nsik.com.pl

5. Sekrety zdrowia - szczepienia profilaktyczne

2008-03-26T05:49:00.002-07:00

Wybrane fragmenty artykułu:

Szczepionki składają się zazwyczaj z trzech komponentów:

składniki swoiste (drobnoustroje, aktywne składniki szczepionki),
adiuwanty (substancje pomocnicze),
substancje konserwujące.

W niektórych przypadkach negatywne reakcje w organizmie dziecka mogą zajść nie w wyniku samego wirusa a na skutek składników jakie są używane podczas produkcji szczepionek (np. substancji konserwujących, które zawierają rtęć).

Poniżej znajduje się lista niektórych składników stosowanych w szczepionkach:

ACETON - rozpuszczalnik używany w zmywaczu do paznokci,
AŁUN - konserwant,
ALUMINIUM I OLEJE ŚRODKÓW WSPOMAGAJĄCYCH - powodują raka u myszy laboratoryjnej,
ALUMINIUM FOSFAT - używany w dezodorantach, trucizna,
FORMALINA - znany rakotwórczy składnik przeważnie używany do balsamowania ciał,
FENOL (kwas węglowy) - śmiertelna trucizna,
thIMEROSAL (o pochodzeniu rtęciowym) - trujący ciężki metal, ciężko wydalany przez organizm.

Rtęć i większość jej związków jest silnie toksyczna i stanowi częste zanieczyszczenie środowiska. Jeżeli dostanie się do środowiska wodnego, mikroorganizmy metylują ją i w ten sposób powstaje związek metaloorganiczny - dimetylortęć. Jest on rozpuszczalny w tłuszczach, a zarazem bardzo toksyczny i trwały - jest to główna postać rtęci, która dostaje i kumuluje się w żywych organizmach. W starożytności rtęci używano do produkcji luster. W związku z tym wielu ludzi chorowało.

Źródło: pl.wikipedia.org

SZCZEPIONKI ATENUOWANE - zawierają żywe drobnoustroje (wirusy lub bakterie) pozbawione właściwości chorobotwórczych (wirulentnych). Atenuacja (utrata wirulencji przy zachowaniu właściwości immunogennych) następuje w wyniku wielokrotnych pasaży określonego szczepu drobnoustroju, namnażanego w nietypowych dla niego warunkach.

Wady:

może nastąpić rewersja szczepu atenuowanego do wiruletnego
szczepionki uzyskane poprzez namnażane wirusów na zarodkach kurzych mogą zawierać, nawet po oczyszczeniu, antygeny jaja kurzego, co u niektórych osób może prowadzić do reakcji alergicznych
linie komórkowe, na których namnaża się wirusy mogą być zakażone innym wirusem.

Odczyny poszczepienne

zależą od rodzaju drobnoustroju oraz sposobu przygotowania szczepionki
odczyny nieswoiste występują najczęściej po podaniu szczepionek aktywowanych, zwykle 12 do 24 godz. po podaniu szczepionki
odczyny swoiste związane są z namnażaniem się w organizmie żywych drobnoustrojów podanych w atenuowanej szczepionce, mają typowy przebieg w zależności od rodzaju drobnoustroju np. Powstawanie grudki, owrzodzenia i blizny po szczepieniu przeciw ospie, gruźlicy (BCG) lub tularemii - skaryfkacja
odczyny miejscowe pojawiają się w miejscu wprowadzenia szczepionki
odczyny ogólne to: gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, rzadziej wysypki uczuleniowe. Wywołane są namnażaniem się atenuowanych wirusów w okolicznych węzłach chłonnych i wiremią.

Odczyny poszczepienne mogą być wywołane także przez nieswoiste składniki szczepionki :

substancje konserwujące
składniki podłoża, na którym przygotowana została szczepionka antygeny jaja kurzego - w przypadku stosowania szczepionek zawierających wirusy namnożone na zarodkach kurzych
antybiotyki stosowane w hodowlach tkankowych, z których izoluje się wirusy szczepionkowe, nie wolno używać penicyliny

Lekarz i rodzice powinni rozważyć stosunek ryzyka do korzyści związanych z kontynuowaniem programu szczepienia przeciwko krztuścowi, jeśli w podanym poniżej czasie po wstrzyknięciu DTwP lub DTaP u dziecka wystąpiła:

gorączka >=40,5°C bez innej uchwytnej przyczyny (do 48 h po szczepieniu);
zapaść lub wstrząs (epizod zapaści z zaburzeniem świadomości [do 48 h po szczepieniu]);
ciągły, nieukojony płacz trwający co najmniej 3 godziny (do 48 h po szczepieniu)
drgawki bez gorączki lub podczas gorączki (do 3 dni po szczepieniu).

System Doniesień o Efektach Ubocznych Szczepień (VAERS) otrzymuje około 11000 raportów rocznie o reakcjach ubocznych związanych z podaniem szczepionki. Około 1% tych informacji to wypadki śmierci. Większość tych doniesień dotyczy szczepień przeciwko kokluszowi. Chociaż liczba ta jest bardzo duża to prawdopodobnie jest to tylko wierzchołek góry lodowej, gdyż FDA przypuszcza, że tylko 10% wystąpień alergii jest rejestrowanych (jeszcze gorzej jest w Polsce). Prawdopodobnie tylko ok. 0,1 do 0,001 przypadków jest rejestrowanych. Większość lekarzy w Polsce nie zna nawet kart, które trzeba wypełnić w przypadku zaobserwowania powikłania, pomimo obowiązku ich wypełniania od ponad 25 lat.

Dorobiona teoria systemu szczepień mówi, że szczepionki stymulują produkcję przeciwciał. Brak do chwili obecnej prac, które wykazałyby, czy takie przeciwciała powodują trwałą odporność. Okazuje się, że dzieci pozbawione gammaglobulin, co wg. teorii powoduje niemożność powstawania przeciwciał, wracają do zdrowia równie szybko jak inne dzieci. British Medical Council podał, że nie znaleziono korelacji pomiędzy zachorowaniem na dyfteryt a poziomem przeciwciał. Naukowcy stwierdzili również brak zachorowań wśród ludzi z niskim poziomem przeciwciał oraz przeciwnie, ciężkie przebiegi zachorowań wśród ludzi z wysokim mianem przeciwciał.
Badania dowiodły, że szczepionki pobudzając komórki do produkcji określonych przeciwciał, uniemożliwiają produkcję innych przeciwciał. Pełne szczepienia powodują wzrost zachorowalności. W stanie Minnesota (USA) stanowi epidemiolodzy stwierdzili pięciokrotnie większe prawdopodobieństwo zachorowania na żółtaczkę wśród dzieci szczepionych w stosunku do dzieci nie szczepionych.

Dodatkowe podawanie antybiotyków po szczepieniach również może być powodem licznych powikłań, do zgonu włącznie. Podanie zastrzyku antybiotyku nawet w miesiąc po szczepieniu powoduje 8 krotny wzrost zachorowań na polio. Podanie 9 zastrzyków powoduje aż 20 krotny wzrost, a podanie powyżej 10 zastrzyków antybiotyku powoduje 182 krotny wzrost zachorowań.

Przechorowanie natomiast tzw. choroby wieku dziecięcego prowadzi do powstania trwałej odporności, w przeciwieństwie do odporności sztucznie wywołanej szczepieniem. Na ogół taki sztuczny okres odporności wynosi od 1 roku (szczepionki przeciwko kleszczom) do kilku lat. Szczepienie przeciwko ospie prowadzi do powstania odporności na 6 do 10 lat i nie trwa do wieku dorosłego. Właśnie w wieku dorosłym możliwość zgonu z powodu tego zakażenia jest 20 krotnie większa.

Można więc postawić wniosek, że szczepionki przeciwko polio są obecnie jedną z przyczyn zachorowań na polio w USA i nie tylko. Jednoznacznie można także stwierdzić, że szczepionki przyczyniły się do wzrostu zachorowań na polio.

Podanie szczepionki może spowodować wystąpienie długoterminowych reakcji ubocznych takich, jak zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu immunologicznego, kłopoty z koncentracją, alergie, rak i wiele innych, których nie notowano 30 lat temu. Składnikami szczepionek są również znane kancerogeny takie jak: thimersol, fosforan duminy, formaldehyd. Dr Harris Coulter utrzymuje, że "szczepienia powodują występowanie zapaleń mózgu znacznie częściej, aniżeli władze chcą to przyznać. Mogą one występować u 15 - 20 % przypadków".
Miliony dzieci uczestniczą w tym eksperymencie a władze medyczne nie robią nic, by rozpoznać długoterminowe uboczne efekty szczepień. Można więc stwierdzić, że długoterminowe negatywne efekty szczepień są w oczywisty sposób ignorowane przez odpowiednie służby medyczne, pomimo silnej korelacji szczepień i wielu chorób przewlekłych z kolagenozami włącznie.

Wraz z wprowadzeniem antybiotyków i szczepień ani czas naszego życia nie uległ wydłużeniu, ani współczynnik zgonów nie zmalał. Zanotowano natomiast nienaturalny wzrost wydatków na służbę zdrowia. Innymi słowy pieniądze przeznaczone na poprawę naszego zdrowia i życia weszły do kieszeni biznesu. Wydatki dotyczą Stanów Zjednoczonych, kiedy po "zimnej wojnie", zdecydowano się nadmiar pieniędzy ulokować między innymi w lekach. W Polsce sytuacja nie wygląda tak różowo. Brak powszechny pieniędzy na środki czystości, papier toaletowy i maszyny do wyparzania naczyń, ułatwiają zakażanie. A można by poprzez wprowadzanie wyparzarek w szpitalach w istotny sposób ograniczyć np. zakażenie m.in. wirusem żółtaczki.

Śmierć po zastrzyku z antybiotykiem

Milena Orłowska, Arkadiusz Adamkowski 2007-03-21, ostatnia aktualizacja 2007-03-21 21:31

58-letnia płocczanka zmarła, kiedy w Orlen Medice dostała zastrzyk z antybiotykiem. Sprawą zajęła się prokuratura Do tragicznego zdarzenia doszło 6 marca, teraz policja i prokuratura ujawniły sprawę.

Z naszych ustaleń wynika, że płocczanka od kilku lat leczyła się z powodu nadciśnienia. Na początku marca dodatkowo zmagała się z infekcją górnych dróg oddechowych. Z objawami zapalenia oskrzeli zgłosiła się do Orlen Mediki. Tam dostała receptę, wykupiła leki.

Minęło kilka dni, a jej stan się nie poprawiał. Kobieta wróciła więc do przychodni przy Otolińskiej.

Tym razem lekarz przepisał antybiotyk w zastrzykach - cefuroxin. Został on podany w gabinecie zabiegowym. Potem - zgodnie z obowiązującą w Orlen Medice procedurą - pacjentka musiała jeszcze zaczekać przez pół godziny w poczekalni. Po dziesięciu minutach zgłosiła, że źle się czuje. W trakcie wykonywania badania ekg doszło do zaburzeń rytmu serca, migotania komór. Kobieta straciła przytomność, odzyskała ją dopiero po krótkiej reanimacji. Personel przychodni w międzyczasie wezwał już karetkę, która odwiozła pacjentkę na oddział intensywnej terapii szpitala wojewódzkiego. Tam po paru godzinach kobieta zmarła.

Szpital zawiadomił organy ścigania, podobne zawiadomienie miała złożyć sama Orlen Medica. - Wyjaśniamy okoliczności tego zgonu. Na razie prowadzimy postępowanie "w sprawie" - podkreśla prokurator Edyta Kochanowska. - W tym momencie nikt nie jest podejrzany, nikt nie usłyszał też żadnych zarzutów.

Prowadzący śledztwo zabezpieczyli historię choroby płocczanki, przeprowadzono sekcję zwłok.

- W tej chwili najbardziej prawdopodobne są dwie wersje przyczyn zgonu pacjentki - mówi Mariusz Gierula, rzecznik płockiej komendy policji. - Albo kobieta była uczulona na podany jej lek, albo był on wadliwy.

- Zabezpieczyliśmy pudełko, z którego wyjęto ten zastrzyk - dodaje prokurator Edyta Kochanowska. - Pozostałe w nim ampułki przekazaliśmy do badań farmaceutycznych. Teraz czekamy na wyniki.

"Gazeta" opowiedziała o tej sprawie w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym. Jego rzecznik Paweł Trzciński stwierdził, że nie dotarły do nich sygnały o problemie z antybiotykiem w Płocku. - Gdyby taki sygnał był, niewykluczone, że inspektor wstrzymałby obrót tym lekiem na terenie całego kraju - nie ukrywa Trzciński.

O komentarz w tej sprawie prosiliśmy także w Orlen Medice, wczoraj jednak nie udało nam się uzyskać oficjalnego stanowiska spółki. Nieoficjalnie w przychodni mówią, że prawdopodobna jest jeszcze inna wersja wydarzeń. Tłumaczą, że kobieta mogła umrzeć z przyczyn naturalnych - ból przy podaniu leku, stres mogły spowodować, że nasiliły się dolegliwości związane z chorobą serca. Tym bardziej że - jak twierdzą w przychodni - podobny preparat, o tym samym składzie chemicznym, tyle że w postaci doustnej, pacjentka przyjmowała już wcześniej.

Komentarz: "Umywają ręce" Dopóki nie zrobi się prawdziwych badań dopóty nie będzie wiadomo jaki był powód śmierci. Ciekawe że akurat po podaniu zwykłego zastrzyku ...

Jak udało nam się dowiedzieć, w Orlen Medice utrzymują, że poinformowali o całej sprawie płocką delegaturę Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego.

Wyniki sekcji zwłok mają być znane na początku kwietnia.

Źródło: gazeta.pl

Mit: "Szczepionki są zalecane czyli obowiązkowe"

W USA możliwe są zwolnienia ze szczepień z trzech powodów:

W 50-ciu stanach USA możliwe są zwolnienia od szczepień z powodu występowania chorób w rodzinie zwiększających możliwość występowania reakcji ubocznych.
z powodów religijnych,
z powodów filozoficznych związanych z prawem do wolności osobistej obywateli.

Dzieci zwolnione od szczepień mogą uczęszczać do szkół podstawowych i ponadpodstawowych z wyjątkiem okresów występowania epidemii. W Polsce praktycznie jedynym sposobem zwolnienia ze szczepień jest choroba dziecka.

Szczepionki uważa się za zwycięstwo w walce z chorobami, podczas gdy w rzeczywistości powodowały nawroty chorób. Karty pacjentów były fałszowane z obawy przed cofnięciem dotacji. Obecnie również wielu lekarzy odmawia potwierdzenia na piśmie efektu powikłania po szczepieniu. Autorowi jest znanych co najmniej kilka przypadków w ostatnim roku wystąpienia powikłań lub eufemistycznie zwanych efektów ubocznych o różnym stopniu nasilenia, po szczepieniu, w których to sytuacjach lekarze nie wypełniali kart.
Autorowi nieznane są przypadki w Polsce przesyłania raportów do Instytutu Leków z informacją o wystąpieniu powikłań po szczepieniu. Na prowadzonych kursach zawsze pytanie takie padało i nigdy nie otrzymano na nie odpowiedzi. Wielu lekarzy, nawet starszych, nie wiedziało w ogóle o obowiązku wysyłania takich raportów.

Innym takim przykładem jest lansowana obecnie szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Stara się firma wprowadzić ją jako niezastąpiony środek na tę chorobę. Jednakże w woj. gdańskim i słupskim od 40 lat nikt nie rozpoznał tej choroby. Tak więc brak jest podstaw do stosowania szczepionki. Firma nie wspomina o możliwości wystąpienia powikłań. Po drugie szczepionka posiada "gwarancję" na rok, po tym terminie trzeba zaszczepić się ponownie. Wydać kolejny milion złotych. I tak co trzy lata. A fizycy twierdzą, że perpetum mobile nie istnieje. Po trzecie pan, który w latach 70-tych opracował tę szczepionkę, był jednocześnie odpowiedzialny za kontrolę szczepień i pełnomocnikiem Rządu ds. szczepień. Austriak ten zarobił wieleset milionów szylingów. Podobnie firma Immuno AGH. Jak wiadomo z niepotwierdzonych źródeł tylko Leśnicy zakupili ponad 10 000 sztuk tej szczepionki po ponad 100 zł za dawkę. I pamiętajcie drodzy Leśnicy co trzy lata należy dawkę powtórzyć wg informacji producenta. Należy pogratulować firmie marketingu. Bez społecznego sprzeciwu będzie coraz więcej i więcej wymaganych szczepień. Tak długo jak szczepienia będą dawały tak olbrzymie zyski, życie ludzkie nie ma znaczenia. Nie wspominając o wielkim skandalu testowania szczepionek na upośledzonych dzieciach w Australii przez ostatnie 40 lat. Dzieciom szczepiono rozmaite wirusy i bakterie, aby potem stosować szczepionki.

Szczepienia a prawo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 23 grudnia 2002 r w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych Dz. U. Nr 241, poz. 2097) (wybrane)

Załącznik nr 1

Kategorie niepożądanych odczynów poszczepiennych:

odczyny miejscowe, w tym:

niepożądane odczyny poszczepienne ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN):

inne niepożądane odczyny poszczepienne:

1 Niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) stanowi każde zaburzenie stanu zdrowia, jakie występuje po szczepieniu. Jeśli nie podano inaczej i z wyjątkiem odczynów po szczepieniu BCG, za związane czasowo ze szczepieniem uznaje się zaburzenia stanu zdrowia, które wystąpiły w okresie 4 tygodni po podaniu szczepionki. Mogą one być wynikiem:

indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki;
błędu wykonania szczepionki lub błędu podania szczepionki;
zjawisk od szczepienia niezależnych, a tylko przypadkowo pojawiających się po szczepieniu.

Załącznik nr 2

Kryteria rozpoznawania niepożądanych odczynów poszczepiennych:

odczyny miejscowe:

obrzęk wykraczający poza najbliższy staw,
obrzęk, zaczerwienienie i bolesność utrzymujące się dłużej niż 3 dni,
odczyn miejscowy wymagający hospitalizacji dziecka,

poronny fenomen Kocha (wczesny odczyn poszczepienny pod postacią nacieczenia pojawiającego się już pomiędzy drugim a siódmym dniem po szczepieniu, a następnie owrzodzenia gojącego się od 2 do 4 miesięcy),
pęcherzyk ropny o średnicy większej niż 10 mm u noworodków lub większej niż 20 mm u dzieci starszych,
owrzodzenie o średnicy większej niż 10 mm u noworodków lub większej niż 20 mm u dzieci starszych,
keloid,

powiększenie co najmniej jednego węzła (1,5 cm lub więcej),
sącząca się przetoka nad węzłem (dotyczy głównie powikłań po BCG, w okresie 2-6 miesięcy po podaniu szczepionki),

bakteryjny (obecność ropy, objawy zapalenia, gorączka, dodatnie wyniki posiewu),
jałowy (brak dowodów zakażenia bakteryjnego);

niepożądane odczyny ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN):

drgawki,
wyraźne zaburzenia stanu świadomości trwające dzień lub dłużej,
wyraźna zmiana zachowania dziecka utrzymująca się dzień lub dłużej,

inne niepożądane odczyny poszczepienne:

zmiany skórne,
obrzęk twarzy lub uogólniony,
zmiany osłuchowe (świsty),

Strona prawna z innej strony

Przy innej okazji była tu dyskusja o stronie prawnej rezygnowania ze szczepień. Utarło się przekonanie, że są szczepionki przymusowe i zalecane. Ktoś tu nawet przytoczył paragrafy ustawy, na pods. której można ponieść odpowiedzialność karną (więzienie chyba) za unikanie szczepionek. Przecież ustawę można zmienić i wybór pozostawić rodzicom. Co o tym sądzicie? Ja ostatnio podpisałam oświadczenie w przychodni i nie robiono strasznej afery z tego powodu.

Myślę, że dla Pani xxx jedną z form obrony przed skutkami karnymi za brak wyrażenia zgody na szczepienie córeczki - może być wykorzystanie KARTY PRAW PACJENTA
http://www.zdrowie.med.pl/opieka_medyczna/opieka_01.html ( art.19 ust.1 pkt 3) czytamy:
"pacjent ma prawo zgody albo odmowy na udzielenie mu określonych świadczeń zdrowotnych po uzyskaniu odpowiedniej informacji" .. wyrażenia zgody albo odmowy na wykonanie mu zabiegu operacyjnego albo zastosowania wobec niego metody leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko; w celu podjęcia przez pacjenta decyzji lekarz musi udzielić mu informacji, o której mowa w pkt 3 - art. 34 ust. 1 i 2,

napisałam oświadczenie które pozostawiłam Paniom w przychodni rejonowej że: "oświadczam iż decyzję o terminie i rodzaju szczepień pozostawiam do swojej dyspozycji. O ewentualnym terminie i rodzaju szczepienia powiadomię osobiście punkt szczepień". Czy coś podobnego..... :-)) tak czy inaczej dały mi spokój a moja córcia jak na razie w sierpniu kończyć będzie 2 latka i do dnia dzisiejszego mam spokój. Takie oświadczenie jest potrzebne paniom z punktu szczepień, muszą mieć "podkładkę" w razie kontroli z sanepidu.

Poniżej zacytowane wypowiedzi przypadkowo wybranych rodziców:

"Szczepic polroczna dziewczynke na rozyczke sensu nie ma (jak bedzie miala 15 lat to i owszem), tezec tez odpada (szczepionke i tak dostanie jesli bedzie miala glebokie skaleczenie z podejrzeniem o zakazenie) a na tezec mozna szczepic po takim fakcie). Na zoltaczke zaszczepie bo to szczepienie trzeba miec na wypadek nawet banalnego zabiegu chirurgicznego.Blonica i krztusiec sa chorobami, ktore sie leczy bez wiekszych problemow i zachorowanie nie grozi powaznymi konsekwencjami. Na polio chyba nie odwaze sie ominac szczepienia bo choroba rzeczywiscie grozna i z powaznymi powiklaniami."

"jestem przekonany, ze szczepienie jest lamaniem wszystkich naturalnych barier immunologicznych czlowieka i powaznie oslabia organizm. Po drugim szczepieniu na zoltaczke moja corka trafila do szpitala z infekcja drug moczowych, moze to tylko zbieg okolicznosci ale nie chcialbym zeby to sie powtorzylo."

"Zreszta o powiklaniach niewiele wiadomo poza tym ze sa bo zaden koncern farmaceutyczny nie jest zainteresowany w ujawnianiu takich danych (analogicznie jak ze szkodliwoscia telefonow komorkowych)"

"Problem w tym ze producenci szczepionek nie sa zainteresowani w takich badaniach. Czy wiesz o tym ze do kazdego szczepienia lekarz powinien wypelnic takze formularz o powiklaniach i skutkach ubocznych? Tak naprawde malo ktory lekarz wie o takim formularzy i nikt ich nie zbiera."

"Czy wiesz, ze niektore powiklania poszczepienne prowadza do smierci i ze notowano sporo takich wypadkow?"

"W kalendarz szczepien zaczely ingerowac firmy farmaceutyczne zamiast naukowcy opierajacy sie na aktualnych badaniach zachorowalnosci i obserwujacy skutki uboczne i powiklania poszczepienne. Na grype nie zaszczepie ani siebie ani dziecka nawet jesli okaze sie za rok czy dwa, ze bedzie to szczepienie obowiazkowe."

"Kiedy ja byłam dzieckiem ludzie nie słyszeli ze kleszcze mogą powodować kleszczowe zapalenie mózgu a teraz świat poszedł do przodu, informacja dotarła to i zaszczepić sie można ale nie trzeba."

"Ja z moja obecna wiedza zastanowilabym sie nad wieloma szczepieniami, bo jak sie okazalo szczepienie nie zabiezpiecza przed zachorowaniem (konkretnie chodzi mi o krztusiec), jak wyjasnila mi pani pulmonolog, ktora opiekuje sie moja corka, jedynie zmniejsza ryzyko zachorowania a przy okazji objawy sa zamazane i trudniej zdiagnozowac taka chorobe."

"Roczne dziecko przechodzi rozyczke prawie bezobjawowo, drobna wysypka na twarzy. Dla rocznej dziewczynki nie stanowi ta choroba zadnego zagrozenia a po jej przejciu organizm ma naturalna odpornosc duzo wyzsza niz po szczepieniu ktore wystarcza na kilka lat"

"Miałam kolegę z dzieciństwa, miał chorobę Heine-Medina, po szczepieniu zachorował!!!"

"Znam kilka przypadków gdy zdrowiutkie dzieci zachorowały po szczepionce. Synek kolegi z pracy po szczepionce dostał ataku z drgawkami, stracił przytomność i jest umysłowo opóźniony. Pomyśl. Jaka to kasa! Firmy farmaceutyczne zrobią wszystko by ludzie jak najwięcej się szczepili. (...) Kochane MZ wykupiło obowiązkowe szczepionki MMR II i od kwietnia czy marca każe nimi szczepić. Niech mnie pocałują w d.... Poczytaj sobie w internecie o MMR II. Szczególnie chłopcy narażeni są po niej na .....autyzm. "

"Moje dziecko ma przepisywane tzw. "bezpieczne szczepionki". Niestety trzeba za nie samemu płacić, fundusz nie refunduje."

"Moja córka ma obecnie 22 lata, cechy autyzmu, jest upośledzona umysłowo, ma zaburzenia metabolizmu. Kiedy córka ukończyła 2 miesiące została zaszczepiona szczepionką DiTePer i przeciwko Polio. Na drugi dzień po szczepieniu wystąpiły drgawki, które powtarzały się coraz częściej. Badania wykazały skłonność do niskich poziomów cukru we krwi - hipoglikemia. Leczenie w Centrum Zdrowia Dziecka nie skutkowało. Choroba czyli hipoglikemia powoli jakby ustąpiła samoistnie - w wieku 5 lat córka już nie miała ataków drgawek. Ale skutki są takie jak opisałam powyżej. Od dwóch lat znów pojawiły się drgawki - leki przeciwpadaczkowe nie skutkują. W moim mieście znam jeszcze jeden przypadek, gdy u dziecka po tym samym szczepieniu - w wieku 6 miesięcy -wystąpiły drgawki. Matka twierdzi, że dziecko w chwili szczepienia było lekko zakatarzone. Dziewczynka jest 5 lat młodsza od mojej córki, ma cechy autyzmu, podejrzewano zespół Retta, jest głęboko upośledzona."

"9 lutego 2000 zaszczepiono córkę p/Odrze i zareagowała (po pięciu dniach gorączką i zapaleniem oskrzeli."

"Jestem matka dziecka 4 letniego , autystycznego uszkodzonego (prawdopodobnie ) szczepionka .Gdy moja corka miala 1.5 roku iczula siedobrze zaszczepilam ja na pojedyncza szczepionke odry . O ile mi wiadomo jest to MMR mial zla opinie . Jednak cos sie zdarzylo -mala zagoraczkowala i przez tydzien jej zachowanie bardzo sie zmienilo . Zaczela uciekac naspacerach , plakala w nocy , byly problemy ze spaniem i jedzeniem . Tych symptomow bylo wiele ale nikt nie wskazywal na autyzm .Lekarze stukali sie w glowe o co mi chodzi . Dopiero 4 miesiace pozniej (moja mala bardzo malo mowila ) zdecydowalam sie na badania wzroku i sluchu (mala wydawala sie byc nieobecna ). W tym samym czasie objawy w/w nasilily sie i w grudniu (okres oczekiwania na badanie ABR trwa 2 miesiace !!),w dzien swych 2 urodzin mala miala krwawienie z ucha b. wys . goraczke . Szpital i diagnoza -wirusowe zap. ucha.
Odetchnelam z ulga , pomyslalam to dlatego nie mowi nie slucha i nie bawi sie jak inne dzieci . Leczenie bylo dlugie , sam wymas z ucha zajal 3 tygodnie , po 6 miesiacach zrobilismy ABR (wczesniej nie bylo sensu ze wzgledu na ogecnosc infekcji ) i wynik wyszedl 100% !!! slyszalnosci . Ale na prozno czekalismy na poprawe innych stanow . Wszystko sie pogarszalo , w miedzyczasie mala "zlapala "ODRE , co dla lekarza rodzinnego bylo szokiem (przeciez niedawno szczepil ja na to !!!), Cos mi jednak nie pasowalo z taszczepionka .Poniewaz mam swoja ksiazeczke zdrowiaz dziecinstwa sprawdzilam , ze nie bylam na odre szczepiona , to po co narazac moje dziecko !!! Mijaja miesiace a ja wciaz nie wiem czy mam kontynuowac szczepienia ?? Mala nie miala mamps ani rubella .Czytajac jednak fachowe ksiazki mozna wnioskowac , ze ani rozyczka ani swinka nie sa zagrozeniam dla zycia .Natomiast nie mam przekonania do szczepionek ."

"Wglebiajac sie wszczegoly po szczepionkowe ma wrazenie , ze gdy dziecko jest zdjagnozowane jako autystyczne , w pierwszej kolejnosci rodzice powinni zrobic analize wlosow na ogecnosc met . ciezkich (timerosal - konserwant szczepionek to tlenek rteci !!!), jesli to okaze sie nieprawidlowe - chelition , czyli detox (pod konrola lekarza - produkty mozna kupic przez internet - haslo DMSA), dalej to badania uryny na aminokwasy i peptyny , organiczne kwasy , wrazliwosc na gluten . kal -ogolnie plus pasozyty, IgA, testy;alergiczne , immunologiczne , aktywnosc erytrocytow (erytrocyte Glutatione Peroxidase Activity ), test genetyczna na lamliwy chromosom , przepustowosc kiszek (Bowel Permeabilaty ).Dodatkowo ;krew :poziom serotoniny ,z serum -phenylaline , -pyruvic acid , lactic acid -herpes , cytomegalovirus .czerwone cialka -magnez , CSF-protein elektrofhoresis .Informacje zasieglm z protokulu DAN z 1995 roku (konferencja DAN ). Mysle ,ze najpierw nalezy wykluczyc encefalopatie po szczepionkowa a pozniej latac do psychologow co robic dalej !!"

"Czy ktoś jest w stanie sprawdzić skład angielskiej szczepionki MMRII/? Ja też doszukałam sie thIMEROSALU(trujący, ciężki metal o pochodzeniu rtęciowym), ale nie jestem pewna. U mojego synka zespół autystyczny rozwinął się po podaniu tej szczepionki. Z całą pewnością jej nie powtórzę i raczej postaram sie o tę "magiczna"kartkę od neurologa."

"mam kontakt z tymi dziećmi (nie szczepionymi) te dzieci nie chorują, świetnie się rozwijają, jest to bardzo charakterystyczne ze te dzieci uczą się wszystkiego dużo szybciej niż rówieśniki szczepione. Nie podważam oczywiście ze dzieci szczepione są "gorsze" NIE ! nie są inne ale coś musi być w tym że jednak dzieciaczki są bardzo zdrowe, nie zapadają na zwykłe wirusówki, dzieci są spokojne, uśmiechnięte, cierpliwe w szkole nauka nie sprawia im kłopotu a wręcz są bardzo dobrymi uczniami.
Ponieważ mam teraz kontakt z matkami w przedszkolach (prelekcje ) to same mamy zwracają jednak uwagę na to ze szczepionki "sykotyzują" te młode organizmy - dotychczas dzieci które nie chorowały zaczynają chorować, choroby się przeciągają a dzieci zapadają na coraz to inne choroby."

"więc tez uważałam ze nie ma nic lepszego jak tylko zabezpieczyć własne dziecko. Mój syn urodził się o czasie itd. rozwijał się świetnie, nie miał większych problemów w okresie około niemowlęcym- był dzieckiem ogólnie mówiąc normalnie się rozwijającym i łapiącym co najwyżej czasem jakieś katary ale po MMR -e dziecko moje stało się bardzo wrażliwe na wszystko co możliwe było, chorowania nie było końca, stał się bardzo "ruchliwy" raczej powinnam napisać "nadpobudliwy" ale to słowo nigdy mi nie pasuje ponieważ syn był grzeczny ale strasznie niecierpliwy, płaczliwy , dotychczasowe jego zainteresowania jak kredki, plastelina zostały odrzucone, nie miał cierpliwości do niech. Za chwilę dziecko trafiło do zerówki...okazuje się ze taki chłopczyk który świetnie rysował, lepił z plasteliny nie ma cierpliwości aby powtarzać te czynności w zerówce."

"Nie wiem czy odczuwasz tę różnice co piszę - to są bardzo charakterystyczne zmiany w zachowaniu dziecka z dziecka spokojnego, uśmiechniętego, cierpliwego stał się dzieckiem o którym ogólnie psycholodzy mówią "nadpobudliwym" - wiem ze to wina akurat tego szczepienia MMR i tak uważam ze syn miał mnóstwo szczęścia ze nie skończyło się to u niego gorszymi powikłaniami typy "autyzm" - Syn w tej chwili jest już spokojny :-) mówi się ze wyrósł z "ruchliwości" ale jest dzieckiem który osiąga kiepskie wyniki w nauce i to nie jest jakieś zaniedbanie z naszej strony ( poświęcamy mu dużo cierpliwości i angażujemy się z życie szkolne w miarę kiedy tego sytuacja wymaga) ale jego brak cierpliwości jest nadal strasznie charakterystyczny . ma uznaną "dysgrafię" - choć np. osiąga ogromne sukcesy z życiu sportowym."

"Jest całkiem możliwe, że szczepienia wpływają na zachowania i osobowość dzieci skoro udowodniono, że nawet po MMR może rozwinąć się autyzm."

"Od siebie dodam, że gwałtowne zostrzenie alergii u mojego dziecka miało miejsce po I szczepieniu w przychodni. I do tej pory (dzidzia 1,5 roku) "huśtamy się" po tym zdarzeniu. Gwałtowne zaostrzenie oznacza w naszym przypadku przejście z nietolerancji tylko i wyłącznie mleka krowiego oraz jego przetworów na nietolerancję wszystkiego co jadłam jako matka karmiąca piersią."

"Synek ma 5 miesięcy, zaszczepiliśmy go szczepionką zintegrowaną (7 w jednym, (homeopata z Krakowa) tylko z niedowierzaniem kręcił głową jak można było, ale cóż, nasz pediatra był zachwycony więc zaszczepiliśmy - bez komentarza...), po trzech dniach straszne problemy z brzuszkiem, przeraźliwy płacz, prawie-biegunka, etc, po siedmiu wysoka gorączka i kaszel. Najpierw mokry, potem suchy. Cztery dni pod rząd chodziliśmy do lekarzy, wszyscy mówili że zdrowy, ale że na wszelki wypadek antybiotyk (jedna pani, ta od szczepienia zresztą, przepisała antyb. na 20 dni!!!!). Nie zaaplikowałam no bo NA CO skoro zdrowy??? Ale tak kaszlał że w niedzielę wylądowaliśmy na ostrym dyzurze - to samo, zdrowy, ale wskazana konsultacja u laryngologa. No dobrze - poniedziałek - laryngolog - dziecko zdrowe! A tymczasem płuca wykaszliwuje. Do pediatry znów. Antybiotyk. Złamałam się, jakieś szmery w oskrzelach, pan bałby się dziecko bez osłony zostawić, antybiotyk. Dałam. 5 dni. Biegunka non stop, zapach chemii w kupce. Kontrola. Wszystko w porządku, odstawić antybiotyk. Kaszlał i charczał jeszcze ale to podobno może się do dwóch tygodni utrzymywać. Po dwóch dniach w nocy temp. 39 st., kaszle świszczaco PRZEpotwornie, trzecia rano, przerażeni gnamy do szpitala. Na oddział. Dziecko - uwaga - ZDROWE, ale skoro nas jego stan niepokoi - przyjmą. Po dniu wyklarowało się zapalenie krtani, oskrzeli, płuc i nie wiem jeszcze czego. Dożylnie antybiotyk. I tak półtora tygodnia spałam na ogrodowym leżaczku, a Wiktorowi przez dwie godziny dziennie ładowali w żyłkę Klacid. Wypisali. Kaszle dalej, ale tak podobno do dwóch tygodni - jak już pisałam. Syropek, nawilżać powietrze i oklepywać. Z syropkiem dałam sobie spokój, poszlismy do homeopaty. Co boli dodatkowo to fakt, że dziecko jest INNE: był radosny, spokojny, szczęśliwy bobas, a teraz jest płaczliwy, marudny, niespokojny... szczepionka sześciowalentna Infanrix Hexa + szczepionka przeciw meningokokom z grupy C - Menjugate. Ta pierwsza to przeciw: błonicy, tężcowi, krztuścowi, wzw B, polio i Hib. Meningokoki to bakterie wywołujące zapalenie opon mózgowych, posocznicę, sepsę "

"Mój syn do 8 miesiaca był dosc spokojnym dzieckiem, wtedy sielanka skończyła się stał się b. ruchliwy i niecierpliwy-( dopiero teraz te fakty łączę - ma lat 2,9) PO podaniu potrójnej szczepionki PRIORIX,(za namową pani z przychodni - o zgrozo żebym wtedy wiedziała to co teraz) - dziecko przez 3 dni miało biegunkę i nagłe wymioty. Z pomocą przyszła koleżanka - podałam BAPTISIA TINCTORIA - wTEDY JESZCZE nic o homeopatii nie wiedziałam. W przychodni zadnej pomocy nie otrzymałam, oczywiscie dzieci szczepi sie w sobotę więc, pozostał mi dyzur nocny. Pani doktor z przychodni odpierała zarzut że to niejest efekt szczepionki, a wirus, dopiero po zmianie dyżuru inna pani doktor przyznała że tak moze dziać się po szczepionce. Dodam że syn nigdy nie chorował poważnie. Do 8 miesiaca jeden katar! Dopiero teraz zaczęłam kojarzyć fakty. U mojego dziecka tuz po urodzeniu pojawiła się sapka, teraz wiem że to po szczepieniu na gruźlicę - (homeopata stwierdził u niego skazę tuberkulinową). Wtedy gdy miał 6 tygodni pediatra powiedziała mi że to efekt wiotkich mięśni! W pełni wszystko zaczęło z niego wychodzić po odstawieniu od piersi - miał wtedy 2 lata. Pojawił sie chroniczny katar i trwał 7 tygodni. Dzięki homeopatii wyszedł z niego. NIe zaszepię na pewno p/ gruźlicy to wiem, a inne szczepienia bardzo się zastanawiam"

"a kiedy ta pani była w szpitalu i nie pozwoliła zaszczepić dziecka 5 godzin po porodzie, przyszło do niej dwóch lekarzy, potem pani ordynator, bardzo miła, i łagodnie (! jakaś mądra) próbowała jej wytłumaczyć, że może jednak, że skoro ona się boi, to oni zaszczepią córeczkę jakąś inną szczepionką. W związku z tym stwierdziłyśmy z moją mamą, że wolimy nie wiedzieć, czym się szczepi pozostałe dzieci..."

"Coraz więcej znajomych mam nie chce szczepić dzieci, szczególnie tuż po porodzie, i okazuje sie że owe obowiązkowe szczepienia wcale takie nie są, ja tez zastanawiam się czy moje 2,5 letnie dziecko jeszcze na coś zaszczepię. PO priorixie przez trzy dni dziecko wymiotowało, miało biegunkę i gorączkę, a że stało sie to w weekend - zero dostępu do publicznego lekarza, pozostał prywatny - czyli powikłanie mojego syna nie zostało uwzględnione w statystykach - ilu takich jest jak ja?"

"Większosć rodziców zgłasza pierwsze nieprawidłowości w rozwoju po szczepieniach, o autystykach i MMR już pewnie tez wszyscy wiedzą."

"Moje dziecko jest ofiarą szczepionki - po podaniu rozwinął się autyzm. Obecnie wszystkie szczepienia zostały wstrzymane a my wciaz walczymy! Zagrożenie dotyczy szczególnie szczepionek poliwalentnych np. potrójnych."

"Mało kto wie, że konserwantami szczepionek sa metale ciężkie.Niektóre dzieci rodzą się z defektem, który polega na braku mozliwości usunięcia ich z organizmu, dotyczy to szczególnie chłopców,Nieusuniety metal sieje spustoszenia w mózgu i powoduje szereg zmian w metabolizmie. Bardzo trudno jest odwrócić te procesy, a usuniecie metali (chelacja) w warunkach polskich graniczy z cudem.
Ps.A zupełnie niezrozumiałym dlla mnie jest fakt szczepienia noworodków na żółtaczkę typu "B' ,gdzie akurat ta grupa jest najmniej narażona na takie ryzyko."

"Była to angielska szczepionka (odra,świnka i różyczka)MMRII ,doszukałam sie ,że właśnie ona w odróżnieniu od innych -posiada wyjatkowo zjadliwy szczep wirusów odry i konserwowana jest thimerosalem (rtęć).Spowodowała uszkodzenie układu immunologicznego i nerwowego oraz rozległe zmiany w metaboliżmie (nierozkładanie glutenu, kazeiny i prawdopodobnie innych nierozpoznanych pokarmów) oraz obnizenie napięcia mięśniowego. Oczywiście całą triadę jaką niesie autyzm (alienacja, brak komunikacjii,wycofanie mowy itd.)"

"troche czytalam na temat szczepionek (nie troche a raczej bardzo duzo), bo moje blizniaki sa zaszczepoine na bardzo niewiele chorob. Na szczescie urodzily sie w Wielkiej Brytanii, gdziie nie ma obowiazku szczepien od ponad stu lat (kiedy to w winiku powszechnych szczepien na ospe, w miastach zaszczepionych umieralo wiecej ludzi niz w nie zaszczepionych). Ale chyba bedziemy wracac do Polski, wiec troche sie tez denerwuje."

Źródło: klapuch.nazwa.pl

6. Wywiady | Zanieczyszczenie szczepionek

2008-03-26T05:48:00.000-07:00

Nadawca: Anna
Grupy dyskusyjne: dieta.optymalna

Swiadek: dr Gerhard Buchwald lekarz niemiecki ktorego 1,5 roczny syn zostal calkowicie sparalizowany po otrzymaniu szczepienia przeciwko ospie. Jest on czlonkiem niemieckiej asocjacji dzieci ofiar szczepien. Sad uznal go za eksperta.

Zeznanie dr G.Buchwald.
"W tym czasie (tzn.kiedy jego syn zostal sparalizowany), pracowalem w jednym z najstarszych centrow leczenia chorob pluc w Niemczech. Przypadkowo przegladalem dokumenty osob ktore zachorowaly podczas pierwszej epidemii ospy w Niemczech w 1947r. Ciagle nam powtarzano, ze szczepionka przeciwko ospie nas ochrania. Dzieki dokumentom ktore zweryfikowalem, zauwazylem ze wszystkie osoby ktore zachorowaly byly wczesniej szczepione. To odkrycie mnie zbulwersowalo."

Nastepnie dr.G.Buchwald swoje wystapienie zilustrowal piedziesiecioma wykresami , zamieszczonymi w jego ksiazce pt.:"Vaccination: Business Based on Fear" (Szczepienie: biznes strachu).

Tekst przesluchania:

Pyt.: Jesli szczepienia nie maja zadnego wplywu na obnizenie zachorowalnosci na choroby infekcyjne, to co jest przyczyna zmniejszenia zachorowalnosci na te choroby?

Buchwald: Lekarz brytyjski Thomas Mcheown, profesor medycyny socjalnej, wykazal ze w krajach uprzemyslowionych, obnizenie zachorowalnosci na choroby infekcyjen nie ma nic wspolnego ze szczepieniami, ale z likwidacja glodu i biedy.

P.: Dlaczego uwaza pan, ze szczepienia maja charakter komercyjny?

B.: Wiecie, jedna szczepionka przeciwko ospie kosztuje ok.600DM i mowi sie o koniecznosci zaszczepienia trzech miliardow osob na swiecie.Jesli to nie jest handel... Szczepionka przeciwko hepatite kosztuje 250DM i wymaga trzech wszczepien. Pomnozcie to przez trzy miliardy osob. Szczepienia sa sprawa grubych pieniedzy dla firm farmaceutycznych.

P.: Czy byl pan napominany przez autorytety medyczne w pana kraju za przyjecie takiej pozycji?

B.: Napisalem artykul pt.:"Zbrodnia przeciwko naszym dzieciom." Otrzymalem nagane na pismie z College des Medecins. W Niemczech mamy prawo ktore nazywa sie Kronegesetz. Gwarantuje ono wolnosc wyrazania swojej opinii. Kiedy mialem dosc niedorzecznosci ze strony College des Medecins, zasygnalizowalem im ze ich interwencja jest niezgodna z prawem.

P.: Wspomnial pan, ze pierwszym kryterium w medycynie, jest przede wszystkim nie szkodzic pacjentowi. W swej ksiazce przypomina pan o tej etyce: "Nie rob zadnej krzywdy, pomagaj innym, dobro pacjenta, jego wola maja zawsze pierwszenstwo." Czy szczepienia odpowiadaja tym normom etycznym?

B.: Nie.I nie rozumiem dlaczego.

P.: Czy posluguja sie metoda zastraszania aby lansowac kampanie szczepien? Uwazaja ze ludzi nalezy przerazac?

B.: Robie konferencje na calym swiecie.Ciesza sie one zainteresowaniem dziennikarzy. Wszyscy oni jednak robia odniesienie do pojawiania sie w jakims zakatku swiata lokalnych epidemii. Dwa lata temu, na przyklad, donoszono o epidemii polio w Holandii. Gazety pisaly o epidemii dyfterytu w Rosii. Wlasnie w ten sposob spoleczenstwo moze sie czuc ciagle zagrozone wybuchem epidemii; nauczylo sie byc w ciaglym strachu i doniesienia zawsze konkluduja te informacje w taki sam sposob:"Idzcie sie szczepic".

P.: To ich slogan reklamowy

B.: Tak.

P.: Moze pan powiedziec jaka jest panska opinia odnosnie szczepien przeciwko odrze?

B.: Mam taki wykres ktory ilustruje ta chorobe. Poczynajac od 1962 r....jest wyrazny spadek zachorowalnosci i przypadkow smiertelnych spowodowanych ta choroba. W 1976 r.szczepienie zostalo wprowadzone w Niemczech, chciaz nie bylo juz przypadkow smiertelnych. Dzisiaj przypadki takie mozna policzyc na palcach jednej reki Szczepienie przeciwko odrze jest totalnie zbyteczne. Ponadto jest ono niebezpieczne. Wczesniej, niemowleta nie nabawialy sie tej choroby. Korzystaly z protekcji ofiarowanej przez matke.Matki ktore sa szczepione nie moga przekazac ochrony ich dzieciom, ktore moga w takiej sytuacji zachorowac.

P.: Wiadomo,ze bedac szczepione na odre w okresie dziecinstwa, matki nie przekazuja ochrony swoim dzieciom, ale jesli nie bylyby szczepione, byloby to mozliwe?

B.: Dokladnie. Nasi dziadkowie wiedzieli do jakiego stopnia jest wazne dla dziecka przejsc przez ta chorobe. Moja babka, na przyklad, mowila: "Ten chlopiec ma szesc lat; pojdzie niebawem do szkoly i jeszcze nia mial odry?". Nastepnie wysylala go z wizyta do dziecka ktore bylo chore, aby nabawil sie wirusa. Ja mialem odre.

P.: Czy odpornosc uzyskana w wyniku przebycia choroby trwa cale zycie?

B.: Tak wlasnie sie uwaza i to jest tez moja opinia.

P.: Dlaczego wiec powtarza sie szczepienia na odre?

B.: To daje okazje zrobienia pieniedzy.

P.: Jaka jest pana opinia odnosnie potrojnej szczepionki przeciwko odrze, ospie i swince.\?

B.: Posluze sie przykladem Szwajcarii. W kraju tym istnieje duze ugrupowanie lekarzy, pediatrow i ekspertow od chorob dzieciecych, ktore przeciwstawia sie szczepieniom przeciw odrze. Wedlug Swiatowej Organizacji Zdrowia (OMS) wszystkie dzieci szwajcarskie maja byc szczepione. Szwajcarzy przywiazuja duza wage do wolnosci wyboru i nie pozwalaja sobie tego nakazu narzucic.

Dr.Bochwald twierdzi, ze polityka szczepien OMS jest glownie spowodowana korzysciami finansowymi.

P. :Dlaczego pan tak twierdzi?

B.:Kto finasuje OMS? Gdzie znajduja sie jej fondy?Jakie istnieja powiazania miedzy OMS i koncernami farmaceutycznymi? Pomyslcie troche o tym... Lekarze sa wspolczesnymi niewolnikami firm farmaceutycznych... Zaleza od lekow przez nie wyprodukowanych. To one sa prawdziwymi przywodcami.( hanna)

Źródło: groups.google.com

***
ZANIECZYSZCZENIE SZCZEPIONEK

Zapis wywiadu przeprowadzonego 15 marca 1998 roku przez dra Rogera G. Mazlena, gospodarza programu stacji radiowej CFS, z drem Leonardem G. Horowitzem

www.cfsaudio.4biz.net/cfsprev.htm

Dr Roger G. Mazlen: Naszym gościem jest dr Leonard Horowitz, absolwent Harvardu, niezależny badacz i światowy autorytet w dziedzinie edukacji zdrowia publicznego, autor bestsellera Emerging Viruses: AIDS & Ebola (Pojawienie się wirusów AIDS i Ebola). Dlaczego rozmawiamy z drem Horowitzem? Otóż dlatego, że chorzy na zespół chronicznego zmęczenia1 mają osłabiony układ odpornościowy. Cierpią na brak odporności. Mają immunosupresję. Są łatwym łupem dla każdego nowego wirusa, zwłaszcza dla wirusów ze zdolnością do niszczenia układu odpornościowego. Tak więc nie wdając się w dalsze dywagacje witamy pana w naszym programie, drze Horowitz.

Dr Leonard G. Horowitz: Dziękuję drze Mazlen. Udział w pana programie to dla mnie wielki zaszczyt i przyjemność.

Dr Mazlen: Cieszymy się bardzo, że może pan dzisiaj z nami rozmawiać. Może zacząłby pan od ogólnego zapoznania nas ze swoją książką.

Dr Horowitz: Zgoda. Spędziłem 3 lata na badaniu wniosku Ministerstwa Obrony z roku 1970 o wyasygnowanie 10 milionów dolarów na pięcioletnie badania, których celem miało być stworzenie mikroorganizmów niszczących system immunologiczny. Miały one służyć jako broń biologiczna. Z początku nie mogłem uwierzyć, że to naprawdę oficjalny dokument. Ostatecznie podążyłem tropem pieniędzy, literatury naukowej i dokumentów sądowych i odkryłem, że pieniądze trafiły do organizacji o nazwie Litton Bionetics. Czy słyszał Pan kiedykolwiek o kuchenkach mikrofalowych Littona?

Dr Mazlen: Oczywiście.

Dr Horowitz: Otóż, są oni również powiązani finansowo z wielkimi korporacjami zbrojeniowymi i mają firmę medyczną Litton Bionetics. W końcu lat sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych byli na szóstej miejscu listy firm związanych finansowo z producentami broni biologicznych. To oni dostosowali wiele mikroorganizmów niszczących system immunologiczny do celów wojny biologicznej. Otrzymywali ponad 2 miliony dolarów rocznie na badania i rozwój tego typu mikroorganizmów, a także na badania nad rakiem oraz szczepionkami. I to jest główny temat mojej książki. Emerging Yiruses: AIDS & Ebola opowiada o tym, kto doprowadził do powstania wirusów w rodzaju AIDS i Ebola, jak i dlaczego je wyprodukowano - cały proces ich tworzenia. A potem, co wydaje mi się najbardziej nieprawdopodobne, odkryłem i przedrukowałem w formie fotokopii kontrakty rządowe pokazujące, ile pieniędzy amerykańskich podatników idzie na te badania.

Dr Mazlen: Ta sprawa bardzo interesuje naszych słuchaczy, zwłaszcza tych, którzy cierpią na zespół chronicznego zmęczenia, a także tych, którzy podejrzewają, że go mają, i tych, którzy nie są tego pewni, jako że każdy nowy wirus mający zdolność osłabiania odporności immunologicznej stanowi dla nich oraz dla całego społeczeństwa poważne zagrożenie. Na 134 stronie swojej książki pisze pan: "Składając te wszystkie fakty razem, rozumiem obecnie, jak łagodny dla ludzi małpi wirus DNA, taki jak SV-40... i inne pospolite retrowirusy zanieczyszczające szczepionki, takie jak SFV, mogły po dziesiątkach lat stać się retrowirusami RNA, które poprzez skażone szczepionki rozprzestrzeniły się na miliony ludzi na całym świecie". Czy mógłby Pan nieco rozwinąć tę sprawę i przybliżyć ją naszym słuchaczom?

Dr Horowitz: Oczywiście. Istotą tej książki i zarazem zawartym w niej ostrzeżeniem jest to, że mamy Urząd ds. Leków i Żywności2, który nie mówi lekarzom naukowcom i lekarzom praktykom ani też społeczeństwu prawdy o skażonych szczepionkach oraz metodach ich produkcji. Na przykład doustna szczepionka przeciw polio [choroba Heinego-Medina] do dzisiaj przygotowywana z wykorzystaniem tkanek małpich nerek, które są skażone nie tylko małpimi wirusami, ale również wirusami opryszczki, takimi jak na przykład małpi cytomegalowirus, wirus choroby Epsteina-Barra czy wirus opryszczki typu B, o których wiadomo, że należą do grupy wirusów niszczących układ immunologiczny. Wiemy też, że szczepionką, która najprawdopodobniej przyniosła światu AIDS, a być może nawet syndrom chronicznego zmęczenia, gdyż obie te choroby pojawiły się w tym samym 1978 roku, była wyprodukowana w roku 1974 w laboratoriach firmy Merck, Sharpe & Dohme przy wsparciu Centrum Chorób Zakaźnych i Urzędu ds. Leków i Żywności eksperymentalna szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionka ta była przygotowana częściowo z wykorzystaniem zarażonych małp sprowadzonych przez firmę Litton pracującą nad broniami biologicznymi na zlecenie Ministerstwa Obrony. Wiemy już dziś na pewno, że małpy, które wykorzystano do przygotowania tej szczepionki, były zarażone. Mamy nawet stosowne oświadczenie na ten temat złożone przez człowieka, który stworzył te szczepionki. Nazywa się on dr Maurice Hilleman i był szefem produkcji szczepionek w firmie Merck, Sharpe & Dohme. Tak więc produkowali te szczepionki częściowo na zarażonych zwierzętach, a potem podawali je ludziom. W ten sposób doszło do tego, że mamy obecnie różne schorzenia związane z układem odpornościowym, a także dziwne odmiany raka oraz dziwne choroby autoimmunologiczne, których skala jest tak duża, że możemy już mówić o epidemii.

Dr Mazlen: To wszystko rodzi wiele pytań, niemniej chciałbym ponownie wrócić do pana książki, w której przytacza pan wywiad dra Edwarda Shortera z drem Hillemanem [str. 484-485], podczas którego Hilleman powiedział: "w rzeczy samej w tych szczepionkach było 40 różnych wirusów, które były nieaktywne" - na co Shorter odrzekł: "Ale nie zneutralizowaliście [SV-403]..." "Tak, to prawda" - przytaknął Hilleman i nawet dodał: "A szczepionka przeciwko żółtej febrze zawierała wirusa białaczki, ale wie pan, to było w czasach, kiedy wiedza na ten temat była jeszcze bardzo niedoskonała". Z tego oświadczenia dowiadujemy się teraz, że w szczepionkach były nie tylko wirusy uszkadzające układ odpornościowy, ale wywołujące również białaczkę. Mówi pan o tym w swojej książce. Mówi pan o przypadkach białaczki dotyczącej limfocytów T. Co mógłby pan powiedzieć na ten temat? Czy nadal istnieje jakieś związane z tym ryzyko?

Dr Horowitz: Uważam, że tak, drze Mazlen. Jestem głęboko przekonany, że to ryzyko nadal istnieje. Aby to uzasadnić, posłużę się przykładem. Urząd ds. Leków i Żywności, który ma chronić nasze zdrowie, musi przymykać oko na skażoną doustną szczepionkę przeciwko polio, którą musimy rzekomo zgodnie z prawem podawać naszym dzieciom, mimo iż każda jej dawka zawiera około 100 wirusowych zanieczyszczeń pochodzących od małp. Mówię "rzekomo", gdyż nie jest to prawda. Są bowiem od tego przymusu wyjątki podyktowane względami duchowymi i religijnymi, tak że w rzeczywistości to szczepienie nie jest obecnie obowiązkowe. Mimo to tworzy się atmosferę, że nie można wysłać swojego dziecka do szkoły lub nie można pracować np. w służbie zdrowia bez poddania się temu szczepieniu. Jest to oczywista nieprawda. Wie pan, Urząd ds. Leków i Żywności musi przymykać oko na te 100 wirusowych zanieczyszczeń każdej dawki tej szczepionki, ponieważ ma ręce związane prawami własności i umowami tajności narzuconymi przez przemysł farmaceutyczny. Innymi słowy, producenci leków nałożyli im kaganiec, w związku z czym nie mogą oni powiedzieć innym naukowcom, jaki jest prawdziwy rozmiar skażenia i ryzyko związane ze szczepionkami.

Wie pan, Urząd ds. Leków i Żywności musi przymykać oko na te 100 wirusowych zanieczyszczeń każdej dawki tej szczepionki, ponieważ ma ręce związane prawami własności i umowami tajności narzuconymi przez przemysł farmaceutyczny. Innymi słowy, producenci leków nałożyli im kaganiec, w związku z czym nie mogą oni powiedzieć innym naukowcom, jaki jest prawdziwy rozmiar skażenia i ryzyko związane ze szczepionkami. Tym sposobem lekarze, których szkolenie medyczne opłacane jest w większości przez przemysł farmaceutyczny, nigdy nie poznają prawdy i w rezultacie widząc zakatarzonego pacjenta i mówiąc mu, że te szczepionki "są dla pańskiego dobra" lub "dla dobra pańskich dzieci", wierzą w to. Zostali po prostu poddani zwykłemu praniu mózgów. Są jak wyznawcy kultu, którzy w wielu przypadkach nie wiedzą nawet, kim są jego przywódcy.

Dr Mazlen: Przyznaję, że na uczelniach medycznych nie podaje się żadnych istotnych informacji na temat technologii produkcji szczepionek. To znaczy, chcę powiedzieć, że nie ma nic na ten temat w programie. Nie pamiętam z programu nauczania niczego, co dałoby się tu zastosować. Mówi ci się po prostu, że masz to zrobić. Tak więc wiesz, że to jest dobre i robisz to. To zmienia cały obraz, gdyż w dobrej wierze nie podałbyś pacjentowi czegoś, o czym wiedziałbyś, że jest to skażone czymś szkodliwym. Pomówmy teraz trochę o pracy dra W. Johna Martina i o tym, dlaczego wspomina pan o niej w swojej książce. Dr W. John Martin napisał do niej przedmowę i jest w niej ustęp, w którym mówi pan o jego pracy w Urzędzie ds. Leków i Żywności, gdzie był on dyrektorem Wydziału Wirusologii Onkologicznej podległego Biuru Badań Biologicznych [obecnie Ośrodek Biologii, Oceny i Badań]. Twierdził, że był informowany o skażeniu szczepionek małpim cytomegalowirusem (CMV). Jest to ważne, gdyż donosił on o przypadkach wykrycia utajonego wirusa CMV z rodziny herpeswirusów w rejonie pustyni Mojave w Arizonie, który rozprzestrzeniał się we wszystkich kierunkach przenikając do głównych miast i centrów mieszkalnych. Czy mógłby pan to skomentować?

Dr Horowitz: Oczywiście, drze Mazlen, bardzo chętnie. Informacje te pochodzą przede wszystkim z osobistych rozmów z drem Martinem. Dr Martin jest rzeczywiście autorem przedmowy do mojej książki Emerging Viruses i opowiedział mi o tym, czego był świadkiem, kiedy pracował na stanowisku testera szczepionek w Biurze Badań Biologicznych oraz na swoim obecnym stanowisku, gdzie jest odpowiedzialny za badanie ludzi zakażonych w wyniku szczepień prowadzonych w latach 1976-1980. Twierdzi, że nie ma powodu, aby te szczepionki pozostawały skażone, że władze mają możliwości i technologie ich oczyszczenia, ale nie robią tego. Widzę, że chyba zapuściłem się w socjopolityczne szczegóły tej sprawy, więc na tym poprzestanę, jako że z braku czasu nie chciałbym się dzisiaj nad tym rozwodzić w pana programie, niemniej pozwolę sobie przytoczyć jeden przykład. Kiedy dr Martin znalazł w szczepionkach niektóre z obcych wirusów DNA i RNA, poszedł do swojego przełożonego w Urzędzie ds. Leków i Żywności i powiedział: "Wie pan, mamy problem z tymi szczepionkami" - na co jego szef odrzekł: "Przestań się tym martwić. Za każdym razem, gdy zjadasz jabłko, połykasz obce DNA". Tak odpowiedział.

Dr Mazlen: To nie jest zbyt pocieszające. Ten komentarz rzeczywiście może wzbudzić poczucie niepewności w stosunku do szczepionek. Któregoś razu gościliśmy w tym programie ludzi poważnie zastanawiających się, czy powinni podać szczepionkę swoim dzieciom lub osobom z zespołem chronicznego zmęczenia. I trudno mi było im coś doradzić, ponieważ naprawdę nie wiemy, jak to wszystko w rzeczywistości wygląda. Nie wdając się w szczegóły, dr Martin podaje, tak jak i pan w swojej książce, że nosicielstwo SV-40, który znajdował się w doustnej szczepionce przeciwko polio, jest obecnie szeroko rozpowszechnione w społeczeństwie i systematycznie rozprzestrzenia się.

Dr Horowitz: To prawda. Nie dalej jak trzy tygodnie temu Joumal of American Medical Association opublikował pierwszy artykuł wykazujący, że już w roku 1961 wiedziano, że małpi wirus 40 [SV-40], czterdziesty według kolejności odkrycia małpi wirus, stanowił skażenie obydwu szczepionek przeciwko polio, zarówno Salka, jak i Sabina, które podano ponad 100 milionom ludzi na całym świecie, głównie w Rosji. Według Hillemana, którego wywiad z Sorterem mamy nagrany na taśmie, dowciem roku 1961 stało się powiedzenie, że rosyjscy atleci pojawią się na olimpiadzie pokryci nowotworami, ponieważ tą skażoną szczepionką zaszczepiono głównie Rosjan. Zatem jak pan widzi, nigdy ich nie oczyścili, to znaczy nie całkowicie. Do dziś podajemy ludziom małpie wirusy. Artykuł w JAMA omawia specyficzne typy raka - "unikalne raki", jak je nazywają ? twierdząc przy tym, że społeczeństwo nie powinno się tym martwić. Jestem innego zdania. Uważam, że to powinno być powodem najwyższego niepokoju. Myślę, że należy wprowadzić oficjalne moratorium na stosowanie popieranych przez rząd Stanów Zjednoczonych szczepionek, przynajmniej do czasu, przeprowadzenia dogłębnego, niezależnego naukowego dochodzenia, jak również, miejmy nadzieję, dochodzenia z ramienia Kongresu obejmującego wszystkie udokumentowane fakty. Artykuł w JAMA mówi jednak, że tylko owe "unikalne" raki mają związek z SV-40. Jeden z wcześniejszych artykułów mówi, że 25 procent mieszkańców Włoch jest nosicielami tego małpiego wirusa. Uważam, że w Stanach Zjednoczonych ten procent jest wyższy. Dr bakteriologii Bernice Eddy odkryła [w 1954 roku wraz z badaczką raka Sarah Stewart] szczególnego wirusa, którego nazwano początkowo SE polyoma. Odkryła go w skażonych szczepionkach przeciwko polio i wykonała zdjęcia kilkunastu małp, które przewróciły się i zmarły lub zostały sparaliżowane po ich podaniu im. Jej przełożony z Narodowych Instytutów Zdrowia skonfiskował te zdjęcia, po czym zdegradował ją i odebrał fundusze. Po 10 latach dochodzenia sprawiedliwości w roku 1972 stanęła przed członkami Kongresu Stanów Zjednoczonych i powiedziała: "Jeśli nadal będziecie pozwalać na obecność na rynku tych skażonych szczepionek, to gwarantuję wam, że w ciągu 20 następnych lat będziecie mieli taką epidemię raka, jakiej świat dotąd nie widział". I to jest dokładnie to, co mamy dzisiaj.

Dr Mazlen: To prawda, jeśli wliczy się w to wirusa AIDS. Nic ma co do tego wątpliwości. W swoich dociekaniach, które przedstawia pan w książce - myślę, że każdy, kto ją przeczyta, będzie pod wrażeniem ogromu pracy, jakiej pan dokonał - poświęcił pan sporo miejsca rozważaniom, z których wynika, że wirus AIDS mógł powstać na drodze syntezy, zmieszania kilku zabójczych wirusów w celu stworzenia wirusa niszczącego układ immunologiczny. Kiedy to się stało?

Dr Horowitz: Badania te mające na celu zmutowanie i zhybrydyzowanie SV-40 i innych małpich wirusów ze zwierzęcymi wirusami rakotwórczymi zaczęły się we wczesnych latach sześćdziesiątych. Z umowy przedstawionej w Emerging Viruses wynika, że realizacja Specjalnego Programu Wirusów Rakowych rozpoczęła się 12 lutego 1962 roku. Był to hojnie finansowany tajny program, którego efekty poznano po tym, jak ludzie z Narodowych Instytutów Zdrowia zdali sobie sprawę, że zaszczepili ponad 100 milionów ludzi na całym świecie szczepionkami zawierającymi wirusy raka. Kiedy do tego przystępowali, jawiło się to jako podstawa możliwości wielkiego interesu w tej dziedzinie, przeto rozpoczęli szeroko zakrojone badania nad mutowaniem małpich wirusów, aby zobaczyć, co będzie w połączeniu z nimi powodować raki, a potem zapewne jak można je leczyć szczepionkami lub w inny sposób. Tak więc w latach sześćdziesiątych, a zwłaszcza pod ich koniec, kierowani przez dra Roberta Gallo badacze Litton Bionetics oraz Narodowego Instytutu Raka zdobyli dużą biegłość w pobieraniu małpich wirusów i łączeniu ich

Dr Horowitz: Badania te mające na celu zmutowanie i zhybrydyzowanie SV-40 i innych małpich wirusów ze zwierzęcymi wirusami rakotwórczymi zaczęły się we wczesnych latach sześćdziesiątych. Z umowy przedstawionej w Emerging Viruses wynika, że realizacja Specjalnego Programu Wirusów Rakowych rozpoczęła się 12 lutego 1962 roku. Był to hojnie finansowany tajny program, którego efekty poznano po tym, jak ludzie z Narodowych Instytutów Zdrowia zdali sobie sprawę, że zaszczepili ponad 100 milionów ludzi na całym świecie szczepionkami zawierającymi wirusy raka. Kiedy do tego przystępowali, jawiło się to jako podstawa możliwości wielkiego interesu w tej dziedzinie, przeto rozpoczęli szeroko zakrojone badania nad mutowaniem małpich wirusów, aby zobaczyć, co będzie w połączeniu z nimi powodować raki, a potem zapewne jak można je leczyć szczepionkami lub w inny sposób. Tak więc w latach sześćdziesiątych, a zwłaszcza pod ich koniec, kierowani przez dra Roberta Gallo badacze Litton Bionetics oraz Narodowego Instytutu Raka zdobyli dużą biegłość w pobieraniu małpich wirusów i łączeniu ich z czymś takim jak koci wirus RNA białaczki, co wywoływało całą gamę objawów identycznych z objawami osób chorych na AIDS. Innym ich ulubieńcem, którego używali do mutowania małpich wirusów, był kurzy wirus leukaemii sarcoma RNA, który powodował wyniszczenie organizmu, immunosupresję i śmierć. Potem stwierdzili, że aby otrzymać wirusa, który mógłby łatwo przejść z jednego gatunku na drugi i zaodoptować się do ludzkich organizmów, w ramach jednych badań hodowali go w ludzkich białych krwinkach, a ramach innych w ludzkich płodach. Dzięki temu mógł on wytworzyć to, co nazywa się "aparatem zaczepienia". Są to unikalne białka, takie jak na przykład gpl20.

Dr Mazlen: Zanim zakończymy dzisiejszy program, chciałbym wspomnieć o kilku bardzo ważnych rzeczach. Pierwsza, czy krwiodawstwo jest bezpieczne, jeśli krew nie jest badana na obecność małpich wirusów SV-40 i CMV?

Dr Horowitz: Nie sądzę. Uważam, że to bardzo nagląca sprawa, w której również powinno być przeprowadzone niezależne naukowe dochodzenie oraz dochodzenie z ramienia Kongresu. Widzi Pan, bankierzy krwi - międzynarodowi "banksterzy" krwi, jak ich zwykłem nazywać - to ludzie, którzy dopuścili do tego, że 10000 chorych na hemofilię w USA otrzymało krew skażoną wirusem HIV. Ostatnio poinformowano nas także, że jeśli mieliśmy w latach 1997-1999 transfuzję krwi, to lepiej przebadajmy się na obecność rakowej bomby zegarowej, jaką jest wirus zapalenia wątroby typu C. To ci sami ludzie dopuścili do tego. Są oni mocno powiązani finansowo oraz w inny sposób z firmami produkującymi skażone szczepionki. Niepokoi mnie, że poprzez system ochrony zdrowia robią wielkie fortuny na ludzkim cierpieniu i że właśnie dlatego ludzie umierają na tej planecie. Co ciekawe, pokrywa się to z bardzo jasnym i wyraźnie sformułowanym, dobrze udokumentowanym programem redukcji ludzkiej populacji. Bardzo mnie to niepokoi.

Dr Mazlen: Mam nadzieję , że spotkamy się jeszcze z panem innym razem, aby pomówić o niektórych z tych problemów. Ponieważ wiele osób będzie, jak sądzę, zainteresowanych pana książką i pana badaniami, pod jakim numerem telefonu mogą się z panem skontaktować?

Dr Horowitz: Materiały można otrzymać dzwoniąc pod bezpłatny [w USA] numer 18885084787. Łatwo go zapamiętać jako 1888-50-VIRUS. Miło mi również zakomunikować, że mimo iż przez ponad półtora roku wszystkie największe sieci sklepów odmawiały przyjęcia Emerging Viru-ses: AIDS & Ebola do sprzedaży, inaczej mówiąc bojkotowały ją, cztery miesiące temu jej wydanie w twardej oprawie zostało uznane za bestseller pod względem liczby sprzedanych egzemplarzy. W tym tygodniu Crown Books złożyło w końcu u nas pierwsze zamówienie. Prawdopodobnie dziś można już ją kupić w sieci księgarń tej firmy.

Dr Mazlen: Proszę przyjąć nasze gratulacje. Chciałbym jednak zapytać pana, czy bada pan nadal, co się dzieje z niektórymi z tych rzeczy, które pan opisał? Dał pan do zrozumienia, że szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B mogła być w pewnym okresie skażona. Czy jest skażona nadal?

Dr Horowitz: Oczywiście. Właśnie niedawno wróciłem z Francji, gdzie spotkałem jednego z czołowych wirusologów świata, który zajmuje się problemem raka i swego czasu współpracował z Gallo i Montagnierem. Nazywa się Merko Valjenski. Dał mi pewne naukowe dokumenty dowodzące, że obecnie stosowana szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nadal zawiera silnie rakotwórczy enzym, którego władze dotąd nie usunęły.

Uwaga:
Książka dra Leonarda G. Horowitza "Emerging Viruses: AIDS & Ebola - Nature, Accident or Intentional" wydana została w roku 1996 przez Tetrahedron Publishing Group (adres: Tetrahedron Publishing Group, 20 Drumlin Road, Rockport, MA 01966, USA;
strona internetowa: www.tetrahedron.org
Przełożyła Elżbieta Strózik
NEXUS
Przypisy:
1. Chronić Fatigue Syndrome; w skrócie CFS. - Przyp. tłum.
2. Food and Drug Administration; w skrócie FDA.
3. Skrót od słów Simian Virus 40 (małpi wirus 40).

Źródło: forum.gazeta.pl

7. Człowiek jak wtórny surowiec

2008-03-26T05:47:00.000-07:00

W Polsce nadal stosowane są szczepionki produkowane w oparciu o komponenty pochodzące z ciał dzieci zabitych przed narodzeniem. Szczepionki skojarzone przeciw odrze, śwince i różyczce, wytwarzane z użyciem linii komórek ludzkich, od 2004 roku są stosowane w ramach szczepień obowiązkowych. Powołując się m.in. na unijne ustawodawstwo, resort zdrowia nie widzi przeciwwskazań do funkcjonowania takich szczepionek na polskim rynku.

Ministerstwo Zdrowia przyznało, że w Polsce są dopuszczone do obrotu i stosowania szczepionki produkowane z użyciem hodowli linii komórek diploidalnych ludzkich pochodzenia płodowego. Mowa o szczepionkach przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A - Havrix (producent GlaxoSmithKline) i Vaqta (producent MSD) wytwarzanych z użyciem linii komórek MRC-5 oraz szczepionkach skojarzonych przeciwko odrze, śwince i różyczce MMR II (producent MSD) i PRIORIX (producent GlaxoSmithKline), które są wytwarzane z użyciem linii komórek WI-38.

Szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są szczepionkami zalecanymi, czyli ich stosowanie jest dobrowolne, zaś szczepionki skojarzone przeciw odrze, śwince i różyczce od 2004 roku są stosowane w ramach szczepień obowiązkowych. Obecnie minister zdrowia zakupił szczepionkę PRIORIX.

Jak poinformowano nas w resorcie zdrowia, linie komórkowe, z użyciem których produkowane są funkcjonujące na naszym rynku szczepionki, "wywodzą się z pojedynczych komórek pobranych w latach 60. z płodów ludzkich, a następnie przechowywanych i mnożonych w bankach tkanek".

MRC-5 i WI-38 - to linie komórkowe uzyskane w Stanach Zjednoczonych i w Anglii na bazie komórek pobranych w latach 60. minionego stulecia z ciał kilkunastotygodniowych dzieci zabitych w wyniku tzw. aborcji.

"Obecnie nie stosuje się zabiegów aborcji w celu pozyskania płodowych komórek diploidalnych do produkcji szczepionek" - wskazuje ministerstwo. Jak czytamy w przesłanym nam piśmie, "Nie zaistniały na przestrzeni ostatnich 2 lat jakiekolwiek przesłanki merytoryczne uzasadniające wycofanie tych szczepionek z obrotu". Resort dodaje, że stosowanie linii komórek diploidalnych do celów naukowych oraz produkcji szczepionek nie jest sprzeczne z ustawodawstwem Polski, innych krajów Unii Europejskiej oraz ustawodawstwem federalnym w Stanach Zjednoczonych. Z kolei użycie hodowli komórek pochodzenia płodowego do produkcji szczepionek jest akceptowane zarówno przez Światową Organizację Zdrowia, jak i Amerykańską Agencję ds. Rejestracji Leków i Żywności dopuszczającą do obrotu leki na rynek USA.

Życie za życie

Ministerstwo Zdrowia podkreśla, że wymienione szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz skojarzona przeciw odrze, śwince i różyczce zawierają wirusy o obniżonej zjadliwości i nie wywołują objawów chorobowych u osoby nimi zakażonej w drodze szczepień. "Ponieważ wirusy rozmnażają się wyłącznie w żywych komórkach, a zarazem wykazują tę zdolność jedynie w komórkach swoistych gatunkowo i posiadających na swojej powierzchni właściwe dla tych wirusów receptory, tym samym ich rozmnażanie może być możliwe wyłącznie o ile użyje się komórek ludzkich i posiadających takie receptory" - wyjaśnia resort.

Jednak specjaliści są zgodni, że wirusy można hodować również na liniach komórkowych, które można pobierać od dorosłego człowieka bądź z krwi pępowinowej, lecz w początkowej fazie komórki pobrane od płodu lepiej i szybciej rosną i namnażają się. Z czasem potencjał tych komórek maleje.

Po raz kolejny powraca w ten sposób problem etyczności instrumentalnego wykorzystywania najsłabszych dla dobra silniejszych. Nie wszystko, co dopuszcza prawo i "regulacje unijne", jest bowiem godziwe. - Pozbawienie człowieka życia w celu pozyskania materiału biotechnologicznego dla korzyści innych ludzi jest nieetyczne, gdyż oznacza instrumentalne traktowanie człowieka. Firmy farmaceutyczne mają obowiązek w przystępny sposób poinformować, z jakiego źródła pochodzi dany materiał użyty do wytworzenia szczepionki - zaznacza dr Jerzy Umiastowski, przewodniczący Komisji Etyki w Naczelnej Radzie Lekarskiej, członek Papieskiej Akademii Życia. Producenci najczęściej enigmatycznie informują nabywców, że szczepionka została sporządzona na bazie diploidalnych komórek ludzkich. - Firmy farmaceutyczne powinny umieszczać dokładną informację, czy źródłem pozyskania komórek był ludzki embrion, czy np. krew pępowinowa. Nie można winić rodziców za stosowanie niegodziwie wyprodukowanych szczepionek w momencie, gdy nie mają informacji na ten temat ani przedstawionej alternatywy - dodaje dr Umiastowski.

Przypomnijmy, że argumentacją bazującą na medycznej skuteczności posługują się również zwolennicy wyprowadzania linii komórek macierzystych z ciał dzieci poczętych. - To jest myślenie, jakie występowało w czasie wojny. Po co zabijanych ludzi zagrzebywać, skoro można ich potraktować jako surowiec wtórny - wskazywała przy okazji dyskusji o komórkach macierzystych prof. Anna Tylki-Szymańska, pediatra, wykładowca Instytutu Studiów nad Rodziną w Łomiankach.

Do eksperymentów na człowieku w pierwszej fazie rozwoju drogę otworzyła legalizacja zapłodnienia pozaustrojowego. Jeżeli akceptujemy in vitro, godzimy się na unicestwianie ludzi w pierwszej fazie rozwoju, gdyż w proces zapłodnienia pozaustrojowego wpisane jest powstanie większej ilości ludzkich embrionów, aby procedura była skuteczna. W następstwie część ludzkich istot jest zabijana. To te dzieci miałyby być wykorzystywane do wyprowadzania linii komórkowych, służących do dalszych doświadczeń. Na końcu tej antyludzkiej drogi stoi klonowanie, gdyż nadrzędną wartość świętości życia zastępuje jego jakość.

- Załóżmy, że w laboratorium embriologicznym mamy taką sytuację: mamy pojemnik, w którym znajduje się 30 tys. zamrożonych embrionów ludzkich, i jest dziecko. Wybucha nagle pożar i możemy uratować tylko jedno - albo pojemnik, albo dziecko. Co uratujemy? - pytał prowokacyjnie prof. Zbigniew Szawarski z Komitetu Etyki w Nauce Polskiej Akademii Nauk w trakcie debat o pobieraniu komórek macierzystych z ciał dzieci poczętych, organizowanych w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji. Wypowiedź ta wielokrotnie powracała podczas ministerialnych dyskusji jako koronny "argument" wskazujący, że o człowieku mówić możemy dopiero po narodzeniu. Czy następnym krokiem będzie pytanie o to, czy w sali pełnej niepełnosprawnych dzieci jako pierwsze wynieślibyśmy z pożaru dziecko zdrowe?

Beata Andrzejewska Nasz Dziennik, Czwartek, 28 października 2004, Nr 254 (2053)
Źródło: pro-life.pl

***
"Do produkcji szczepionek wykorzystuje się komórki pobrane z ciał abortowanych dzieci.
Przedsiębiorstwo : Holokaust nienarodzonych"

Część I Nasz Dziennik, Poniedziałek, 12 sierpnia 2002, Nr 187 (1380)

Międzynarodowe koncerny farmaceutyczne jako jednego z komponentów, służącego do sporządzania, stosowanych powszechnie w Polsce szczepionek ochronnych, używają komórek pobieranych z ciał dzieci zabitych przed narodzeniem. Chodzi o popularne szczepionki m.in. przeciwko różyczce, odrze, śwince czy polio.

W ulotkach reklamowych farmaceutycznych gigantów można m.in. przeczytać, że produkowane przez nich szczepionki sporządzane są na bazie diploidalnych komórek ludzkich. Pod tą niewiele mówiącą laikowi nazwą kryją się ni mniej ni więcej tylko tkanki pobierane z ciał nienarodzonych dzieci. Chodzi o stosowane powszechnie w ramach tzw. kalendarza szczepień ochronnych u niemowląt i dzieci, ale także i dorosłych: Poliovax (firmy Aventis-Pasteur) przeciwko chorobie Heine-Medina; MMR II (firmy Merck and Company) przeciwko różyczce, śwince i odrze, Meruvax II (Merck and Company) przeciwko różyczce, Imovaux (Aventis-Pasteur); przeciwko wściekliźnie, Havrix (GlaxoSmithKline) przeciwko zapaleniu wątroby typu A, Vaqta (Merck and Company); Varivax (Merck and Company) przeciwko ospie wietrznej.

Jak poinformował nas prof. Janusz Ślusarczyk, kierownik Zakładu Badania Surowic i Szczepionek w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie, materiał szczepionkowy - substancja czynna, a w przypadku szczepionki jest to wirus, jest hodowany w komórkach pochodzenia ludzkiego. - Komórki do hodowli pochodziły rzeczywiście z tkanek ludzkich, w tym z płodów. Trudno jest jednak stwierdzić, czy z płodów poronionych samoistnie czy z aborcji - tłumaczył. Jedna z firm w nadesłanym do nas liście o wykorzystywanym przez siebie "materiale" wyjaśnia: "Komórki te były namnażane w warunkach laboratoryjnych i pochodzą z dwóch usankcjonowanych prawem aborcji przeprowadzonych w latach 60.". Jak się okazuje, "hodowla" komórek, która używana jest do wyrobu szczepionek, powstała ok. 40 lat temu, tj. w momencie, gdy technologia pozwoliła na to, aby człowiek mógł je odizolować i przechować, zamrażając.

Wyrób na skalę przemysłową
Profesor Ślusarczyk tłumaczy, że w latach 60. w krajach Europy Zachodniej i Stanach Zjednoczonych dokonano jednorazowego pobrania komórek od nienarodzonych. Pobierano je z tkanki płucnej i wyprowadzono z nich tzw. linie komórkowe. W oparciu o ową linię hoduje się dzisiaj nowe komórki, wykorzystywane do produkcji szczepionek. Komórki potomne bowiem są identyczne z macierzystymi.
- Do tej pory używane są dwie linie komórkowe tzw. MRC-5 i WI-38. Jedna została uzyskana w Stanach Zjednoczonych, druga w Anglii. Były pobrane z płodów 14- i 12-tygodniowych - mówił prof. Ślusarczyk. Dodaje, że wymogi wytworzenia tych linii komórkowych są uznane przez Światową Organizację Zdrowia i Europejską Farmakopee - agendę Komisji Europejskiej, która określa wytyczne jakościowe, jakie muszą spełnić preparaty działające biologicznie lub farmakologicznie. Odizolowane w odpowiednich warunkach komórki stanowią teraz podłoże do hodowli niektórych wirusów.
- Korzystamy z komórek linii komórkowej MRC-5, uzyskanej w latach 60. przez Medical Research Council w Londynie. Sposób uzyskania tych komórek jest etyczny i zatwierdzony przez Światową Organizację Zdrowia oraz instytucje nadzorujące i rejestrujące leki. Dodam, że bank komórkowy nie wymaga odtworzenia czy dostarczenia nowych komórek - powiedziała nam Aldona Zygmunt z GlaxoSmithKline Pharmaceuticals S.A., produkującej szczepionki na zapalenie wątroby typu A - Havrix. Dodała, że firma prowadzi zaawansowane badania nad różnymi metodami produkcji szczepionek czy też innych leków. - Chodzi nam przede wszystkim o bezpieczeństwo osób, które te szczepionki będą przyjmować - twierdzi A. Zygmunt.

Z komórek nienarodzonych korzysta również Merck&Co. W piśmie przesłanym do naszej redakcji napisano wprost, że są to tkanki pobrane od dzieci, które po prostu zabito przed narodzeniem w wyniku tzw. aborcji (nie chodzi więc o samoistne poronienia). "Komórki, o których mowa, pochodzą z ośrodków naukowych i zostały pozyskane w procesie zaaprobowanym przez Amerykańską Agencję ds. Rejestracji Leków i Żywności, zgodnie z procedurami amerykańskiego prawa federalnego. Komórki te były namnażane w warunkach laboratoryjnych i pochodzą z dwóch usankcjonowanych prawem aborcji przeprowadzonych w latach 60-tych" - czytamy w liście. Komórki przechowywane są w specjalnych bankach, skąd można je uzyskać np. do celów produkcji szczepionek lub do badań naukowych. - Na świecie są banki komórek, gdzie mogą być różne linie komórkowe scharakteryzowane bardzo dokładnie. Wiadomo, co w tych komórkach jest, jak przebiega ich podział itd. - wyjaśnia prof. Ślusarczyk.

Przeciwko zbrodni
Do końca tego miesiąca Ministerstwo Zdrowia ma czas na odpowiedź na interpelację poselską złożoną niespełna miesiąc temu przez jednego z posłów Ligi Polskich Rodzin. "Czy rzeczywiście w Polsce - Ojczyźnie Jana Pawła II - są aplikowane polskim dzieciom i dorosłym pacjentom szczepionki o zbrodniczym pochodzeniu?" - pyta w liście poseł Witold Tomczak. Niestety, wszystko wskazuje na to, że tak. Co więcej, nie ma żadnych gwarancji, że tego ohydnego procederu, zasługującego na miano współczesnego kanibalizmu, dokonuje się cały czas w majestacie prawa.

O tym, jak poważny jest to problem, świadczą protesty ruchów obrońców życia. Rok temu w Stanach Zjednoczonych pod petycją potępiającą wykorzystywanie ludzkich ciał do produkcji komponentów farmaceutycznych podpisało się ponad 400 tys. Amerykanów. - Trwa tam nadal dyskusja na ten temat i obywatelski sprzeciw wobec popierania oczywistej zbrodni - mówi dr Marek Czachorowski z Katedry Etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i z Instytutu Studiów nad Rodziną Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Przypomina, że po wojnie podjęto decyzję o zniszczeniu eksperymentalnych linii komórkowych, pochodzących z ciał zamordowanych Żydów. - Czyż nie należy tego uczynić także odnośnie do linii komórkowych pochodzących z holokaustu wobec nienarodzonych dzieci? - pyta Czachorowski.

Można, a nawet trzeba
Specjaliści nie mają wątpliwości - wirusy można hodować również na liniach komórkowych pochodzenia zwierzęcego, komórki można także pobierać od dorosłego człowieka, jak też wytwarzać je sztucznie. Dlaczego więc wykorzystuje się ciała maleństw zabitych przed narodzeniem?
Powód jest bardzo utylitarny. - Komórki pobiera się najczęściej od płodu, ponieważ wtedy lepiej i szybciej rosną i namnażają się. Potencjał tych komórek maleje z upływem czasu, dlatego lepiej jest pobrać taki materiał od bardzo młodego organizmu - poinformował nas dr Jacek Malejczyk, kierownik Pracowni Biologii Molekularnej Komórki Akademii Medycznej w Warszawie. Z płodu można pobrać komórki bez zgody matki. Dziecko z poronienia czy tzw. aborcji traktuje się jak "odpad" i nie ma w zasadzie uwarunkowań prawnych, które np. umożliwiałyby jego pochówek. Polska Federacja Obrony Życia występowała już z wnioskiem do resortu zdrowia, aby rodzina miała możliwość pożegnania się w chrześcijański sposób z kilkutygodniowym, zmarłym dzieckiem. Bezskutecznie. Komu więc zależy na tym, aby dziecko było traktowano jako "odpad" i mogło być używane m.in. do produkcji szczepionek? - Anna Zalech

Technologia na usługach zbrodni
Na początku lat 70. w 50 stanach USA zalegalizowano aborcję, czyli zabijanie dzieci nienarodzonych. Nie sposób nie zauważyć, iż jest to dziwnie zbieżne z rozpoczęciem na masową skalę przemysłowej produkcji komponentów farmaceutycznych, pochodzących z ciał dzieci, które zabito w wyniku tzw. aborcji. Owe linie komórkowe pochodzą zatem z masowych zabójstw. Po raz kolejny potwierdza się, że problem tzw. aborcji to nie temat zastępczy ani dylemat li tylko natury moralnej. Za tym ohydnym procederem stoją potężne koncerny farmaceutyczne, czerpiące krociowe zyski z mocno już dzisiaj rozbudowanego przemysłu aborcyjnego. Od nas tylko zależy, czy jasno opowiemy się po stronie życia i zbojkotujemy produkty i firmy, mające w nim udział. Jedna ze szczepionek, na zapalenie wątroby typu B, jest wytworzona z komponentów sztucznych. Udało się. Dlaczego więc nie może udać się z innymi szczepionkami? Czyżby łatwiej i taniej było koncernom korzystać z dzieci nienarodzonych, niż pracować nad nową, wymagającą dużego zaangażowania i pieniędzy technologią? Być może. Ale czy warto za taką cenę mieć na sumieniu bezbronne, niewinne maleństwa? Warto w tym miejscu przypomnieć wypowiedź dr. Bernarda Nathansona, byłego dyrektora największej na świecie kliniki aborcyjnej: "Jako naukowiec wiem, nie sądzę, lecz wiem, że życie człowieka zaczyna się od poczęcia". AZ

Program szczepień ochronnych
W Polsce program szczepień w postaci kalendarza szczepień zaczął powoli powstawać od 1955 r. Na początku lat 60. obejmował m.in. szczepienia przeciw gruźlicy i próby tuberkulinowe, przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, ospie prawdziwej, poliomyelitis, durowi brzusznemu i durom rzekomym. W dalszym okresie kalendarz szczepień ulegał ciągłym zmianom, nawet co rok. Zmiany wynikały z dostępności nowych szczepionek, jak również z ich cen, sposobu dystrybucji czy też zmieniającej się sytuacji epidemiologicznej chorób zakaźnych. Wśród szczepionek skojarzonych przeciw odrze, śwince i różyczce ważną pozycję zajmuje szczepionka o nazwie MMRII (firmy Merck Sharp Dohme).

Szczepionka ta w swym składzie zawiera: żywy atenuowany wirus odry Enders Edmonton, namnażany w hodowli komórek zarodka kurzego, szczep Jeryl-Lynn wirusa świnki, namnażany w hodowli komórek zarodka kurzego, szczep Wistar RA 27/3 atenuowanego wirusa różyczki, namnażany w hodowli ludzkich komórek diploidalnych, sól fizjologiczną, neomycynę, sorbitol i hydrolizowaną żelatynę.

Szczepionka MMRII ze względu na ograniczenia finansowe nie została umieszczona w polskim programie szczepień ochronnych obowiązujących, natomiast znalazła się wśród szczepień ochronnych zalecanych (DzU nr 94, poz. 600). AZ

Źródło: naszdziennik.pl

***
Ministerstwo Zdrowia w sprawie produkcji szczepionek z tkanek pobranych od dzieci zabitych przed narodzeniem
Niegodziwość w majestacie prawa

Część 2 Nasz Dziennik, Sobota-Niedziela, 31 sierpnia-1 września 2002, Nr 203 (1396)

Stosowane w Polsce szczepionki wytwarzane są w oparciu o komponenty pochodzące z ciał dzieci zabitych przed narodzeniem. Zebrane przez "Nasz Dziennik" informacje potwierdziło w piątek Ministerstwo Zdrowia w odpowiedzi na poselską interpelację złożoną w tej sprawie w ostatnich dniach lipca. Co więcej, minister zdrowia nie widzi, jak to określił, w "stosowaniu linii komórkowych pochodzenia ludzkiego do celów naukowych i do produkcji szczepionek" nic zdrożnego.

Resort zdrowia przyznał, ze w Polsce są zarejestrowane, pochodzące wyłącznie z importu szczepionki: szczepionka skojarzona przeciwko odrze, śwince i różyczce - MMR II (prod. MSD), dwie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A - HAWRIX (prod. GlaxoSmithKline) i VAQTA (prod. MSD), szczepionka przeciwko wściekliźnie - Imovaks Rabies Vero (prod. Aventis - Pasteur), szczepionka przeciwko poliomyelitis - Imovax Polio (prod. Aventis - Pasteur).

Pierwsze trzy z wyżej wymienionych preparatów produkowane są na bazie ludzkich linii komórkowych.
Ministerstwo przyznaje, że są to linie "przechowywane w banku i podlegające nieustannemu odtwarzaniu. (...) Dostawcą hodowli komórkowych jest ATCC - American Tissue Culture Collection ze Stanów Zjednoczonych. (...) Szczepionka przeciwko odrze, śwince i różyczce MMR II jest wytwarzana na linii komórkowej WI-38, zaś szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A - HAVRIX i VAQTA są wytwarzane na linii komórkowej MRC". Minister pisze też, że "informacja o rodzaju zastosowanego szczepu wirusa szczepionkowego oraz użyciu do wytwarzania wirusa linii komórkowej pochodzenia ludzkiego jest zawarta w ulotkach, dołączonych do opakowania szczepionki".

Z pisma przesłanego przez resort wynika, że minister nie podziela przekonania o konieczności wycofania z rynku polskiego szczepionek wytwarzanych z komórek nienarodzonych dzieci. "Nie podzielam stanowiska (...) o konieczności wycofania szczepionek jako "niegodziwych i o zbrodniczym pochodzeniu" - czytamy w dokumencie podpisanym przez ministra zdrowia Mariusza Łapińskiego. "Stosowanie linii komórkowych pochodzenia ludzkiego do celów naukowych i do produkcji szczepionek nie jest sprzeczne z ustawodawstwem federalnym Stanów Zjednoczonych ani przepisami prawa w Polsce". Jest też akceptowane przez Amerykańską Agencję ds. Rejestracji Leków i Żywności oraz Światową Organizację Zdrowia - napisał szef resortu.

Znamienne jest również to, że ministerstwo zmieniło tytulaturę sprawy, do której miał się ustosunkować. Zamiast "stosowania w Polsce szczepionek, których komponenty pochodzą z ciał dzieci zamordowanych w drodze aborcji", mamy: "w sprawie pochodzenia surowców używanych do produkcji szczepionek stosowanych w Polsce". - Zmiana odbyła się bez mojej zgody - poinformował nas Witold Tomczak (LPR), autor interpelacji. W ministerstwie nikt nie był w stanie udzielić nam informacji, jak to się stało, że zmieniono nazwę interpelacji. Po krótkim "śledztwie" okazało się, że zmiany dokonano w sekretariacie posiedzeń Sejmu. Tam poinformowano nas, że w tytule zawarta była rzekomo sugestia przesądzająca sprawę. Dowiedzieliśmy się też, że nigdzie nie jest zabroniona modyfikacja tytułu interpelacji. Autor interpelacji Witold Tomczak zastanawia się nad skierowaniem w tej sprawie pisma do marszałka Sejmu.
Przypomnijmy, ze rzecz dotyczy wykorzystywania do produkcji szczepionek komponentów pochodzących z tkanek abortowanych dzieci ("ND", 12 sierpnia br.). Międzynarodowe koncerny farmaceutyczne jako jednego ze składników służących do sporządzania szczepionek ochronnych używają komórek pobranych z ciał dzieci zabitych przed narodzeniem. W interpelacji wymienione były: Poliovax (firmy Aventis-Pasteur) przeciwko chorobie HeineMedina, MMR II (firmy Merck and Company) przeciwko różyczce, śwince i odrze, Meruvax II (Merck and Company) przeciwko różyczce, Imovaux (Aventis-Pasteur) przeciwko wściekliznie, Havrix (GlaxoSmithKline) przeciwko zapaleniu wątroby typu A, Vaqta (Merck and Company), Varivax (Merck and Company) przeciwko ospie wietrznej.

W ulotkach reklamowych firm farmaceutycznych można m.in. przeczytać, że produkowane przez nie szczepionki sporządzane są na bazie diploidalnych komórek ludzkich. Tylko kto może wiedzieć, poza specjalistami, że pod tą enigmatyczną nazwą kryją się komórki z ciał dzieci zabitych w łonie matki. - Anna Zalech

Trzeba się zdecydowanie sprzeciwić
Z dr. Jerzym Umiastowskim, szefem Komisji Etyki w Naczelnej Radzie Lekarskiej, członkiem Papieskiej Akademii Życia, rozmawia Anna Zalech

Ministerstwo Zdrowia uznało, że wykorzystywanie przez firmy farmaceutyczne do produkcji szczepionek komórek pobranych z ciał dzieci zabitych przed narodzeniem to nic zdrożnego.
- Pobieranie komórek od dzieci, które straciły życie w wyniku aborcji, jest - moim zdaniem - etycznie nie do przyjęcia.

Sam fakt pobierania komórek, tkanek i narządów ze zwłok jest etycznie dopuszczalny i gdybyśmy taką zasadę negowali, to transplantologia nie mogłaby istnieć. Jednakże nie w każdych warunkach wolno ze zwłok takie komórki, tkanki czy narządy pobierać. Nie wolno tego robić, jeżeli zmarły wyraził za życia sprzeciw. Również nie wolno pobierać ich ze zwłok skazańców. Jest całkowicie pewne, że życie ludzkie jako człowieka rozpoczyna się w momencie poczęcia. Jest to fakt biologiczny, a nie ideologiczny. Aborcja, nawet wykonana w majestacie prawa, jest zabiciem niewinnego człowieka, który ma prawo żyć. Moim zdaniem, zwłoki płodu uzyskane w drodze aborcji są ciałem skazańca. Uważam więc, że nieetyczne jest pobieranie z niego komórek, tkanek i narządów.

Co to znaczy, że dziecko jest skazańcem?
- Utrata życia człowieka w wyniku aborcji może być porównana z niesprawiedliwym skazaniem na śmierć, a więc dziecko jest takim skazańcem, nawet jeżeli aborcja została wykonana zgodnie z prawem. A trzeba wiedzieć, że od takich osób komórek, tkanek i narządów pobierać nie wolno.

Jak więc należy ustosunkować się do takiego sposobu produkcji szczepionek?
- Zdecydowanie trzeba sprzeciwić się takiej procedurze ich wytwarzania.

Co maja zrobić rodzice, którzy stoją przed dylematem: szczepić swoje dzieci czy nie?
- Nie można mieć pretensji do rodziców tych dzieci, u których stosowano lub stosuje się te szczepionki, jeżeli na rynku polskim nie ma innych. Uważam, że rodzice nie ponoszą tu żadnej winy. Natomiast firmy farmaceutyczne mają prawny i moralny obowiązek informowania użytkowników o użyciu komórek ludzkich płodów do wytwarzania szczepionek. Dziękuję za rozmowę.

Źródło: naszdziennik.pl

8. SZCZEPIENIA - OSTRZEŻENIE PRZED NIEBEZPIECZEŃSTWEM

2008-03-26T05:46:00.000-07:00

Rodzicom chcącym nadal zdobywać informacje na temat szczepionek - polecam 2 artykuły z gazety NEXUS Nr 2 i 3 z 2001r.
Posłużę się cytatem dr Viery Scheibner:

[...Jednak ten rodzaj "leczenia" był i jest stosowany bezkarnie na milionach niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych w tak zwanych wolnych i demokratycznych krajach oraz w Trzecim Świecie. Tymczasem władze służby zdrowia odmawiają przyjęcia do wiadomości, że szczepionki powodują takie reakcje a nawet śmierć.

"ADJUWANTY - TRUCIZNA ZAWARTA W SZCZEPIONKACH"

Cz. 1

Adjuwanty to chemiczne substancje dodawane do szczepionek w celu pobudzania lub zwiększania reakcji immunologicznej organizmu, jednak wiele z nich wywołuje szereg niebezpiecznych efektów ubocznych. ŚRODKI WSPOMAGAJĄCE, KONSERWUJĄCE ORAZ UTRWALACZE TKANKOWE W SZCZEPIONKACH Szczepionki zawierają szereg substancji, które można podzielić na następujące grupy:

Mikroorganizmy, bakterie lub wirusy, które powodują, jak sądzimy, określone choroby infekcyjne i którym szczepionka ma zapobiegać. Są to białka całych komórek lub po prostu białka zniszczonych otoczek komórek, zwane antygenami.
Substancje chemiczne, które mają wzmagać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, zwane środkami wspomagającymi lub adjuwantami.
Substancje chemiczne działające jako środki konserwujące (konserwanty) i utrwalacze tkankowe, które mają hamować wszelkie dalsze reakcje oraz psucie się (rozkład lub namnażanie) żywych lub atenuowanych (lub zabitych) biologicznych składników szczepionki. Wszystkie te składniki szczepionki są toksyczne, przy czym ich toksyczność w różnych partiach szczepionki może być inna. W niniejszym artykule będzie mowa o adjuwantach (środkach wspomagających), ich spodziewanej roli oraz reakcjach na nie (działaniach ubocznych).

ADJUWANTY

Produkcja przeciwciał jest pożądaną reakcją immunologiczną na szczepionki i proces ten jest wzmacniany poprzez dodawanie do szczepionek określonych substancji. Nazywa się je środkami wspomagającymi - adjuwantami (od łacińskiego słowa adiuvare, które oznacza "pomagać"). Chemiczna natura środków wspomagających, sposób ich działania i reakcje na nie (działania uboczne) są wysoce zmienne. Według Gupty i innych (1993) niektóre ze skutków ubocznych mogą być przypisane niecelowej stymulacji różnych mechanizmów systemu immunologicznego, podczas gdy inne mogą odzwierciedlać mniej lub bardziej spodziewane niepożądane działania spowodowane przez reakcje farmakologiczne. Istnieje kilka typów adjuwantów. Najpowszechniej stosowanymi obecnie środkami wspomagającymi w preparatach przeznaczonych dla ludzi są: wodorotlenek glinu, fosforan glinu i fosforan wapnia. Istnieje jeszcze szereg innych adjuwantów opartych na emulsjach olejowych, produktach uzyskanych z bakterii (ich syntetycznych pochodnych jak również liposomów) lub bakterii gramujemnych, endotoksynach, kwasach tłuszczowych, aminach alifatycznych, parafinie i olejach roślinnych. Ostatnio brane są również pod uwagę do stosowania w szczepionkach przeznaczonych dla ludzi: monofosforyl lipidu A, ISCOMs z Quil-A oraz Syntex adjuvant formulation (SAF) zawierające pochodne treonylu lub dwupeptyd muramylu. Chemicznie adjuwanty są bardzo różnorodną grupą związków, które mają jedną wspólną cechę: wzmacniają reakcję immunologiczną organizmu. Różnią się między sobą bardzo co do sposobu, w jaki wpływają na system immunologiczny, oraz tym, jak poważne są ich działania uboczne wynikające z nadmiernej aktywacji systemu immunologicznego.

Chedid (1985) opisał sposób działania środków wspomagających jako: tworzenie depotu (porcji leku o przedłużonym działaniu) antygenu wolno uwalnianego w miejscu szczepienia; przedstawienie antygenu komórkom "immunokompetentnym" i wytwarzanie różnych limfokin (interleukin i czynnika martwicy nowotworów).

Wybór któregokolwiek z tych adjuwantów odzwierciedla kompromis między wymaganiami wspomagania i akceptowanym możliwie niskim poziomem działań ubocznych. Odkrycie adjuwantów datuje się na lata 1925-1926, kiedy to cytowany przez Guptę i innych (1993) Ramon wykazał, że reakcja antytoksyny na tężec i dyfteryt została zwięk-szona dzięki wstrzyknięciu tych szczepionek razem z innymi składnikami, takimi jak agar, tapioka, lecytyna, olej skrobiosaponiny a nawet okruszki chleba.

Termin adjuwant zaczęto stosować w odniesieniu do każdego materiału, który może zwiększyć humoralną i komórkową odpowiedź immunologiczną na antygen. W szczepionkach konwencjonalnych środki wspomagające stosuje się, aby wywołać wczesną, silną i długotrwałą reakcję immunologiczną. Nowo opracowane, oczyszczone podjednostki lub syntetyczne szczepionki, w których stosuje się biosyntetyki, rekombinanty i inną nowoczesną technologię, są słabymi wyzwalaczami reakcji immunologicznej i do jej skutecznego wywołania wymagają użycia adjuwantów.

Stosowanie środków wspomagających umożliwia stosowanie mniejszej ilości antygenu, aby uzyskać wymaganą reakcję immunologiczną, co redukuje koszty produkcji szczepionki. Poza nielicznymi wyjątkami adjuwanty są obce dla ciała i powodują działania uboczne.

Emulsje olejowe

W latach 1960-tych stosowane jako środek wspomagający preparaty wody zemulsyfikowanej w oleju mineralnym i wody zemulsyfikowanej w oleju roślinnym wydawały się szczególnie obiecujące w dostarczaniu wysokiej "odporności" o długim okresie trwania (Hilleman, 1966). Rozwój środków wspomagających Freunda był następstwem badań nad gruźlicą. Kilku badaczy stwierdziło, że reakcje immunologiczne u zwierząt na różne antygeny były wzmocnione przez wprowadzenie do organizmu zwierzęcia żywych Mycobacterium tuberculosis (prątków gruźlicy). W obecności Mycobacterium uzyskano reakcję typu opóźnionego, przenoszoną z leukocytami. Freund dokonał pomiarów wpływ oleju mineralnego na powodowanie nadwrażliwości opóźnionego typu na zabite prątki. Stwierdził wyraźny wzrost w reakcji wiązania dopełniacza przeciwciała, jak również w opóźnionej reakcji nadwrażliwości. Środek wspomagający Freunda stanowi emulsję wody w oleju wodnego antygenu w parafinie (oleju mineralnym) o niskim ciężarze właściwym i niskiej lepkości. Jako środki emulgujące ogólnie stosowane są Drakeol 6VR i Arlacel A (mannide monooleate). Są dwa środki wspomagające Freunda: niekompletne i kompletne. Niekompletne środki wspomagające Freunda zawierają emulsję wody w oleju bez prątków, natomiast kompletne - te same związki, ale z dodatkiem 5 mg wysuszonych, zabitych przy pomocy podwyższonej temperatury, Mycobacterium tuberculosis lub związków kwasu masłowego. Mechanizm działania środków wspomagających Freunda jest związany z trzema następującymi zjawiskami:

Umieszczenie porcji antygenu w formie stałej w miejscu wstrzyknięcia umożliwia stopniowe i stałe jego uwal-nianie w celu stymulowania przeciwciał.
Zapewnienie środka przenoszenia dla zemulsyfikowanego antygenu przez system limfatyczny do oddalonych miejsc, takich jak węzły limfatyczne i śledziona, gdzie mogą powstać nowe ogniska tworzenia przeciwciał.
Tworzenie i akumulowanie serii komórek mononuklearnych, które są właściwe dla produkcji przeciwciał lokalnie i w miejscach oddalonych. Patologiczne reakcje na środki wspomagające Freunda rozpoczynają się w miejscu wstrzyknięcia jako łagodne zaczerwienienie i opuchlizna, a następnie martwica tkanki, intensywne zapalenie oraz zwykłe przejście do tworzenia ziarniniakowatych uszkodzeń. Mogą powstać blizny i rop-nie. Reakcje obserwowane po podaniu pełnego środka wspomagającego są na ogół o wiele bardziej ekstensywne niż przy niekompletnym. Najwcześniejsza reakcja komórkowa jest polimorfonuklearna, następnie zmienia się w monomorfonuklearną, a później obejmuje plazmocyty. Emulsja środka wspomagającego może być szeroko rozsiana w ró

Najwcześniejsza reakcja komórkowa jest polimorfonuklearna, następnie zmienia się w monomorfonuklearną, a później obejmuje plazmocyty. Emulsja środka wspomagającego może być szeroko rozsiana w różnych organach w zależności od drogi szczepienia z rozwojem ziarniniakowatych uszkodzeń w oddalonych miejscach. Różne mikroorganizmy gramujemne mogą wykazywać nasilające się działanie adjuwanta, podobnie jak ma to miejsce w przypadku prątków. Najwcześniej emulsje olejowe jako adjuwanty zastosował Friedwald w szczepionce przeciw grypie (1944), a zaraz potem Henle i Henle (1945). Po uzyskaniu przez nich obiecujących wyników eksperymentów przeprowadzonych na zwierzętach Salk (1951) przystąpił do badań z tego typu środkami wspomagającymi na żołnierzach pod auspicjami Komitetu Epidemiologicznego Sił Zbrojnych USA. Zastosował wysoko oczyszczony olej mineralny i opracował oczyszczony środek emulgujący Arlacel A, który był wolny od substancji toksycznych takich jak kwas olejowy powodujący jałowe ropnie w miejscu wstrzyknięcia, a następnie podawał szczepionkę drogą mięśniową. Następnie Miller i inni donieśli w roku 1956 o swoim niepowodzeniu wspomagania przeciwciał i reakcji ochronnej na typy 3, 4 i 7 szczepionek przeciwko adenowirusom w oleju mineralnym jako środku wspomagającym, w porównaniu ze szczepionką w roztworze wodnym. Nie publikowane badania wykazały konieczność zastosowania odpowiedniej minimalnej ilości antygenu, aby wyzwolić reakcje przeciwciał na preparaty w postaci emulsji. Salk i inni (1953) zastosował środek wspomagający Freunda do szczepionki przeciwko poliomyelitis (polio), a następnie przeprowadził szerokie testowanie szczepionki z zabitych nie oczyszczonych, jak również oczyszczonych wirusów polio u zwierząt i ludzi, przy czym reakcje u ludzi uznano za mało znaczące. Grayston i inni (1964) donieśli o bardzo obiecujących wynikach uzyskanych ze szczepionką przeciwko jaglicy, w której jako adjuwanta użyto oleju. Jednak szczepionka przeciw jaglicy utraciła swoje znaczenie, ponieważ, jak wykazał Dolin i inni (1997), w ciągu 37 lat badań prowadzonych w pewnej wiosce w okolicach Sahary wystąpił wyraźny spadek występowania tej choroby - był on ściśle związany z poprawą warunków sanitarnych, dostawą wody, edukacją oraz dostępem do opieki zdrowotnej. Według Dolina i innych (1997) spadek zachorowań na jaglicę występował bez jakiejkolwiek specyficznej interwencji mającej na celu zwalczanie tej choroby. Alergeny występujące w środku wspomagającym Freunda wymagają specjalnej uwagi, ponieważ mogą być niebezpieczne. Niebezpieczeństwo obejmuje przedawkowanie, na przykład natychmiastowe wprowadzenie do organizmu wrażliwych osób większej niż tolerowana ilości odpowiednio zemulsyfikowanej szczepionki lub rozkład emulsji z uwolnieniem do organizmu całej lub części zawartych w niej alergenów w ciągu krótkiego czasu.
Długoterminowo opóźniona reakcja obejmuje rozwój guzków, cyst oraz jałowych ropni wymagających cięcia chirurgicznego. Jest również prawdopodobne, że niektóre stosowane alergeny, takie jak kurz domowy lub pleśń, mogą działać jak prątki, wspomagając reakcję zapalną. Takie reakcje były redukowane z użyciem prawidłowo testowanych i standaryzowanych reagin. Trzeba także wziąć pod uwagę, że do pierwszych zastosowań środków wspomagających Freunda doszło w czasie, gdy współczesne koncepcje bezpieczeństwa nie istniały. I rzeczywiście, w niektórych krajach, z USA włącznie, adjuwanty z olejem mineralnym nie były zatwierdzone do stosowania u ludzi.

Składniki mineralne

Najczęściej stosowanymi mineralnymi adjuwantami w szczepionkach dla ludzi są fosforan aluminium i zasada aluminiowa (ałun). Innym tego typu środkiem wspomagającym używanym w wielu szczepionkach jest fosforan wapnia. Zaobserwowano też, że antygenowość toksyn zwiększają także takie sole mineralne metali, jak azotan ceru, siarczan cynku, koloidalny wodorotlenek żelazowy i chlorek wapnia, jednak najlepsze wyniki daje ałun. Ałun był stosowany ponad 70 lat temu przez Glenny'ego i innych (1926), którzy odkryli, że zawiesina precypitatu toksyny dyfterytu w ałunie ma znacznie wyższą immunogenność niż płynna anatoksyna. Chociaż wiele raportów stwierdzało że szczepionki z ałunem jako adjuwantem nie są lepsze od czystych szczepionek (Aprile i Wardlaw, 1966), zastosowanie ałunu jako środka wspomagającego jest obecnie dobrze określone. Najczęściej stosowany jest roztwór antygenu zmieszany z wodorotlenkiem aluminium lub fosforanem aluminium w warunkach kontrolowanych. Takie szczepionki nazywa się obecnie jako wspomagane aluminium. Są one jednak trudne do produkcji w fizyko-chemicznie powtarzalny sposób, co powoduje, ze poszczególne serie tej samej szczepionki różnią się od siebie. Także stopień absorbcji antygenu przez żel fosforanu aluminium i wodorotlenek aluminium jest zmienny. Aby zminimalizować zmienność i uniknąć braku powtarzalności, w roku 1988 (Gupta i inni, 1993) jako standard wybrano specyficzne przygotowanie wodorotlenku aluminium (Alhydrogel). Środki wspomagające aluminium pozwalają na powolne uwalnianie antygenu przedłużając czas interakcji między antygenem i komórkami przedstawiającymi antygen a limfocytami. Jednak w niektórych badaniach potencja wspomaganych szczepionek kokluszu była wyższa niż czystych szczepionek kokluszowych, podczas gdy w innych nie stwierdzono żadnego efektu. Miano aglutynowe surowicy po zastosowaniu wspomaganych szczepionek kokluszu było wyższe niż przy szczepieniu czystymi szczepionkami, przy jednoczesnym, braku różnicy w odniesieniu do ochrony przeciwko chorobie (Butler i inni, 1962). Mimo tych sprzecznych wyników, związki aluminiowe są ogólnie stosowane jako środki wspomagające w szczepionce DPT (dyfteryt-koklusz-tężec). Po ich podaniu donoszono o reakcjach nadwrażliwości, co może być związane z szeregiem czynników, jednym z których jest wytwarzanie IgE razem z przeciwciałami IgG. Sugeruje się, aby zamiast związków aluminium stosować polimeryzowane toksyny, takie jak tzw. oczyszczone aldehydem glutarowym toksyny tężca i dyfterytu. Są one stosowane w połączeniu ze szczepionką kokluszową inaktywowaną aldehydem glutarowym.

Mimo... sprzecznych wyników, związki aluminiowe są ogólnie stosowane jako środki wspomagające w szczepionce DPT (dyfteryt-koklusz-tężec). Fosforan wapnia stosowany był jako adjuwant w równoczesnych szczepieniach przeciwko dyfterytowi, kokluszowi, tężcowi, polio, gruźlicy, żółtej febrze, odrze i zapaleniu wątroby B, również z alergenami (Coursaget i inni, 1986). Korzyści ze stosowania tego środka wspomagającego upatrywano w fakcie, że jest on normalnym składnikiem ciała i jest lepiej tolerowany i absorbowany od innych adjuwantów. Wyłapuje on bardzo skutecznie antygeny i umożliwia powolne uwalnianie się antygenu. Wytwarza ponadto duże ilości przeciwciał typu IgG i znacznie mniejsze - przeciwciał typu IgE (reaginowych).

Produkty bakteryjne

Jak wiadomo, mikroorganizmy w infekcjach bakteryjnych, podawanie szczepionek zawierających całe zabite bakterie, a także pewne produkty metaboliczne oraz składniki różnych mikroorganizmów wywołują jako odpowiedź powstawanie przeciwciał i działają jako immunostymulanty. Dodanie takich mikroorganizmów i substancji do szczepionek zwiększa reakcję immunologiczną na inne antygeny znajdujące się w takich szczepionkach. Najczęściej stosowanymi mikroorganizmami w całości lub w częściach są Bordetella pertussis, składnik o nazwie p40 uzyskiwany z Coryne-bacterium, toksyna cholery i prątki.

Składniki Bordetella pertussis
Zabite Bordetella pertussis (pałeczka krztuśca) dają silny efekt wspomagający w stosunku do toksyn dyfterytu i tężca w szczepionkach DPT. Jest jednak wiele uznanych i dobrze opisanych reakcji na nie, takich jak konwulsje, kurcze u niemowląt, epilepsja, syndrom nagłej śmierci niemowląt (SIDS), syndrom Reya, syndrom Guillian-Barre'a, poprzeczne zapalenie rdzenia i ataksja mózgowa. Nie trzeba wspominać, że istnienie związku przyczynowego między tym adjuwantem i tymi objawami jest często (jeśli nawet nie zawsze) poddawane w wątpliwość i na ogół uważane za "przypadkowe". Paradoksalnie, w jednym przypadku niemowlęcia z syndromem potrząsanego dziecka, u którego powstał krwotok podtwardówkowy i siatkówkowy spowodowany kokluszem, lekarze oskarżyli ojca o spowodowanie tych obrażeń i uparcie zaprzeczali, że koklusz może powodować i powoduje takie krwotoki, zapominając, że przede wszystkim właśnie to jest podstawowa przyczyna, dla której szczepionka kokluszowa została opracowana. Takie niszczycielskie działanie jest spowodowane przez toksynę kokluszową, czynnik powodujący chorobę (koklusz jest chorobą spowodowaną przez toksyny), stosowaną jako aktywny składnik we wszystkich szczepionkach kokluszowych zawierających całe komórki lub w bezkomórkowych (Pittman, 1984). Gupta i inni (1993) stwierdzili że PT jest zbyt toksyczny żeby podawać go ludziom, ale chemicznie detoksyfikowany lub genetycznie nieaktywny PT może nie wytwarzać działań wspomagających porównywalnych z nienaruszonym PT.
P40 pochodzące z Corynebacterium
P40 jest frakcją cząstkową wyizolowaną z Corynebacterium granulosum (maczugowiec ziarenkowaty) składającą się z peptydoglikanu błony komórkowej związanego z glikoproteinami. U zwierząt wykazuje szereg takich działań, jak stymulacja systemu siateczkowo-śródbłonkowego, wzmaganie fagocytozy i aktywacja makrofagów. P40 znosi immunosupresję spowodowaną przez leki i zwiększa niespecyficzną oporność na bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pasożytnicze infekcje. Indukuje tworzenie IL-2, czynnika martwicy nowotworów i interferonu alfa i gamma (Bizzini i inni, 1992). W badaniach klinicznych stwierdzono, że P40 jest skuteczny w leczeniu powracających infekcji układu oddechowego i układu płciowomoczowego. Twierdzi się, że alergeny sprzężone z P40 są pomocne w odczulaniu pacjentów alergicznych bez żadnych skutków ubocznych.
Liposacharydy (LPS)
LPS jest środkiem wspomagającym, zarówno dla odporności humoralnej, jak i komórkowej. Zwiększa reakcję immunologiczną, zarówno na antygeny białkowe, jak i polisacharydowe. Jest zbyt toksyczny i gorączkotwórczy, nawet w znikomych dawkach, aby mógł być stosowany jako środek wspomagający u ludzi.
Prątki i ich składniki
Jest rzeczą interesującą, że prątki i ich składniki były zgodnie z pierwotnymi ustaleniami zbyt toksyczne, aby je stosować jako adjuwanty u ludzi. Wskutek wysiłków pod-jętych w celu ich detoksyfikacji opracowano jednak N-acetyl muranyl-L-analyl-D isoglutaminę lub dwupeptyd muranylu (MDP). Podany bez antygenu zwiększa niespecyficzną odporność przeciwko infekcjom bakteryjnym, grzybiczym, pasożytniczym i wirusowym, a nawet przeciwko pewnym gu-zom (McLaughlin i inni, 1980). Jednak MDP są potencjalnie gorączkotwórcze (możliwe że dzięki temu mogą mieć skuteczne działanie przeciwko określonym guzom - komentarz autorki) i ich działanie nie jest całkowicie zrozumiałe, w związku z czym nie są zaakceptowane do stosowania u ludzi.
Toksyna cholery
Główną wadą toksyny cholery jako śluzówkowego środka wspomagającego jest właściwa jej toksyczność.
Liposomy
Liposomy są cząstkami składającymi się z koncentrycznych błon lipidowych zawierających fosfolipidy i inne lipidy w konfiguracji dwóch warstw oddzielonych przez komory wodne. Były stosowane pozajelitowo u ludzi jako nośniki biologicznie aktywnych substancji (Gregoriadis, 1976) i są uważane za bezpieczne.
Kompleksy immunostymulujące (ISCOMs)
ISCOMs (DeVries i inni, 1978; Morem i inni, 1990; Lovgren i inni, 1991) reprezentują ciekawe podejście do stymulacji humoralnej i komórkowej reakcji immunologicznej przeciwko antygenom amfipatycznym. Jest to stosunkowo stabilny, ale nie kowalentnie związany, kompleks saponinowego związku wspomagającego Quil- A, cholesterolu i antygenu amfipatycznego w stosunku cząsteczkowym około 1:1:1. Spektrum antygenów kapsydu wirusa i amfipatycznych antygenów niewirusowych o istotnym znaczeniu dla szczepionek przeznaczonych dla ludzi, jakie zawiera ISCOMs, obejmuje grypę, odrę, wściekliznę, gp340 z wirusa EB, gp120 z HIV, Plasmodium fal####rum i Trypanosoma cruzi. Wykazano, że ISCOMs pobudzają cytotoksyczne limfocyty T (CTL). Po podaniu doustnym niektóre typy CPL są znajdowane w gruczołach limfatycznych krezki i w śledzionie, ponadto może zostać pobudzona specyficzna reakcja IgA. ISCOMs są stosowane jedynie w szczepionkach weterynaryjnych, częściowo ze względu na ich działanie hemo-lityczne i pewne reakcje miejscowe, które odzwierciedlają aktywność detergentową cząsteczki Quil-A.
Inne środki wspomagające: skwalen
Skwalen jest polimerem organicznym z niektórymi determinantami antygenowymi, które mogą być wspólne z in-nymi polimerami organicznymi działającymi jako immunostymulatory. Był stosowany w eksperymentalnych szczepionkach od 1987 roku (Asa i inni, 2000) i w eksperymentalnych szczepionkach podawanych dużej ilości uczestników wojny w Zatoce. Obejmuje to też tych, którzy nie brali udziału w działaniach, ale otrzymali te same szczepionki. Działanie wspomagające niejonowego bloku kopolimera środków powierzchniowo czynnych zostało zademonstrowane, gdy podano je z dwuprocentową emulsją skwalenu w wodzie. Adjuwant ten spowodował jednak kaskadę reakcji zwanych "syndromem wojny w Zatoce", które stwierdzono u żołnierzy biorących w niej udział. Symptomy, jakie u nich odkryto, obejmowały zapalenie stawów, bóle tkanki łącznej, powiększenie węzłów chłonnych, wysypki uczuleniowe, uczulenie na światło w postaci wysypki, wysypki w okolicy jarzmowej, chroniczne zmęczenie, chroniczne bóle głowy, nienormalną utratę włosów ciała, nie ulegające leczeniu ubytki skóry, owrzodzenia aftowe, zawroty głowy, osłabienie, utratę pamięci, napady, zmiany nastroju, problemy neuropsychiatryczne, uszkodzenia tarczycy, anemię, podwyższone OB, systemowy liszaj rumieniowaty, stwardnienie rozsiane, ALS (stwardnienie zanikowe boczne), zespół Raynauda, syndrom Sjórgena, chroniczną biegunkę, nocne pocenie i stany podgorączkowe. Ta długa lista reakcji wskazuje, jak wielkie szkody powodują szczepionki, szczególnie gdy ich działanie jest wspomagane przez bardzo silne "środki zwiększające reakcję immunologiczną", takie jak skwalen i inne adjuwanty.
Interesujące jest, że osoby zajmujące się szczepionkami z zasady uważają, że takie problemy są niewytłumaczalne i że występują po podaniu szczepionek przypadkowo.

Ponieważ podanie większości szczepionek rzeczywistym (i potencjalnym) uczestnikom wojny w Zatoce jest dobrze udokumentowane (w rzeczywistości weterani oświadczają, że podano im o wiele więcej, niż odnotowano w ich aktach), przytoczona lista zaobserwowanych reakcji obciąża dodatkowo odpowiedzialnością szczepionki jako czynnik, który sowodował te problemy. W niniejszym artykule występują liczne odniesienia do badań na zwierzętach. Pragniemy podkreślić, że Nexus nie usprawiedliwia ani nie popiera tego rodzaju doświadczeń."

ZASADY IMMUNOLOGII: REAKCJA PRZECIWCIAŁA

cz. 2

Aby wyjaśnić działanie adjuwantów trzeba odwołać się do immunologii. Teoria skuteczności szczepionek oparta jest na ich zdolności do powodowania tworzenia przeciwciał. Wytwarzanie przeciwciał ma różną skuteczność w zależności od antygenu (antygenów) i ilości podanej substancji antygenowej. Jednakże mechanizm różnorodności reakcji immunologicznych jest skomplikowany i do dzisiaj nie jest do końca poznany i zrozumiany. Istnieje wiele teorii, z ulubioną, że reakcja powodująca powstawanie przeciwciał jest oznaką immunizacji (pozyskania odporności). Specyficzna odporność na określoną chorobę generalnie jest uważana za wynik dwóch rodzajów działań: przeciwciał humoralnych i wrażliwości komórkowej.
Zdolność do wytwarzania przeciwciał rozwija się częściowo in utero (w macicy podczas życia płodowego) a częściowo po urodzeniu w okresie noworodkowym. W każdym przypadku, kompetencja immunologiczna - zdolność do reakcji immunologicznej na bodziec antygenowy - wydaje się pochodzić z aktywności grasicy.

Grasica składa się początkowo głównie z prymitywnych elementów komórkowych, które zostają przesłane do gruczołów chłonnych i śledziony. Komórki te dają początek komórkom limfatycznym, powodując rozwój kompetencji immunologicznej. Grasica może także wywierać drugi wpływ produkując substancję podobną do hormonu o podstawowym znaczeniu dla dojrzewania kompetencji immunologicznej w komórkach limfatycznych. Takie dojrzewanie ma także miejsce w grasicy przez kontakt z jej komórkami.

Stymulacja organizmu antygenem powoduje proliferację komórek limfatycznych, której towarzyszy tworzenie się immunocytów (komórek tworzących przeciw-ciała), a to prowadzi do wytwarzania przeciwciał. Pewne limfocyty i prawdopodobnie komórki retikulum (siateczki) mogą zostać przetworzone w immunoblasty, które rozwijają się w immunologicznie aktywne ("uwrażliwione") limfocyty i plazmocyty (komórki plazmy). Tworzenie przeciwciał wiązane jest z komórkami plazmy, podczas gdy reakcje odporności komórkowej są głównie limfocytarne. Żadna z teorii wytwarzania przeciwciał nie obejmuje wszystkich aktualnie dostępnych danych biologicznych i chemicznych. Jednak kilka głównych teorii było szczegółowo rozważanych.

Tak zwana teoria instruktywna (instructive theory) utrzymuje, że antygen jest dostarczony do miejsca syntezy przeciwciała i tam powoduje w pewien sposób syntezę specyficznego przeciwciała z miejscami reaktywnymi, które są komplementarne w stosunku do antygenu. Teoria selekcji klonalnej (clonal selection theory) rozwinięta przez Burnetta (1960) zakłada wstępnie, że informacja konieczna do syntezy przeciwciał jest genetyczna. Podczas gdy organizm rozwija szeroki zakres klonów komórek koniecznych do pokrycia wszystkich determinantów antygenowych przez losową mutację podczas wczesnego embrionalnego okresu życia, klony, które mogą reagować z antygenami organizmu (własnego) zostają zniszczone. Pozostają jedynie te komórki, które nie są skierowane przeciw komórkom własnego organizmu. Wskutek stymulacji przez obcy antygen klony komórek odpowiadających na ten szczególny obcy antygen są pobudzane do proliferacji i do produkowania przeciwciał. Inni badacze wykazali, że co najmniej cztery różne antygeny są produkowane przez komórki potomne pojedynczej sklonowanej komórki. Dzięki temu mechanizmowi informacja dla syntezy przeciwciała jest zawarta w materiale genetycznym każdej komórki (DNA), ale normalnie jest hamowana.

Tak więc antygen podejmuje rolę depresora i rozpoczyna syntezę RNA dla szczególnej informacji, wskutek czego produkowane są odpowiednie przeciwciała. Antygen niejako instruuje predysponowaną genetycznie multipotencjalną zdolność komórek do produkcji odpowiednich przeciwciał i może również spowodować proliferację komórek, z czego wyniknie powstawanie klonów odpowiednio poinstruowanych komórek.
Możliwe są dwa mechanizmy eliminacji przeciwciał skierowanych przeciw własnym komórkom (przeciwko sobie): brak reakcji immunologicznej i paraliż immunologiczny. Istnieje kilka stanów braku reakcji immunologicznej; jeden z nich ilustruje wystawienie płodu lub noworodka na działanie antygenu, zanim rozwinie się jego zdolność do rozpoznania antygenu jako elementu pochodzenia obcego (niekompetencja immunologiczna). Paraliż immunologiczny wynika ze wstrzyknięcia kompetentnej immunologicznie jednostce bardzo dużej ilości antygenu. Dobrze znane jest również niespecyficzne stłumienie immunologiczne za pomocą kortyzonu, ACTH, iperytu azotowego oraz naświetlania.
Wrażliwość komórkowa, znana również jako opóźniona lub nadwrażliwość komórkowa, zależy od rozwoju reaktywnych immunologicznie lub "wrażliwych" limfocytów i być może innych komórek, które reagują z odpowiednim antygenem dając typową reakcję opóźnioną po okresie kilku godzin, dnia nawet tygodni. Nadwrażliwość komórkowa zależy od początkowej stymulacji antygenowej i okresu utajenia i jest to reakcja specyficzna. Odczyn opóźnionej nadwrażliwości jest charakterystyczny dla reakcji organizmu na różne czynniki zakaźne takie jak wirusy, bakterie, grzyby, spirochety i pasożyty. Jest również charakterystyczny dla reakcji organizmu na różne chemikalia takie jak rtęć, endotoksyny, antybiotyki, różne leki i wiele innych substancji obcych dla organizmu.
Wywołanie reakcji nadwrażliwości wymaga obecności w tkankach całego organizmu lub pewnych jego pochodnych, oprócz specyficznych antygenów takich jak lipid, w dodatku do białka prątka gruźlicy. Uczulenie na niezakaźną substancję wymaga pośrednictwa skóry lub błon śluzowych, co prawdopodobnie dostarcza dalszych koniecznych kofaktorów.

Odczyn opóźnionej nadwrażliwości może zostać wzmocniony eksperymentalnie przez zastosowanie antygenu w adjuwancie - oleju mineralnym z dodatkiem Mycobactrium tuberculosis lub przez wstrzyknięcie antygenu bezpośrednio do układu limfatycznego. Odczynowi opóźnionej nadwrażliwości towarzyszy lekkie lub silne zapalenie, które może spowodować uszkodzenie komórek i martwicę. Odczyn zapalny, który powstaje w odczynie opóźnionej nadwrażliwości może nie mieć znaczenia ochronnego, a w wielu przypadkach może być nawet szkodliwy (na przykład odrzucenie prze-szczepu jest bezpośrednio związane z odczynem opóźnionej nadwrażliwości).

IMMUNOPATOLOGIA REAKCJI NADWRAŻLIWOŚCI

Nadwrażliwość natychmiastowa
Jest to reakcja typu przeciwciała, która jest wtórną konsekwencją dobroczynnego skutku połączenia przeciwciała z jego antygenem.

Reakcja typu Arthusa
Reakcja ta wynika z wytrącania się dużej ilości antygenu wskutek połączenia z wysoce reaktywnym przeciwciałem w naczyniach krwionośnych, co prowadzi do uszkodzenia naczyń. Kaskada zdarzeń obejmuje spastyczne skurcze tętniczek, uszkodzenia śródbłonka, powstawanie zatorów leukocytarnych, wyciek płynów i komórek krwi do tkanek a czasami martwicę niedokrwienną. Guzkowe zapalenie okołotętnicze jest skutkiem podobnej reakcji antygen-przeciwciało i charakteryzuje się zapaleniem mniejszych tętnic i struktur okołotętniczych. Towarzyszy mu proliferacja wewnętrznej błony naczynia i dwa rodzaje okluzji:
a) przez proliferację skrzepów
lub
b) przez tworzenie się guzków zawierających leukocyty obojętnochłonne i kwasochłonne.

Anafilaksja
Wstrzyknięcie antygenu i jego połączenie z przeciwciałem może spowodować uwolnienie z komórek (zwłaszcza z lekocytów zasadochłonnych przylepionych do komórek tucznych) substancji aktywnych biologicznie, takich jak histamina, serotonina, acetylocholina, substancji wolno reagujących (slow reacting substances; w skrócie SRS) oraz heparyny. Działają one na mięśnie gładkie i naczynia krwionośne i wywołują szok anafilaktyczny (nadwrażliwość), atak astmy, obrzęk alergiczny, katar lub katar sienny i nagromadzenie płynu w stawach.

Atopia
Odczyn zapalny, który powstaje w odczynie opóźnionej nadwrażliwości może nie mieć znaczenia ochronnego, a w wielu przypadkach może być nawet szkodliwy. Atopia jest spowodowana połączeniem antygenu - zwykle pyłku, kurzu, mleka, pszenicy i zwierzęcego łupieżu - ze szczególnym rodzajem przeciwciała (reaginą). Ta reakcja jest względnie cieplnie labilna i nie może być zademonstrowana w procedurze in vitro. Ma specjalne pokrewieństwo do skóry i do predyspozycji rodzinnej. Jednak reakcja jest podobna do innych wrażliwości szybko występujących, z uwolnieniem histaminy i ujawnianiem się głównie w postaci astmy (porażenie oddychania), kataru siennego, wysypki, obrzęku naczynioruchowego i egzemy dziecięcej.

Odczyn opóźnionej nadwrażliwości
Typowa patologia odczynu opóźnionej nadwrażliwości spowodowana czynnikiem zakaźnym pociąga za sobą okołonaczyniową infiltrację limfocytów i histiocytów ze zniszczeniem zawierającego antygen miąższu w infiltrowanym obszarze. Wizualne objawy mogą zmieniać się od lekkiego zaczerwienienia i obrzęku do gwałtownej reakcji z postępującym niszczeniem i martwicą tkanki. Reakcja miejscowa obejmuje różowe grudki wysypki tyfusowej, zapalenia mózgu, różnych chorób zakaźnych, wrażliwość na kontakt z roślinami i substancjami chemicznymi objawiającą się jako zaczerwienienie, po którym następuje powstanie grudki i tworzenie się pęcherzyka z wynikającym zniszczeniem tkanki i łuszczeniem się. Reakcje ogólnoustrojowe mogą towarzyszyć ciężkim reakcjom miejscowym lub mogą być skutkiem wdychania substancji alergizujących. Przeciwciała humoralne nie wydają się odgrywać roli w odczynie opóźnionej nadwrażliwości. Reaktywność jest przenoszona jedynie przez komórki, przypuszczalnie uczulone limfocyty, i jest mało prawdopodobne, aby histamina lub inne substancje aktywne fizjologicznie odgrywały rolę w reakcji. Reakcja rozciąga się na każdą lub wszystkie tkanki, w których agresywny antygen może się pojawić.

Choroby izoimmunologiczne
Są wynikiem reakcji immunologicznej członka danego gatunku na tkankę innego członka tego samego gatunku. Typowym przykładem jest transfuzja krwi u osoby, której podano krew niezgodną grupowo. Innym przykładem jest choroba erytroblastyczna noworodków, która jest spowodowana przeniesieniem przeciwciał przeciwko czerwonym krwinkom płodu do krążenia płodowego. Odrzucenie aloprzeszczepu (przeszczepu wewnątrzgatunkowego) tkanek lub organów między nieizologicznymi (nie będącymi bliźniakami) członkami gatunku jest również spowodowane reakcją immunologiczną.

Choroby immunologiczne spowodowane adsorbcją obcych substancji W pewnych okolicznościach obce substancje, takie jak lekarstwa, mogą łączyć się z komórkami czyniąc je anty-genowymi. Późniejsze wystawienie na działanie takiej obcej substancji powoduje lizę, aglutynację lub inne działanie niszczące komórki. Taka reakcja może dotyczyć czerwonych krwinek (anemia spowodowana lekami), płytek krwi (plamica małopłytkowa) i leukocytozy (chyba leukopenii? - przyp. tłum.) (agranulocytoza spowodowana lekami). Bakterie lub wirusy mogą również zmienić powierzchnię, pokrywając ją lub demaskując antygeny przez działanie enzymatyczne, które może uczynić je podatnymi na destrukcję immunologiczną.

Choroby autoimmunologiczne
W pewnych okolicznościach organizm może odpowiadać immunologicznie w stosunku do własnych składników lub substancji wewnętrznych, które są związane antygenowo z własnymi tkankami gospodarza. Krążące przeciwciała lub wytwarzane przez organizm uczulone komórki są więc aktywne i przyczyniają się do uszkodzeń komórkowych tkanek lub organów organizmu zawierających odpowiedni antygen. Waksman (1962) zaproponował kilka mechanizmów autoimmunizacji, takich jak:

Szczepienie antygenami swoistymi dla danego narządu wyizolowanymi z kanałów limfatycznych i krwioobiegu, które nie są rozpoznawane jako swoje, kiedy dochodzi do kontaktu z procesem immunologicznym. Są one reprezentowane w centralnym i obwodowym systemie nerwowym, soczewkach, błonie naczyniowej oka, jądrach, tarczycy (tyroglobulina), nerkach i innych organach.

Szczepienie przeciwko składnikom tkanek, które zostały zmienione antygenetycznie (?) przez różne czynniki. Obejmuje to zawał serca, naświetlanie promieniami rentgenowskimi, zmiany enzymatyczne lub inne zmiany chemiczne oraz zmiany spowodowane przez choroby zakaźne lub leki. Erytrocyty, płytki krwi i leukocyty są komórkami najbardziej dotkniętymi. Dotknięte mogą być również różne narządy.

Szczepienie antygenami obcego pochodzenia, które są dostatecznie różne, aby pozwolić na odpowiedź immunologiczną, ale dostatecznie podobne, aby reagować z antygenami występującymi, naturalnie.

Zmiana aparatu immunologicznego powodująca nie rozpoznawanie siebie. Zdarza się to w przypadkach powstawania nowotworów układu limfatycznego i w eksperymentalnym przeszczepie immunologicznie kompetentnych obcopochodnych tkanek limfatycznych w warunkach, które tłumią odpowiedź immunologiczną gospodarza na przeszczep i wywołują na przykład "chorobę homologiczną" ("homologous disease").

Możliwe dziedziczne lub inne immunologiczne anomalie. Reprezentowane są one przez nadreaktywność w stosunku do antygenów lub inne aberracje bez widocznych pobudzeń antygenowych. Takie mechanizmy mogą być związane z pewnymi formami "chorób kolagenowych", takich jak liszaj rumieniowaty układowy, w którym istnieją przeciwciała przeciw wielu organom.

Eksperymentalnie, adjuwant Freunda - parafina (zwykle z dodatkiem prątków) - i pewne bakterie lub toksyny bakteryjne mogą tak zmienić gospodarza, że następuje gotowa odpowiedź na nie zmienione normalne tkanki homo-logiczne. Te "eksperymentalne autoalergie" obejmują wiele różnych organów i tkanek i są obecnie stosowane jako systemy modelowe w badaniu zjawisk autoimmunologicznych. Zarówno przeciwciała humoralne, jak i uczulone komórki mogą działać w chorobach autoimmunologicznych. Autoprzeciwciała wydają się uwikłane w reakcje z komórkami, które są łatwo dostępne, jak uformowane elementy krwi (w anemii hemolitycznej, leukopenii, trombocytopenii), śródbłonek naczyniowy, błona podstawna naczyń włącznie z kłębkami (w ostrym kłębkowym zapaleniu nerek) i komórki puchliny brzusznej (odporność nowotworowa). Powstawanie uszkodzeń w stałych unaczynionych tkankach wydaje się zależeć od reakcji opóźnionej nadwrażliwości z uczulonymi komórkami limfoidalnymi (takimi jak w alergicznym zapaleniu mózgu i rdzenia, zapaleniu tarczycy, zapaleniu jąder, zapaleniu nadnerczy i wielu innych chorobach). Jest obecnie całkiem oczywiste, że te same mechanizmy autoimmunologiczne są odpowiedzialne za te same choroby u ludzi że zakres takich uszkodzeń jest ogromny i stale się powiększa, z coraz większą liczbą szczepionek dodawanych do "zalecanego" kalendarza szczepień.

Istotnie, szczepionki takie jak przeciw kokluszowi są obecnie używane do spowodowania choroby autoimmunologicznej u zwierząt laboratoryjnych, przy czym najlepszym i najbardziej nagłaśnianym przykładem jest tak zwane eksperymentalne alergiczne zapalenie mózgu i rdzenia (EAE). Kiedy zgodnie z przewidywaniem te nieszczęsne zwierzęta zapadają na EAE z powodu podania im szczepionki przeciw kokluszowi, związek przyczynowy nigdy nie jest poddawany w wątpliwość. Jednak kiedy u niemowląt po zaszczepieniu tą samą szczepionką powstają tak jak u zwierząt laboratoryjnych objawy EAE, zawsze zaprzecza się ich związkowi ze szczepionką i zwykle uważa się go za "przypadkowy". Ostatnio niewinni rodzice i inni opiekunowie zostali oskarżeni o spowodowanie objawów uszkodzenia poszczepiennego przez rzekome potrząsanie swoich dzieci. Liszaj rumieniowaty układowy jest jednym z niezliczonych rozpoznanych skutków ubocznych wielu szczepionek. Jeden z najlepszych artykułów (jeśli nie najlepszy) na ten temat napisali Ayvazian i Badger (1948), i nie stracił on nic ze swojej siły i znaczenia od czasu publikacji. Opisują oni trzy przypadki pielęgniarek, które zostały dosłownie zaszczepione na śmierć. Autorzy sprawowali nadzór nad grupą 750 pielęgniarek, które kształciły się w dużym szpitalu miejskim w latach 1932 i 1946 i wyszczególnili przypadek trzech pielęgniarek, które w pewnym okresie zostały szczepione wieloma szczepionkami i zapadły na uogólniony toczeń rumieniowaty.

Te trzy pielęgniarki otrzymały następujące testy i szczepionki w krótkim odstępie: test Schicka; trzy dni później test Dicka; siedem dni później szczepionkę tyfusowo-paratyfusową; po kolejnych siedmiu dniach inną szczepionkę tyfusowo-paratyfusową (podwójną dawkę); siedem dni później trzecią szczepionkę tyfusowo-paratyfusową i siedem dni później czwartą szczepionkę tyfusowo-paratyfusową. Za każdym razem szczepiona osoba miała odczyn miejscowy w postaci zaczerwienienia i/lub gorączkę oraz złe samopoczucie, ale to nie odstraszyło lekarza od podania następnej serii szczepień w odstępie zaledwie czternastu dni od poprzedniej serii testów i szczepień tyfusowo-paratyfusowych.

Następnie, po wszystkich tych zastrzykach, jednej z pielęgniarek podano pierwszy zastrzyk paciorkowcowej toksyny szkarlatynowej "bez złych skutków". W tydzień później podano jej następny zastrzyk toksyny streptokokowej, po której wystąpiły bóle stawów i gorączka. Nie zawiadomiła ośrodka zdrowia o tych reakcjach. Dziewięć dni potem powróciła i otrzymała trzeci zastrzyk poczwórnej dawki streptokoków, po którym rozwinął się silny ból stawów w palcach i kolanach oraz ból gardła. Hospitalizowano ją przez pięć dni i wypisano z adnotacją "reakcja po toksynie Dicka".

Pięć dni później przystąpiono do dalszych szczepień, najpierw niewielkimi, a potem stopniowo coraz większymi dawkami, tak że seria obejmowała w całości 10 zamiast zwykle podawanych siedmiu zastrzyków. Z każdym zastrzykiem tej streptokokowej toksyny i toksyny-antytoksyny podawano jej epinefrynę. Dwa miesiące po ostatnim zestawie pielęgniarka ponownie trafiła do szpitala z obrzękiem i bólem kostek i palców u nóg oraz tkliwością stawów obu dłoni, która utrzymywała się stale od czasu pierwszego testu Dicka wykonanego pięć miesięcy wcześniej. Diagnoza brzmiała: "reumatyczne zapalenie stawów". Podawano jej aspirynę, ale w dwa tygodnie później ból powrócił wraz z dreszczami i gorączką, bólem gardła oraz kaszlem. Miesiąc potem pielęgniarka po raz kolejny trafiła do szpitala na dwa tygodnie i podczas tego pobytu zaczęto podawać jej małe dawki szczepionki streptokokowej, ale w związku z ciężką reakcją "odmówiła dalszego przyjmowania szczepionki".

Diagnoza po przyjęciu: "reumatyczne zapalenie stawów i mononukleoza zakaźna". Cztery miesiące później pielęgniarka zauważyła wykwity skórne na nosie i obu policzkach, zaś jej ślina stała się cuchnąca. Skóra i policzki, górna warga i grzbiet nosa pokrywały czerwonofioletowe plamiste i stwardniałe wykwity wysypki. Dwa miesiące później wykwity pokryły większość jej ciała. Po roku pielęgniarka zmarła, co poprzedziły ciężkie objawy: wysoka gorączka, tachykardia, biegunka i anormalne wyniki badań krwi.

Nie tylko ona zmarła. Doniesiono również o dwóch innych niemal identycznych przypadkach. Nigdy nie dowiemy się, ile z 747 pozostałych pielęgniarek nabawiło się mniej groźnych, niemniej niszczących zdrowie, reakcji. Jeśli ktoś powiedziałby, że ten rodzaj "leczenia" stosowano u więźniów nazistowskich obozów koncentracyjnych, nie byłabym zdziwiona. Jednak ten rodzaj "leczenia" był i jest stosowany bezkarnie na milionach niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych w tak zwanych wolnych i demokratycznych krajach oraz w Trzecim Swiecie.

Tymczasem władze służby zdrowia odmawiają przyjęcia do wiadomości, że szczepionki powodują takie reakcje a nawet śmierć.

Wniosek, jaki wyłania się z badania znaczącej literatury medycznej i immunologicznej zajmującej się szczepionkami i używanymi w nich adjuwantami, mówi, że absolutne bezpieczeństwo tych substancji nigdy nie może zostać zagwarantowane. Według Gupty i innych (1993) toksyczność adjuwantów można przypisać w części niezamierzonej stymulacji różnych mechanizmów odpowiedzi immunologicznej. To dlatego bezpieczeństwo i stosowanie adjuwantów musi być równoważone, aby uzyskać maksymalną stymulację immunologiczną przy minimum skutków ubocznych.

Według mnie taka równowaga jest niemożliwa do osiągnięcia, nawet jeśli w pełni zrozumiemy układ immunologiczny i pełne spektrum szkodliwych skutków obcych antygenów i innych substancji toksycznych, takich jak szczepionka i adjuwanty, leków i medykacji, jakie powodują one w systemie immunologicznym ludzi, a zwłaszcza w niedojrzałym systemie immunologicznym niemowląt i małych dzieci.

Wstrzyknięcie jakiejkolwiek obcej substancji prosto do krwi spowoduje tylko reakcję anafilaktyczną (uczulającą). Natura w ciągu wielu tysięcy lat rozwinęła skuteczne odpowiedzi immunologiczne, ale człowiek bez szacunku dla niej w sposób dający się udowodnić powoduje więcej szkód niż pożytku. Produkcja szczepionek jest mocno politycznie motywowaną pseudonauką, której koryfeusze zainteresowani są jedynie wstrzykiwaniem licznych szczepionek bez zawracania sobie głowy wywoływanymi przez nie efektami. Zbieranie danych na temat reakcji na szczepionki to tylko gołosłowne deklaracje, a oczywisty brak ich skuteczności w zapobieganiu chorobom jest tuszowany. Fakt, że naturalne choroby infekcyjne mają dobroczynny wpływ na dojrzewanie i rozwój układu immunologicznego, jest ignorowany lub celowo zatajany.

W rezultacie rodzice małych dzieci i wszyscy potencjalni pacjenci otrzymujący szczepionki i poddawani innemu ortodoksyjnemu leczeniu powinni być nieufni w stosunku do każdego członka służby zdrowia (która jest w gruncie rzeczy mocno upolitycznionym biznesem) wychwalającego nie istniejące zalety szczepień. Mimo iż australijskie prawo wymaga, aby lekarze ostrzegali pacjentów przed wszystkimi skutkami ubocznymi leków i procedur medycznych, bez względu na to, czy pacjent o to pyta, czy nie, lekarze z zasady nie przestrzegają tego ważnego prawa."

O autorce:
dr Viera Scheibner jest emerytowanym doktorem nauk przyrodniczych. W czasie swojej kariery naukowej napisała trzy książki i opublikowała około dziewięćdziesiąt artykułów w liczących się czasopismach naukowych. Od połowy lat osiemdziesiątych, kiedy to przyczyniła się do rozwoju techniki monitorowania oddechu dzieci, które wykazują czasami oznaki zatrzymania go na pewien czas (SIDS), prowadziła również intensywne badania nad szczepionkami i ich wpływem na organizm dziecka. W roku 1993 wydała książkę na ten temat Vaccination: The Medical Assault on the Immune System (Szczepionki - atak medycyny na system immunologiczny), a w połowie roku 2000 następną Behavioural Problems in Childhood: Link to Vaccination (Prob-lemy behawioralne u dzieci - związek ze szczepieniami). Jest często powoływana przez sąd jako biegły w sprawach dotyczących uszkodzeń ciała mogących być następstwem szczepień, poza tym prowadzi regularne wykłady na ten temat. Przełożyła Elżbieta Pląskowska"
dr Viera Scheibner Copyright 2000 178 Govetts Leap Road Blackheath, NSW 2785 Australia tel.: +61 (0)2 4787 8203 fax: +61 (0)2 4787 8988 źródło: SDSI

Źródło: forum.gazeta.pl

9. Wbrew fizjologii | Problemy przemysłu szczepionkowego

2008-03-26T05:45:00.000-07:00

JACEK CZELEJ, doktor nauk medycznych, pediatra, organizator ochrony zdrowia, ojciec dwojga dzieci

Spadek odporności organizmu może mieć bardzo różne przyczyny. Często nie bierzemy pod uwagę najprostszych, takich jak przegrzewanie dziecka czy niewłaściwa dieta, uboga w warzywa i owoce. Jeszcze trudniej zrozumieć rodzicom, że siły obronne organizmu osłabia ciągłe przesiadywanie przed telewizorem czy ekranem komputera (brak ruchu) i niepotrzebne stresy spowodowane m.in. oglądaniem telewizji.

Żeby wzmocnić organizm malucha, sięga się najczęściej po rozmaite mało fizjologiczne metody czy preparaty. To sposób na doraźne zlikwidowanie skutków, lecz nie przyczyn kiepskiej kondycji pacjenta. Sukces jest więc na ogół krótkotrwały.

Popularne szczepionki poliwalentne (wieloskładnikowe, podawane doustnie lub do nosa), które mają podnieść ogólną odporność dziecka, mogą rozchwiać jego system immunologiczny. Nie są dobrane do indywidualnych potrzeb, mogą więc dawać odczyny alergiczne i rozmaite powikłania. W rezultacie organizm staje się z czasem coraz bardziej bezbronny.

Zagraniczne szczepionki uodporniające produkowane są na bazie lokalnej flory bakteryjnej, co zmniejsza ich skuteczność w naszych warunkach. Dlatego, jeśli już koniecznie chcemy podawać maluchowi preparat tego rodzaju, powinniśmy wybrać szczepionkę rodzimej produkcji.

System immunologiczny dziecka i tak jest już obciążony szczepieniami obowiązkowymi. Każfile:///home/pawel/cass/szczepienia/strona10.htmlda dodatkowa ingerencja sprawia, że "trzeszczy on w szwach". Nie można bezkarnie faszerować dziecka wszystkimi możliwymi szczepionkami: przeciw nawracającym infekcjom, grypie, zapaleniu opon mózgowych itp.

Nie jestem też zwolennikiem skojarzonej szczepionki przeciw śwince, odrze i różyczce. Ma ona potrójną "siłę rażenia", jest podawana pozajelitowo, może dawać doraźne i odległe powikłania, a przecież w naturalnych warunkach dziecko nie zapada na wszystkie te choroby jednocześnie. Zresztą szczepionka i tak nie chroni pacjenta przed zachorowaniem w stu procentach.

Matki chętnie kupują witaminy i mikroelementy w tabletkach łatwiej podać maluchowi pastylkę, która zawiera "wszystko, czego dziecko potrzebuje", niż poświęcić trochę czasu i uwagi jego diecie. Tymczasem taka pastylka to czysta chemia plus, również sztuczne, dodatki smakowe. Znacznie lepiej służą dziecku witaminy pochodzenia naturalnego owoców i warzyw. Jeżeli matka koniecznie chce uzupełnić dietę malucha gotowym preparatem, radziłbym najpierw przeprowadzić proste badanie kosmyka włosów. Pozwoli ono lekarzowi ocenić ewentualne niedobory soli mineralnych i mikroelementów oraz dobrać odpowiedni preparat. Polecam w tych przypadkach preparaty pochodzenia naturalnego, dostępne bez recepty. Przy niedoborach magnezu i nadmiarze metali ciężkich można zastosować np. Homeomag w tabletkach do ssania, zaś przy niedoborach soli mineralnych i mikroelementów np. Rexorubię w granulacie"

Źródło: forum.gazeta.pl

***
Problemy przemysłu szczepionkowego

Dr Jerzy Jaśkowski
cz. I

moda - zwyczaj, pęd, popularność (praktyczny słownik wyrazów bliskoznacznych). Przed kilku dniami ukazał się w Wieczorze Wybrzeża artykuł pt. Szczepionki. Jak wynikało z jego treści, przed rokiem w dwu czasopismach popularnonaukowych przedstawiono przedruk raportu Alana Philipsa opartego m.in. na danych Departamentu Epidemiologii Stanów Zjednoczonych. W związku z tym, że raport ten przedstawiał nieznane w Polsce informacje, uważałem za właściwe przedstawienie go szerszemu ogółowi czytelników. W myśl bowiem także deklaracji Praw Człowieka każdy powinien mieć dostęp do informacji dotyczących jego zdrowia. Zdziwiony i zaskoczony zostałem faktem, że wbrew zarówno Kodeksowi Etyki Lekarskiej, jak również dobrym obyczajom Prawa Prasowego znaleźli się ludzie odpowiedzialni za "przemysł szczepionkowy", którzy zamiast przysłać swoje wątpliwości dotyczące Raportu do redakcji, która zamieściła Raport, rozpoczęli kampanię objazdową w Polsce, oczywiście na koszt podatników. W związku z ucieczką "moich adwersarzy" od merytorycznej dyskusji, na łamach czasopism fachowych, prowadzimy ją otwartą dla wszystkich. Każdy jest kowalem swego losu i każdy powinien mieć prawo wyboru tej lub innej metody leczenia. Od ok. 20 lat zmienia się stosunek do ochrony zdrowia na całym świecie. To pacjent, rzeczowo poinformowany, powinien, dokonywać wyboru metody i sposobu leczenia a nie bliżej niezidentyfikowany urzędnik zza biurka. Takie decyzje zza biurka, przeżywaliśmy w minionym okresie komunizmu. Przykładem podawanie jodu po terminie i brak zabezpieczenia dzieci po katastrofie w Czarnobylu. Niestety stare przysłowie mówi "czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci". Niektórzy nie mogą zrozumieć, że pacjent to też człowiek.
Prof. Magdzik, jeżdżący po Polsce z tematem "Walka z ruchami antyszczepionkowymi" stosuje prosty chwyt socjotechniczny. Przyznaje na początku, że pomimo iż jest ekspertem krajowym, to nie zna danych Departamentu Epidemiologii USA, ale walkę toczy nie z tymi danymi z Depeartamentu Epidemiologii ale z lekarzem z Polski. Jest to sytuacja podobna do tej, w jakiej winą za zły list obarczamy pocztę, a nie nadawcę. Ale wycieczki po Polsce dotyczące danych Departamentu USA nie znalazłyby uzasadnienia. Natomiast wycieczki w związku z "ruchami" to co innego.

Historia medycyny zna przypadki mody, która trwała znacznie dłużej aniżeli czas szczepionek. Np w XVI wieku lekarze w majestacie oficjalnej medycyny przez prawie 200 lat, a więc 8 pokoleń leczyli wszystkich pacjentów bez względu na chorobę lewatywami. Inni lekarze także przez ponad 100 lat leczyli chorych upustami krwi, wysyłając na tamten świat nawet królów. Tak więc mody nie są niczym nowym w medycynie. Zjawisko to nasila się ostatnio z powodu redukcji finansów przeznaczanych na służbę zdrowia. Każdy z czytelników może sprawdzić osobiście, że w przychodniach lekarskich zamiast czasopism fachowych dominują prospekty- reklamy firm farmaceutycznych. W liczbach oznacza to redukcję przez kolejne rządy piśmiennictwa medycznego - fachowego z 10 000 000 egzemplarzy do nieco ponad 2 000 000 egz., czyli o ponad 500 %. Wiadomo bowiem bezspornie, że czym mniej wiedzy z książek, tym więcej dezinformacji można posiać. Tak się dziwnie składa, że nikt poważnie nie traktuje reklamy z wyjątkiem tej, która dotyczy zdrowia i leków. A przecież zasada reklamy jest ta sama, trzeba sprzedać. Natomiast za zupełny sukces należy poczytać fakt sprzedaży w aureoli dobroczyńcy zdrowia. I o to chodzi.

Kampania dotycząca szczepionek nie poruszała żadnych merytorycznych problemów, które były w Raporcie ale sprowadzała się do bezpośredniego atakowania personalnego mnie, chociaż autorem był zupełnie kto inny. Czyli zamiast ad rem to ad personam. Tak się zawsze postępuje kiedy brakuje argumentów. Jedynym autorytetem, na który powoływali się zwolennicy szczepień, był Andrzej Szczypiorski. Skąd inąd znana postać ale zupełnie bezwartościowa jako ekspert medyczny.

W tej sytuacji nasuwa się pytanie: "Jeżeli mały artykuł narobił tyle zamieszania, to o co tutaj chodzi"?

Moi adwersarze powołują się na dobro społeczne. Jest to stary wyświechtany slogan, szczególnie w tym przypadku. No bo po pierwsze: każdemu studentowi medycyny wiadomo, że przeciwciała powstają po kilkunastu dniach, najczęściej tygodniach od zaszczepienia. Jak więc w takiej sytuacji dopuszczono do szczepień w czasie powodzi. Osłabieni warunkami środowiskowymi ludzie byli narażeni na dodatkowe czynniki chorobotwórcze. Powodowało to możliwości wystąpienia istotnego pogorszenia stanu zdrowia u szczepionych. Tym bardziej wątpliwa była to akcja, ponieważ żadnego ogniska endemii w terenie powodzi nie było. Nie słyszałem, aby Państwowy Zakład Higieny, czy też podległe mu wojewódzkie San-Epidy, wystąpiły z zakazem szczepień w tych ciężkich i wyjątkowych warunkach (nigdzie na świecie nie stosowano takiej praktyki). Radio i prasa podawały wręcz odwrotne komunikaty, nawołujące do szczepień. Innymi słowy, opróżnianie magazynów z zaległych zapasów szczepionek nie było podyktowane dbałością o zdrowie społeczeństwa.

Nie był to jedyny przypadek takiego postępowania. Światowa Organizacja Zdrowia bodajże w roku 1976 stwierdziła, że szczepienia przeciwko ospie mają być zakończone, bo ospy już nie ma. A co robią nasi specjaliści? Przez kolejne 2- 3 lata nadal szczepią ponad 500 000 dzieci rocznie na ospę czyli na chorobę której już nie ma.

Przed kilkoma dniami odbyło się w Gdyni spotkanie, na którym "ekspedycja warszawska" też poruszała problem szczepień. Mały Raport Alana Philipsa urósł wg organizatorów tej konferencji do ruchów antyszczepieniowych! Nadal dominowało pomieszanie danych, miejsc, i czasu odnośnie szczepień. Np. jako sukces szczepień prof. Magdzik podał fakt zniknięcia ospy prawdziwej jako choroby zakaźnej już po 176 latach stosowania szczepień. To jest po 8 pokoleniach.

Każdy kto samodzielnie umie myśleć musi przyznać, że trudno to uznać za sukces. Nauka zna fakty zniknięcia jakiejś groźnej choroby w znacznie krótszym okresie. Np. choroba zwana "angielskie poty", która zdziesiątkowała gdańszczan na początku XVIII wieku, trwała tylko ok. 4 pokoleń. No ale oczywiście szczepień wtedy nie było. Przykładów takich można podać bardzo dużo.

Gruźlica, choroba która żniwo zbierała podczas wojen napoleońskich, dopiero po 4 pokoleniach ofiar doczekała się odkrycia bakterii ją powodującą. Trzeba było czekać następne trzy pokolenia, aby odkryć lek na gruźlicę (streptomycyna 1943 rok). A obecnie pomimo szczepień w Polsce mamy istotny wzrost zachorowań na tą ciężką chorobę. Podobnie płonnica, pomimo szczepień wykazywała w początku lat 90-ych istotny wzrost zachorowań.

Moi adwersarze podają, że brak w Polsce danych o powikłaniach. Naturalnie to prawda. Ale dlaczego w żadnym punkcie szczepień nie ma druków o powikłaniach?. Dlaczego rodzice nie dostają odpowiedniej informacji. Dlaczego każdy rękoczyn na ciele pacjenta wymaga podpisania zgody, z wyjątkiem wprowadzenia do jego organizmu obcych czynników.?!!!

Wyrywkowa kontrola w punktach szczepień w Polsce wykazała, że ich pracownicy w ogóle nie widzieli tych druków. Po drugie, szczepienia wprowadzono pod koniec lat czterdziestych, a dopiero w 1991 Minister Zdrowia wydał rozporządzenie o konieczności ewidencji powikłań. Czyli przez 40 lat komuś było bardzo na rękę, aby tych powikłań nie ujawniać. A przecież jest to obowiązkiem właśnie m.in. autorów konferencji w Gdyni oraz Wojewódzkich Stacji Sanitarno Epidemiologicznych.

Smaczku całej sprawie dodaje fakt, że w okresie ostatnich 12 lat, instytucje zajmujące się szczepieniami nie przedstawiły ani jednej pracy naukowej uzasadniającej ich stosowanie. Natomiast produkują prace będące przepisywaniem roczników statystycznych.

Dotyczy to nie tylko powikłań po szczepieniach czy też innych metodach leczenia. Sprawa utajniania była prosta w dobie przedkomputerowej. Bardzo trudno było udowodnić jakieś powikłanie. W obecnej sytuacji, gdzie każdy w domu może sobie sprawdzić, czy występowanie powikłań jest statystycznie częstsze czy też nie, utajnienie danej sytuacji jest trudniejsze. I to jest jedna z przyczyn tego szumu.

Gdyby Wojewódzkim Stacjom Sanitarno - Epidemiologicznym zależało tak na ochronie zdrowia społeczeństwa, to by nie dopuściły do wprowadzenia szczepień przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych w naszym województwie, w którym od 40 lat nie notowano żadnego przypadku tej choroby. Państwowy Zakład Higieny w 1994 roku nie umiał podać uzasadnienia tej kampanii przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Nie umiał podać nawet zasad, którymi się kierował, zezwalając na masowe szczepienia. Gdyby naprawdę brano pod uwagę zdrowie społeczeństwa, to WSSE wielokrotnie informowałyby i ostrzegały mieszkańców województwa o nieużywaniu past do zębów zawierających fluor z powodu 300 - 700 % przekroczenia norm skażenia fluorem. I tak wbrew zaleceniom Instytutu Matki i Dziecka z Warszawy (dane z 1995 roku) WSSE nadal popiera fluoryzację przymusową w szkołach.

Wbrew kolejnym pismom Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska Gminy Gdańsk o konieczności wprowadzenia zakazu stosowania past z fluorem Wojewódzki Inspektor Sanitarny zachowuje dyplomatyczne milczenie. A pisma te, ostrzegające przed fluorozą, po raz pierwszy pojawiły się przed 4 laty. W woj. częstochowskim wprowadzono zakaz sprzedaży past z fluorem. A u nas nie!!! Tak więc jest to kolejny przykład mody a nie prowadzenia profilaktyki.

Ale za to w Gdańskiem WSSE wprowadził promocję (rabaty) przy zakupie szczepionek przeciwko żółtaczce. Czyli innymi słowy traktuje się szczepionkę podobnie jak każdy inny towar np. kosmetyki czy biustonosze, na których można zarobić.

Mało tego, WSSE wymagają szczepień przeciwko żółtaczce zakaźnej przed każdą operacją, co każdy chory doświadcza osobiście. To znaczy, że WSSE twierdzą, że na salach operacyjnych jest tak brudno, że pacjent może ulec zakażeniu. Tylko dlaczego nikt nie słyszał o wydanym zarządzeniu zamknięcia sali operacyjnej z powodu wyhodowania wirusów po sterylizacji?. Innymi słowy WSSE nie umie udowodnić zakażenia chirurgicznego ale znalazła uzasadnienie sprzedaży szczepionek. Chociaż wiadomo, że źródłem zakażenia z równym prawdopodobieństwem może być stosunek seksualny albo zakażony pokarm. Dawniejszy podział na tzw. żółtaczkę pokarmową i wszczepienną od ponad 15 lat jest nieaktualny. O tym wiedzą wszyscy zainteresowani. Ale nie znana jest żadna akcja WSSE zamykająca restauracje, które nie posiadają wypalarek do mycia naczyń. Nawet większość szpitali nie posiada takich urządzeń. A szkoły, a przedszkola? Czyli nie szczepienia są problemem ale czystość. O tym donosi Raport.

Policzmy. Odpowiednie instytucje wymogły na Państwowych Lasach zakup 10000 szczepionek przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Doprowadziły do tego, że nawet Urząd Wojewódzki w Gdańsku zakupił szczepionki. Jedna szczepionka kosztowała 120 złotych, co daje łącznie 1200 000 zł czyli dwanaście starych miliardów. Łącznie z poszczególnymi województwami może ta akcja przekroczyć sumę 50 miliardów złotych, które to pieniądze teoretycznie przekazano na służbę zdrowia.

Ponad dwieście tysięcy szczepień w okresie powodzi po ok 30 zł daje tylko w okresie jednego miesiąca sumę 6 000 000 zł. ,czyli 60 miliardów starych złotych.

Tak więc problem sprowadza się do pieniędzy, które można zarobić lub nie. Podaję tutaj dla przykładu dyrektorów rozmaitych przedsiębiorstw, do których zgłaszają się komiwojażerowie przemysłu szczepionkowego np. przeciwko grypie, namawiając do korzystnej transakcji. Tylko dla kogo ta transakcja jest korzystna?!!! Wiadomo, że prowizja dla sprzedającego wynosi co najmniej 10% wartości transakcji."

Poniżej drukujemy pismo przesłane do Tygodnika Angora. Pomimo wydrukowania części materiałów dotyczących szczepień, Redakcja obawiała się postawić sprawę jasno i nie wydrukowała poniższych pytań.

W.Sz.P. Piotr Różycki Redaktor Naczelny Tygodnik Angora

W nawiązaniu do publikacji na temat szczepionek, dziękując za zamieszczone teksty proszę o podanie kilku uwag, tym razem całkowicie moich, na powyższy temat.

Po pierwsze, o tym jak nabrzmiałym w społeczeństwie fachowym musi być temat szczepień, świadczy fakt, że zwolennicy tej metody bronią jej jak ksiądz Kordecki Częstochowy. W medycynie fachowej np. w kardiologii mniej więcej co 5 lat zmienia się rodzaj leków i nikomu to nie przeszkadza, a tutaj taki szum, że aż ministerstwo musi reagować na przedruk artykułu z prasy zachodniej. Dlaczego?!!!

Dlaczego zamiast fachowej dyskusji, same inwektywy i pomówienia znajdują się w ustach zwolenników szczepień. Jakby nie zauważali, że w Polsce obowiązuje od paru lat Deklaracja Praw Człowieka, której artykuł 19 gwarantuje wolność swobodnej wymiany myśli, bez względu na granice itd. Dlaczego w całym tym zamieszaniu nikt nie zwraca uwagi na łamanie praw pacjenta chociaż Ustawa taka w Polsce obowiązuje?

Podane przez PZH (Państwowy zakład Higieny) informacje w rodzaju cyt: "na choroby, na które stosuje się szczepienia ochronne od lat, w 1997 roku w Polsce zachorowało 2467 osób, ale 16 spośród nich umarło... w tym samym czasie na pięć chorób, na które nie stosuje się szczepionek, zachorowało aż 405510 osób ale zmarło tylko 13". Gdyby nie daj Boże na te szczepione choroby zachorowało więcej, to żniwo śmierci byłoby tragiczne. Zwykła statystyka wykazuje, że prawdopodobieństwo zgonu dla osób szczepionych wg danych Ministerstwa cytowanych powyżej wynosi 0.65%, natomiast dla osób nieszczepionych 0.003% tj. o 20 000% częstsze.(różnica istotna statystycznie). No cóż, mnie Autor tych danych nie przekonał do szczepienia jako metody panaceum dla wszystkich. Tak więc należy przejść do sedna sprawy. Od pierwszego stycznia 1999 roku mają zacząć działać Kasy Chorych. Kasy te mają ponosić cały ciężar opieki medycznej. I tutaj jest pies pogrzebany. Urywa się źródło dochodów. Jeżeli Kasy Chorych mają pokrywać wszelkie koszty, to także szczepień. Czyli rodzi się pytanie, czy nadal ten sam urzędnik będzie narzucał "Bezpłatne szczepienia" (A swoją drogą kto obecnie taki infantylne slogany powtarza) poszczególnym Kasom. Czy też Minister Zdrowia zostawił sobie rezerwy finansowe na te szczepienia?. Czy też p. Balcerowicz będzie przyznawał dodatkowe pieniądze? Są to w sumie astronomiczne pieniądze. Jak podało Ministerstwo Zdrowia w Polsce wykonuje się ponad 10000 000 szczepień po 50 - 100 zł za zastrzyk, >a więc walka idzie o około 5 bilionów do ponad 10 bilionów starych złotych. I dlatego panuje takie rozsierdzenie.

Jest więc o co się bić, bo przecież oficjalnie są to pieniądze przeznaczane na służbę zdrowia. To zamieszanie, ten strach przed utratą panuje szczególnie w sanitarno epidemiologicznych stacjach. Przecież te instytucje powołane do kontroli stanu sanitarnego od pewnego czasu zaczęły zajmować się handlem szczepionkami. Organizują dni promocji sprzedaży, zupełnie tak, jak podczas sprzedaży kosmetyków czy też biustonoszy. Jednocześnie nigdzie nie podano o zamknięciu jakiejkolwiek placówki z powodu brudu pomimo, że w szkołach brak odpowiedniej liczby ubikacji i mydła.

Ad rem. Poniżej przedstawiam pytania, które powinny zostać publicznie zadane i na które powinna zostać udzielona publicznie odpowiedź przez odpowiednie urzędy.

Kto i na jakiej zasadzie wprowadza na rynek polski nowe szczepienia? Dlaczego opracowania o wprowadzaniu nowych szczepień, ich konieczności są tajne, nigdzie nie publikowane, a PZH odmawia ich udostępnienia?

Dlaczego ta sama grupa ludzi, która wprowadza szczepionki następnie kontroluje ich skuteczność i ocenia powikłania?

Dlaczego wojewódzkie stacje sanitarno - epidemiologiczne i cały ten pion, z założenia utworzony do kontroli, zajmuje się handlem szczepionkami? Jest tajemnicą poliszynela, że zysk wynosi do 30% ! wartości szczepionki.

Dlaczego w punktach szczepień w ogóle nie wiedzą o konieczności notowania powikłań oraz brak jest druków potrzebnych do wypełnienia? Dlaczego generalnie lekarze pediatrzy nie znają zasad zbierania informacji o powikłaniach poszczepiennych?

Dlaczego system zbierania danych jest niezależny od systemu prowadzonego przez Instytut Leków? Czyżby szczepionka nie była lekiem?

Kto i kiedy rozliczy sprzedaż leśnikom 10 000 szczepionek wartości 120 zł każda przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych w województwach, w których od 40 lat nie notowano tej choroby. Innymi słowy przelano 1200 000 nowych złotych bez uzasadnienia medycznego, społecznych pieniędzy do prywatnej kieszeni.

Kto i kiedy rozliczy odpowiednich urzędników PZH z prowadzenia szczepień w czasie powodzi? Szczepienie w tym okresie nie tylko, że było bezzasadne ale nawet szkodliwe dla szczepionych. Uczy się o tym studentów, że przeciwciała po szczepieniu powstają dopiero po kilkunastu ? kilkudziesięciu dniach. Czyli generalnie ok. 2 do 6 miesięcy po powodzi. A w okresie poszczepiennym następuje osłabienie odporności. Zysk dla przemysłu szczepionkowego w ciągu jednego miesiąca wyniósł około dziesięciu milionów nowych złotych czyli około stu miliardów starych złotych. Pieniądze te zostały wydatkowane z funduszy służby zdrowia w sytuacji ciągłych braków na podstawowe leki np. kardiologiczne.

Dlaczego w Biuletynie Epidemiologicznym wydawanym przez PZH od prawie 20 lat brak jakiejkolwiek pracy naukowej uzasadniającej stosowanie, wprowadzanie takiej a nie innej szczepionki.

Jeszcze raz powtarzam, (tym razem J. Jaśkowski nie Philips) jest to bardzo poważny problem wydatkowania bez żadnej kontroli społecznej około 10 bilionów starych złotych, bez zgody sejmu, budżetu NIK-u itd. Czas najwyższy się temu przyjrzeć. Mówiąc o oszczędnościach w Służbie zdrowia Premier Balcerowicz ma w tym przypadku pełną rację.

P.S.
Jeżeli tak ma wyglądać reforma służby zdrowia przygotowywana przez powyższych decydentów to nie wróżę jej sukcesu. W całym tym bałaganie i chęci zysku zginął zupełnie pacjent. Przecież obowiązująca Ustawa gwarantuje pacjentowi możność wyboru takiej a nie innej metody leczenia w każdym przypadku z wyjątkiem szczepień jak się okazuje. Nie należy zapominać, że PZH to jest ten sam zakład który po wybuchu w Czarnobylu w podobny sposób zapewniał, że nic nam nie grozi.
Dr n. med Jerzy Jaśkowski Gdańsk 1998.06.30

Źródło: forum.gazeta.pl

10. RAPORT /Filadelfia/ "PODJĘCIE WYBORU OPARTEGO O INFORMACJE SZCZEPIONKI - TA DRUGA STRONA..."

2008-03-26T05:43:00.000-07:00

"Jako rodzic spotkasz się może lub już się spotkałeś z bardzo ważnymi decyzjami dotyczącymi szczepienia Twojego dziecka. Amerykański model medyczny zachęca do szczepienia oraz sztucznego wspomagania systemu immunologicznego w celu zapobiegania pewnym chorobom oraz wyeliminowaniu epidemii. Federalna administracja zajęła się zalegalizowaniem obowiązkowych szczepień, co oczywiście pozbawia nas wyborów dotyczących ciała naszego dziecka! Ostatnie badania odnośnie połączenia między ciałem a umysłem podkreśla fakt, iż ciało jest zorganizowane i utrzymywane przez wrodzoną inteligencję. Inteligencja ta jest zdolna stworzyć, w przeciągu kilku krótkich miesięcy ciało, poczynając od 2 komórek, kończąc na idealnie ukształtowanym w pełni funkcjonującym organizmie. Ta sama inteligencja utrzymuje ciało w stanie homeostazy ze środowiskiem, pod warunkiem, że nie ma w nim zakłóceń i utrzymywane są zasady dobrego odżywiania, odpoczynku a także nie forsowania ciała poza granice jego możliwej adaptacji.

Jest to opinia wielu, że zdrowe dziecko wychowywane w sanitarnych warunkach istniejących w naszym społeczeństwie będzie w stanie zwalczyć choroby. Jeśli nawet dziecko zarazi się chorobami, ogólnie uważanymi za niezłośliwe, to przejdzie ono łagodną formę owej choroby.

Istnieje ciągle rosnąca ilość udowodnionych niebezpieczeństw oraz przeciwwskazań masowym szczepieniom. Długoterminowe efekty sztucznej stymulacji systemu immunologicznego w okresie wieku dziecięcego zaczyna ujawniać się wraz ze starzeniem się naszej populacji. Istnieje wiele pytań, na które nie ma adekwatnej odpowiedzi.

Broszura ta została napisana w celu podania tobie informacji o tej drugiej stronie owego tematu z nadzieją, że wywoła u ciebie zastanowienie nad szczepionkami.

Pomimo tego, że książka ta jest napisana z ewidentnym wyprzedzeniem, co do szczepionek w skali ogólnej to jednak statystyka oraz ciężkie fakty wywodzą się z dobrze udokumentowanych i niezawodnych źródeł. Zachęcam do skorzystania z dalej podanej informacji oraz z wszystkich wymienionych książek w spisie przy podejmowaniu decyzji. Jako poinformowana osoba będziesz mógł podjąć lepiej uzasadnioną decyzję odnośnie szczepienia swojego dziecka i nie tylko, dlatego, że "ktoś" powiedział ci, że to jest to, co się robi.

Zadawaj pytania, zasięgnij informacji i dopiero wtedy podejmij decyzję. Są pewne pytania, które trzeba wziąć pod uwagę.... Czy faktycznie szczepionki wyeliminowały epidemie, czy są też inne wytłumaczenia na spadek zachorowalności na pewne choroby?

Dlaczego niektóre państwa stojące wysoko na skali Światowej Organizacji Zdrowia ( World Health Organization ) zdyskontowały używanie szczepionek? Dlaczego nie omawia się z rodzicami ubocznych efektów szczepionek przed wstrzyknięciem w ich dzieci obcej materii?

Czy istnieje powiązanie między szczepionkami a Zespołem Nagłej Śmierci Niemowląt ( SIDS - sudden infant death syndrome )

Czy istnieje pojęcie "minimalne uszkodzenie mózgu", jeśli chodzi o twoje dziecko?

Czy istnieje możliwość, że wzrost chorób degeneracyjnych, chorób raka oraz innych związanych z zaburzeniami systemu immunologicznego jest bezpośrednio związany z powszechnym używaniem szczepionek, które zaczęto stosować około 50 lat temu?

Do przynajmniej 6-go miesiąca życia nie podajemy zwykle jedzenia stołowego dla niemowląt ze względu na niedojrzały układ pokarmowy.

Czy w takim razie jest sens w zaszczepianiu obcej substancji do organizmu noworodka w celu zaatakowania niedojrzałego systemu immunologicznego?

Czy szczepionki są efektywne w stwarzaniu odporności? Na jak długo?

Czy szczepionki są warte ryzyka niepożądanych reakcji od łagodnych do ciężkich a nawet śmierci?

Przeglądając literaturę na temat szczepionek jest ważne zwrócić uwagę na ciągłe zarzuty naukowców o braku kontrolowanych badań odnośnie skutecznych terapii. Nie przeprowadzono badań kontrolowanych, podwójnych ( ślepych ) badań na temat szczepionek oraz długo i krótkoterminowych efektów sztucznego szczepienia przed wprowadzeniem szczepienia na skalę masową.

Głównym pytaniem, aczkolwiek, jaki jest wpływ brak tej naukowej informacji ma na nasze dzieci. Na przykład w okresie 20 miesięcy kończąc w lipcu 1992 roku zgłoszono następujące reakcje na szczepionki do władz federalnych: ponad 17000 przeciw reakcji 2525 ciężkich uszkodzeń 360 przypadków śmiertelnych

Lekarze medycyny podający szczepionki muszą zapisać do kartoteki szczepionkę, datę jej podania, nazwę producenta wraz z numerem szczepionki, imię i nazwisko oraz adres i tytuł osoby podającej szczepionkę. Zobowiązani są też do zgłoszenia niepożądanych reakcji. Program jaki nadał NBC wywiadu z David Kesslerem D.M byłym szefem FDA (Administracja Żywności i Leków ) oszacował on, że lekarze zgłaszają tylko 10% niepożądanych reakcji na szczepienia. Reakcje na szczepionki można podzielić na dwie grupy: natychmiastowe i opóźnione/stałe

natychmiastowe: gorączka, ospałość, wrażliwość, wymioty, reakcje alergiczne, konwulsje

opóźnione i stałe: epilepsja, upośledzenie umysłowe, problemy w nauce, paraliż, uszkodzenie systemu immunologicznego ( prowadzącego do Auto-Immune Disordes, zaburzenia auto - immunologiczne oraz uszkodzenie systemu nerwowego. Szczepionki preparuje się w różne sposoby i z pomocą różnych metod włącznie z żywymi wirusami. Wg książki Cynthia Cournoyer "O szczepionkach. Ujawnienie Filozofii Szczepionek" - "Żywe rozcieńczone wirusy używane są do szczepionek, wszczepianie do ludzkiego systemu genetycznego obcej materii o pochodzeniu (hodowanej ) tkanki zwierzęcej".

W niektórych przypadkach negatywne reakcje w organizmie dziecka mogą zajść nie w wyniku samego wirusa a na skutek składników jakie są używane podczas produkcji szczepionek.
Podajemy listę niektórych składników:
ACETON - rozpuszczalnik używany w zmywaczu do paznokci
ALUN - konserwant
ALUMINIUM I OLEJE ŚRODKÓW WSPOMAGAJĄCYCH - powodują raka u myszy laboratoryjnej
ALUMINIUM FOSFAT - używanej w dezodorantach, trucizna
FORMALINA - znany rakotwórczy składnik przeważnie używany do balsamowania ciał
FENOL ( kwas węglowy ) - śmiertelna trucizna
THIMEROSAL ( o pochodzeniu rtęciowym ) - trujący ciężki metal, ciężko wydalany przez organizm

WAŻNE INFORMACJE O POSZCZEGÓLNYCH SZCZEPIONKACH

KOKLUSZ

Zdecydowanie najniebezpieczniejsza szczepionka o największej ilości udokumentowanych przypadków potwierdzających poważne, niepożądane reakcje. Co tydzień około 67000 dzieci przyjmuje szczepionkę DPT. W Stanach poważne reakcje u dzieci na DPT w ciągu roku to: 35000 reakcji konwulsyjnych, zapaści lub cienki pisk 11000 reaguje głębokimi atakami padaczki, przedwczesnym neurologicznym uszkodzeniem włącznie z opóźnionym rozwojem, zaburzeniami w zdolności uczenia się, nadpobudliwością, zaburzeniami zachowawczymi, głębokim upośledzeniem umysłowym, autyzmem oraz padaczką odporną na leki.

Ilość przypadków zachorowalności na koklusz zmniejszała się naturalnie, systematycznie przez 70 lat przed wprowadzeniem szczepionki

Istnieje naturalny wzrost zachorowalności na koklusz co 3-4 lata nawet wśród ludności zaszczepionej Badanie FDA ( Administracja ds. Leków i Żywności ) przeprowadzone przy Uniwersytecie Californijskim w Los Angeles wykazało następujące reakcje u 875 niemowląt Proporcja zgłoszonych reakcji na ilość dzieci:
1 na 20 .....................bezustanny płacz
1 na 66......................wysoka gorączka
1 na 180 ...................cienki, głośny pisk
1 na 350....................konwulsje
1 na 22000................ostre uszkodzenie mózgu
1 na 62000................stałe uszkodzenie mózgu
1 na 71600................śmierć

Wiele europejskich krajów porzuciło swoje programy szczepień Japonia opóźniła szczepienie do drugiego roku życia aby dać czas na rozwinięcie się naturalnego systemu immunologicznego. Istnieje znaczna ilość dowodów, która łączy "Zespół nagłej śmierci u niemowląt" ze szczepionką na koklusz. Szansa na śmierć spowodowana szczepionką na koklusz jest 94 razy większa niż śmierć w przypadku naturalnego zachorowania na tę chorobę Obliczenia wskazują na 10 zgonów rocznie spowodowanych przez naturalnie występujący krztusiec a 943 zgony spowodowane przez szczepionkę.

DYFTERYT

Bardzo rzadko spotykany; na przestrzeni ostatniego stulecia ilość przypadków znacznie spadła. Między rokiem 1900 a 1920 zachorowanie na dyfteryt spada o 50%. Nastąpiło to przed erą szczepień W Niemczech podczas II wojny światowej szczepienia na dyfteryt były obowiązkowe. Podczas tego okresu ilość przypadków zachorowalności na tę chorobę wzrosło o 17% a ilość zgonów o 600%. Po zaprzestaniu podawania szczepionek na dyfteryt po wojnie ilość incydentów spadła znacznie, mimo niedożywienia i złych warunków mieszkaniowych Ilość przypadków zachorowalności na dyfteryt spadała mniej więcej w takim samym tempie w krajach gdzie stosowano szczepionki jak i w krajach bez tej szczepionki. W Szwajcarii i Japonii nie było szczepionki na dyfteryt i choroba ta praktycznie zanikła w tym samym czasie jak i w krajach o wysokim szczepieniu jak Kanada W Stanach ostatnie raporty donoszą, że 1 śmiertelny przypadek na 3 i 14 śmiertelnych przypadków z 23 nosicieli tej choroby są osobami zaszczepionymi.

TĘŻEC

Od roku 1976 mniej niż 100 przypadków tężca pojawiło się w Stanach. Większość tych przypadków wystąpiła u ludzi w wieku ponad 50 lat. Młodzi ludzie rzadko, kiedy chorują na tężec. Od 1985 - 1986 tylko 5% przypadków wystąpiło wśród ludzi poniżej 20 lat. Badanie przeprowadzone w Polsce wykazało, że u 13- stu z 17- stu dzieci którym podano szczepionkę DT ( dyfteryt i tężec ) wystąpiły znaczne zmiany w ich elektroencefalogramach. Po raz pierwszy pojawiła się aktywność padaczkowa lub natężyła poprzednio istniejąca aktywność. Tężec nie jest zakaźny a zaszczepienie nie jest gwarancją na całe życie. Tężec jest beztlenowym organizmem, który żywi się tylko na martwej tkance. Dobra ochrona przed tą chorobą to odpowiednia higiena zranionego miejsca. Alternatywne leczenie dla tych, którzy się nie szczepili: Istnieje szybki i efektywny sposób zapobiegania tej chorobie. Można zastosować globulinę przeciwtężcową na poważne rany lub przekłucie.

HEINE - MEDINA

W Stanach Zjednoczonych nie ma w ogóle ryzyka naturalnego zachorowania na Heine- Medina. Doustnie podany żywy wirus (OPV) może zarazić podatnego pacjenta i może też zarazić inne dziecko poprzez kontakt z kałem dziecka niedawno zaszczepionego. Martwy wirus "polio" ( IPV) nie powoduje Haine - Medina, ujemna strona to niższy poziom antyciał, więcej reakcji i potrzeba ponownego zaszczepiania w celu utrzymywania odporności. E-IPV (szczepionka o zwiększonym natężeniu - nieaktywna ) została wyprodukowana w celu zwiększenia efektywności IPV ale nie wyeliminowano jej niepożądanych reakcji ani potrzeb na dalsze zastrzyki podnoszące odporność. Wszystkie porażenia "polio" w Stanach w roku 1979 spowodowane były albo przez doustną szczepionkę albo zarażeniem się poza granicami kraju. Od 1980-1985 zgłoszono 55 przypadków: 51 spowodowanych szczepionką, 4 przez podróże do obcych krajów. W krajach w których warunki higieniczne są słabe wirusy są wszędzie. Odporność u dzieci w tych krajach jest prawie 100% z powodu zakażeń we wczesnym wieku w wyniku czego dzieci te mają dużą ilość antyciał na tę chorobę. Nie są znane stany epidemiologiczne a przypadków porażeń jest niewiele. Jedno badanie ujawniło powiązanie między epidemią lat 1940- tych i 50- tych z przerwaniem karmienia niemowląt piersią podczas kiedy karmienie niemowląt z butelki stało się popularne. W Stanie Północnej Karoliny kiedy rekomendacje wielce szanownego lekarza, odnośnie zmniejszenia spożywania cukru zostały zastosowane, ilość przypadków spadła z 2,402 w 1948 roku na 214 przypadków w 1949 roku. Epidemie są cykliczne z natury i z chwilą wprowadzenia szczepionki na ww. chorobę zachorowalność na nią zbliżała się do naturalnie niskiej Informacje podane na zjeździe Zrzeszenia Amerykańskiego Zdrowia Państwowego ujawniły, że drastyczne zmiany w sposobie zgłaszania i diagnozowania tej choroby od chwili, kiedy zostały podawane szczepionki

ODRA

Szczepionka na odrę jest podawana przeważnie w połączeniu ze świnką i różyczką (MMR). Od kiedy zaczęto podawać szczepionkę w 1960 roku nastąpił stały wzrost zachorowalności wśród nastolatków i dorosłych, choroba ta jest bardzo niebezpieczna u dorosłych. Odporność nie trwa całe życie. Amerykańska Akademia Pediatryczna zaleca podanie drugiej dawki w 11 lub 12 roku życia. Centrum Kontroli nad Chorobami rekomenduje podanie drugiej dawki w chwili pójścia do przedszkola lub między 4-6 rokiem życia. Powyższe dwie rekomendacje nie zostały wsparte żadnymi badaniami. Obecnie pojawia się nietypowy zespół odry u dzieci, które były wcześniej szczepione. Nietypowy zespół jest bardzo groźny i charakteryzuje się przesadną wysypką, słabością mięśni, peryferyjnym obrzmieniem wraz z ogromnym bólem brzucha włącznie z wymiotami. Epidemie pojawiają się w całkowicie zaszczepionej populacji. Wnikliwy przegląd tej choroby występujący w Stanach w 1995-96 odkrył, że 60% przypadków wystąpiło u osób zaszczepionych. Wirus odry jest w stanie wystymulować odruch samoodporności jeżeli zostaje w ciele jakiś czas. Badania przeprowadzone przez Rutgers University wykazały, że żywe wirusy używane przeciw chorobom takim jak grypa lub odra mogą w przyszłości stać się powodem innych chorób. Może to wystąpić w postaci stwardnienia rozsianego, artretyzmu, raka lub w innej postaci chorób degeneracyjnych. Reakcje na szczepionkę przeciw odrze to między innymi: poważne zaburzenia układu nerwowego włącznie z zapaleniem mózgu, retinopatie, ślepota a także zespół Guillain-Barre (paraliż mięśni i deficyt czułości nerwowej ) wraz z chorobą (IBS) zapalenia jelit

ŚWINKA

Od chwili szczepionek przeciw śwince choroba ta stała się chorobą nastolatków i dorosłych. Świnka była często pojawiająca się lekka choroba dziecięca, której nie zauważano nawet w 30% zanim nie zaczęto jej szczepić. Komplikacje w wyniku zachorowania u dorosłych są częstsze i poważniejsze. Odporność przez naturalne zachorowanie na tę chorobę trwa do końca życia.
Szczepionka nie jest gwarancja na odporność, ponieważ dzieci wcześniej szczepione potrafią zachorować na świnkę. Najczęstsza reakcja uboczna to zapalenie opon mózgowych, spowodowane przez komponent połączenia (MMR) szczepionek na odrę, świnkę i różyczkę.

RÓŻYCZKA

Lekka choroba dziecięca bez poważnych komplikacji oprócz bardzo rzadkich przypadków. Efektywność szczepionki ocenia się na tylko 77%. Dowody wskazują, że choroba ta przeszła na starsza ludność. Reakcje na szczepionkę to: symptomy typu zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, Zespół Guilolian-Barre (paraliż mięśni i deficyt czułości nerwowej). U 12%-.0% kobiet zaszczepianych po okresie dojrzewania pojawiają się symptomy artretyzmu i potrafią trwać od kilku tygodni do miesięcy lub lat. U niektórych zmienia się to na reumatyzm artretyczny i trwa przez cale życie. Lepsza opcja byłaby zaprzestać szczepień dzieci a rozpowszechnić badania zwłaszcza dziewczyn na antyciała w latach dojrzewania lub przed planowaniem ciąży.

OSPA WIETRZNA

Dzieci naturalnie zakażone budują odporność na całe życie. Ospa wietrzna jest lekka chorobą dziecięcą o rzadkich komplikacjach. Zespól "Reyes" (niebezpieczna encefalopatia) jest rzadko spotykana komplikacja ospy wietrznej. Obecnie pojawia się nietypowy zespół odry u dzieci, które były wcześniej szczepione. Nietypowy zespół jest bardzo groźny i charakteryzuje się przesadną wysypką, słabością mięśni, peryferyjnym obrzmieniem wraz z ogromnym bólem brzucha włącznie z wymiotami. Epidemie pojawiają się w całkowicie zaszczepionej populacji. Wnikliwy przegląd tej choroby występujący w Stanach w 1995-96 odkrył, że 60% przypadków wystąpiło u osób zaszczepionych. Wirus odry jest w stanie wystymulować odruch samoodporności jeżeli zostaje w ciele jakiś czas. Badania przeprowadzone przez Rutgers University wykazały, że żywe wirusy używane przeciw chorobom takim jak grypa lub odra mogą w przyszłości stać się powodem innych chorób. Może to wystąpić w postaci stwardnienia rozsianego, artretyzmu, raka lub w innej postaci chorób degeneracyjnych.
Reakcje na szczepionkę przeciw odrze to między innymi: poważne zaburzenia układu nerwowego włącznie z zapaleniem mózgu, retinopatie, ślepota a także zespół Guillain-Barre (paraliż mięśni i deficyt czułości nerwowej ) wraz z chorobą (IBS) zapalenia jelit

ŻÓŁTACZKA typu B:

Żółtaczka jest chorobą wątroby spowodowanym wirusem. Choroba ta ukazuje się u nastolatków i u dorosłych aczkolwiek szczepi się na nią niemowlęta, aby zapobiec jej. Wysokim ryzykiem jest noworodek, którego matka jest zakażona. Poprzez sprawdzanie kobiet ciężarnych można temu zapobiec. 60%-70% tej choroby pojawia się wśród ludności o wysokim ryzyku.

Ludność o wysokim ryzyku to:
uliczni stosujący dożylnie narkotyki
homoseksualiści płci męskiej z wieloma partnerami - ludzie z AIDS lub HIV
prostytutki
starsi uciekinierzy z Afryki i Azji - osoby po wielu transfuzjach
seksualni partnerzy powyżej wymienionych grup

Negatywne efekty to. Zespół Guillian-Barre, artretyzm, demielinacja systemu nerwowego, anafilaksja (reakcja typu szok). Szczepionka ta jest stosunkowo nowa i nie mamy wystarczającej informacji na temat jej długo terminowych efektów. Bardzo mało wiemy na temat efektów krotko terminowych z powodu, iż lekarze zgłaszają tylko 10% z epizodów poszczepionkowych. W 1992r. podczas seminarium Amerykańskiej Akademii Pediatrii, naczelny Dr George Peter zarekomendował szczepienie niemowląt przeciw Żółtaczce typu B ze względów następujących (pochylony druk to komentarze autorki) Żółtaczka typu B czasami pojawia się poza grupą wysokiego ryzyka. Grupy o wysokim ryzyku nie są łatwo dostępne i nie podporządkują się.

Dzieci są dostępne!

Koszt szczepienia dzieci jest mniejszy niż szczepień dorosłych, ponieważ jest potrzebna mniejsza dawka.

Odporność ta nie jest na całe życie a więc, konieczne są dodatkowe szczepienia!.
Hemofilus Influenza Typ B (Hib) Zapalenie Opon:

W Stanach Zjednoczonych ilość przypadków na rok: miedzy 8,000 a 15,000 przypadków. Pojawia się najczęściej wśród 6 - 7 miesięcznych dzieci. Antyciała matki podawane przez karmienie piersią chronią niemowlę. Zapalenie Opon Mózgowych (Hib) kończy się śmiercią u 3% - 8% przypadków. Hemołilus influenza znajduje się w gardle u 30% zdrowych ludzi, co wskazuje, że ciało nasze ma naturalne sposoby uodpornienia się nawet u ludności nie szczepionej masowo.

Przypadki zachorowalnosci na "Hib meningitis" zapalenie opon mózgowych wzrosły na przestrzeni ostatnich 30 lat, co może być spowodowane przez masowe szczepienie, które mogło osłabić system samoobronny. Badania wskazują, ze szczepienie jest nie efektywne i przeszkadza w tworzeniu odporności i w wyniku tego może powiększyć szanse, że dziecko zachoruje na nią.

Poważne reakcje to: konwulsje, alergiczne reakcje anafilaktyczne, reakcje podobne do choroby surowiczej (ból w stawach wysypki i obrzmienie). Pomimo nie dokończonych rekomendacji sposobu stosowania DPT w zliczeniu z Hib pozwolenie to przeszło w 1993r. W porównaniu do historii reszty szczepionek Zapalenie Opon Mózgowych występuje znacznie częściej w wyniku zaszczepienia i tuż po zaszczepieniu.

OPIEKA CHIROPRAKTYCZNA

Chiropraktyka opiera się na założeniu, ze ciało jest samoleczącym się organizmem. Ciało, które jest kierowane wrodzoną inteligencją, która potrafi stworzyć całego człowieka poczynając od dwóch komórek i to wszystko w ciągu 9 miesięcy z pewnością posiada zdolność prowadzenia tego organizmu i utrzymywania go przy zdrowiu.

Kręglarstwo rozpoznaje, ze organizm ludzki w pewnych warunkach mózg reagować na środowisko przez zachorowanie. Posiada ono jednak wrodzone informacje o samoleczeniu się. Rola opieki Chiropraktycznej to zapewnienie istnienia w stanie, w którym kręgosłup jest wolny od zakłóceń w przepływie tego właśnie przedłużonego systemu nerwowego. Jeżeli kręgi kręgosłupa zostaną źle ułożone na skutek procesu porodowego, lub później przez sposoby mechaniczne lub chemiczne, Pojawia się stan nazywany przez kręgarzy "zwichnięciem" lub przekręceniem. Korekta owego zwichnięcia to odpowiedzialność dobrego Chiropraktyka.

Nastawianie w celu prawidłowego ułożenia kręgosłupa odbywa się za pomocą specyficznego, łagodnego, bez inwazyjnego ruchu kręgami. Powoduje to nie zakłócony przepływ układu nerwowego oraz pełny przepływ zdolności naszego organizmu do utrzymania najwyższego poziomu zdrowia. Pozwól, aby Dr Chiropraktyk zbadał kręgosłup twego dziecka bez względu na to czy postanowisz szczepić go czy nie. Da mu to najlepszą szansę do przystosowania się i przeżycia jakiegokolwiek stresu, na jaki zostanie poddany.

HOMEOPATIA

Homeopatia jest to system medyczny opary o naturalne substancje (roślinne, minerały i produkty zwierzęce), który stymuluje znacznie reakcje lecznicze naszego ciała i wywołuje reakcje te w celu leczenia samego siebie. Homeopatia szczyci się tym, że wspiera funkcje systemu immunologicznego w sposób, który pomaga organizmowi walczyć z chorobami i wirusami. Używanie produktów z homeopatii wspomaga zdolności organizmu do reagowania na choroby tak, aby pacjent przeszedł chorobę w sposób łagodny zmniejszając symptomy.

POPULARNIE ZALECANE SZCZEPIONKI (USA)

Dzisiaj stosuje się wiele szczepionek. Podaje listę najczęściej stosowanych i zalecanych szczepionek i rozkład podawania ich wg książki pt. Księga Medyczna Lanag'a (Lange Medical Book).
Symbol nazwa wiek podania
DPT Dyfteryt 2,4 & 6 miesięcy
Koklusz
Tężec
Koklusz bezkomórkowy używany do 4-tej i 5-tej dawki
OPV/IPV doustny żywy wirus/ 2,4, &18 miesięcy, 6 lat
martwy wirus Heine-Medina
lub
E-IPV martwy wirus Heine-Medina 1-4, & 18 miesięcy, 6 lat
o zwiększonym natężeniu
MMR Odra 15 miesięcy, 4-6 lat lub 11-12 1at
Świnka
Różyczka
HIB Hemofilia influenza 1-2, 4 & 6 miesięcy
typ B
Varicella Ospa wietrzna rozkład podawania na razie nie ustalony
Hepatitis B Żółtaczka typu B przy urodzeniu. 1-2,4 & 6 miesięcy**

Informacja wyjęta z:
Current Pediatric Diagnosis & Treatment; Lange Medical Book, Edited 67. William W' Hay, Jr., Jessie R. Groothuis, Anthony R. Hayward, R Myron J. Levin.
* Sczepienie przeciw Ospie Wietrznej było ostatnio rekomendowana przez "American:, Academy of Pediatrics" wraz z rozkładem podawania.
** Nowa szczepionka, wyżej wymieniony rozkład podawania jest wyjęty z The Vaccine Guide: Making an Informed Choice. Randall, Neustaedter, OMD.

1) ACP Task Force on Adult Immunization and Infectious Diseases Society of America, Guide for Adult Immunization Second Edition, Philadelphia, Pennsylvania, American College of Physicians, 1990.
2) Adverse Effects of Pertussis and Rubella Vaccines Washington D.C., National Academy Press, 1991.
3) Baratosy, Dr. Peter, Them is Always An AlternątiJe Blackhead, NSSN 27ó5, Scheibner Publications, 1995.
4) Black, Dean, Ph. D., Immunizations Compulsion or Choice', Tapestry Press, Springvilłe, iJtah, 1989.
5) Chaitow, Leon, Vaccination and Imnumizations: _Daangers Delusions and alternatives, Es###; CB 10 I]P England, C.4Y Daniel Company Limited, 1987.
6) Cleveland, Ashley, 13.A., D.C. Bradley. David Eck, B.S., D.C. immunization: A Cłose_Ląok, ICA Review, September/Oktober, 1995; Pg. 107-115
7) Consumer Group Warns Against New Chicken Pox Vaccine, 'The Chiropractic Journal, July 1995, pg. 44.
8) Coulter, Harris L., Vaccination, Social Violence and Criminality. Third Edition Revised, Berkeley, California. North Atlantic Books, t987.
9) Coulter, Harris L., Fisher, Barbara Loe, A Shot in the Dark, Avery Publishing Group, 1991.
10) Cournoyer, Cynthia, What About Immunizations Nelson's Books, Santa Cruz. California, 1987.
11) Fisher, Barbara Loe, The Vacine_Reaction Newsletter, Vol. 1, March 1995, pg 1- 6.
12) Girdwin, Grace, Your Personal Guide Immunization Exemptions, Pittsburgh, Pennsylvania, Dorrance Publishing Co., lnc. 1992.
13) Immunization: Doctor's Overview and Patient Information, Mothering, Spring, 1944, pg. 54.
14) Koren, Tedd, DC. Chicken Pox Vaccine-Know The Facts, The American Chiropractor, September / October; 1995, pg 30.
15) Lanfranchi, Ronald G, D.C., Ph.D., The Vaccination Controversy 1995, pg 5l
16) McBean, Eleanor, The Poisoned Needle. Mokelumne Hill, California, Health Research. 1974.
17) Mendelssohn, Robert, M.D., How To Raise A Healthy Child ln Spile Of Your Doctor, Contemporary Books, Inc, Chicago, 1984
18) Miller, Neil Z., lmmunization, Theory vs. Reality, Expose on Vaccinations, New Atlantean Press, PO Box 9638, Santa Fe, New Mexico, 87504,1996
19) Miller, _Neil Z., VACCINES: Are They Really Safe and Effective, 'Third Printing, Santa Fe, New Mexico. New Atlantean Press, 1993.
20) Neustaedter, Randall, OMD, The immunization Decision. Berkeley. California, North Atlantic Books, 1'O Box 12327, Berkeley California, 94712, 1990.
21) Neustaedter; Randall, OD4D, The Vaccine Guide Berkeley, California, North Atlantic Books, PO Box 12327, Berkeley California, 94712, 1990.
22) Scheibner, Viera, VACCINATION, Blackheath, NSW 2'185, Dr Viera Scheibner, 1993.
23) Simoes, Eric AF, M.D., D.C.H., Pediatric Diagnosis & Treatment, Edition 12, pg 228-256.
24) Sot tile, Robert, Mandatory lmmunization and You? Marietta, Georgia, life Foundation, Inc.
25) Various Authors, The International Vaccination Newsletter, Trimestrial Magazine, March 1995, pg 1-20.
26) What You Need to Knows about Immunizations, Brochure, World Chiropractic Aliance.

VIDEO TAPTES
1993-94 Television Shows: Segments aired on 'NOW"', "The Crusaders, "'American journal;' and "A Cry for Change' Available for $35.00 from the National Vaccination Information Center (address below).
Fisher, Barbara Loe, "Politics of Vaccinations witch Informed Choice", NV1C
Fisher, Barbara Loe & Kathi William, "Vaccines, The Other Side of the Story".
NVIC_ A 30 minute documentary to be presented on public television or to anyone who wants to be part of this movement to maintain our right to know.
Scheibner, Vera, Dr., "Dangers and Ineffectiveness of Vaccinations", 1994, Blackheath, NSW 2785, Australia
The 700 Club, Health in America, "Are Vaccines Necessary?" 1994

OTHER RE50URCES
National Vaccine Information Center INVIC) Operated by Dissatisfied Parents Together (DPI') 512 W. Maple Avenue, N206
Vienna, VA 22180
800-909-SI IO'F or 703-938-DPT3 or FAX 703 93S-5768 Centers for Disease Control
National Immunization Program Information Services Office Mail Stop E-OS
Atlanta, GA 30333-40IS Phone: 800-?'32-SHOT
Vaccine Adverse Event Reporting System PO Box 1100
Rockville: MD 20849-1100 Phone: 8011-822-7961 Immunization Hotline
Specializing in vaccination law and exemptions by James Filenbaum 2 Executive Blvd. N'ZOl-P
Suffern, NY 70901 800-753-Laws or 9143-57-0020
The Immunization Resource Guide by Diane Rosario Ccmplete directory on vaccination for the consumer. P0 Box 204
Buriington, IA 526(11
New Atlantean Press
Mail order supplier of vaccination bonks PO Box 91,38
Santa Fe. NM 87504 * 505-983-1856
International Chiropractors Association Pediatrics Council 1110 N Glebe Road, Suite 1000
Arlington, VA 22201
International Chiropractors Pediatric Association 5295 Highway 78, Suite D362?

autor: PATRICIA G. GAYMAN LEKARZ CHIROPRAKTYK
Tłumaczyła: BOŻENA SLAWOW
Źródło: Baza Inf. o zD (korespondencja)
Wyk.S.M.

Źródło: sonia.low.pl

11. Szczepienia - czyżby największa pomyłka medycyny XX wieku.

2008-03-26T05:26:00.000-07:00

(na podst. raportu Alana Philipsa opracował dr n. med. Jerzy Jaśkowski)

"Po ukazaniu się przed 3-ma miesiącami po raz pierwszy poniższego artykułu otrzymaliśmy całą masę zapytań i próśb o powtórzenie. W minionym okresie skontaktowaliśmy się z Instytutem Epidemiologii z Wiednia, z którego otrzymaliśmy kolejne dane podważające sens przymusowych szczepień całych populacji ludzkich. Jednocześnie pojawiły się liczne głosy protestu osób, o których możemy powiedzieć, że są zainteresowane pozamerytorycznie dalszym zwiększaniem liczby przymusowych szczepień, przeciwko publikacji tego rodzaju prac.
Uważamy, że każdy jest kowalem swego losu i ma prawo do rzetelnej informacji. Musi mieć też prawo wyboru. Szczególnie jest to ważne gdy o postępowaniu decyduje moda. Nie należy zapominać, że nie tak dawno w skali historycznej, lekarze w majestacie prawa stosowali przez prawie dwieście lat wszystkim pacjentom lewatywy jako najlepszy środek leczniczy a inni lekarze, także w majestacie oficjalnej medycyny przez około 150 lat (a więc 6 pokoleń) upuszczali wszystkim krew, bez względu na chorobę pacjenta.

Primum non nocer
Omawiany poniżej problem dotyczy tylko i wyłącznie przymusowych szczepień. Nie jest dyskutowana celowość podawania szczepionki po ukąszeniu przez wściekłego psa czy też ludziom wyjeżdżającym w tereny objęte epidemią cholery.

Jednym z czynników oceny skuteczności podawania szczepionek jest prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań, czasami eufemistycznie zwanych efektami ubocznymi. Możliwości wystąpienia reakcji ubocznych po podaniu szczepionki DPT (przeciw błonicy, kokluszowi, tężcowi) są jak 1 - 1750, podczas gdy możliwość śmierci z powodu zachorowania na koklusz jest jak 1 - 5 000 000.

Pomimo, że oficjalne autorytety w dziedzinie zdrowia publicznego zapewniają nas o bezpieczeństwie i skuteczności szczepień, to jednak Food and Drug Administration - FDA (odpowiednik Państwowego Zakładu Higieny w Polsce ale o wiele lepiej wyposażonego w argumenty prawne) oraz Centers for Disease Control - CDC przedstawiają doniesienia, które przeczą temu w sposób zdecydowany. W rzeczywistości spadek ilości zachorowań wyprzedził całą epokę szczepień. Natomiast lekarze donoszą o tysiącach wypadków reakcji ubocznych związanych z podawaniem szczepionek, a także o wypadkach zgonów z powodu szczepień.

Jak można się zorientować, wprowadzenie szczepień i antybiotyków nie miało praktycznie znaczenia dla populacji. Spadek liczby zgonów na wymienione choroby zaobserwowano 4 pokolenia wcześniej.

Pomimo bardzo dobrze udokumentowanych wypadków powikłań po szczepieniach nie informuje się pacjentów o możliwości ich wystąpienia. Pomimo, że szczepienie jest rękoczynem na ciele pacjenta, chory nie musi podpisywać zgody na wykonanie tego zabiegu, wręcz przeciwnie, jest zmuszany pod groźbą kary sądowej.

Jak można prześledzić, choroby zakaźne mają coraz mniejsze znaczenie, jako przyczyna zgonów. Wyraźnie jest to widoczne przed erą antybiotyków i szczepień. Stwierdza się natomiast wzrost w sposób alarmujący udział chorób antropogennych. Również czas życia w minionym okresie trzech pokoleń nie uległ według danych WHO wydłużeniu.

Poniżej przedstawiono kilka najczęściej funkcjonujących w społeczeństwie mitów na temat szczepień.

Mit Pierwszy: "Szczepienia są całkowicie bezpieczne..."

System Doniesień o Efektach Ubocznych Szczepień (VAERS) otrzymuje około 11000 raportów rocznie o reakcjach ubocznych związanych z podaniem szczepionki. Około 1% tych informacji to wypadki śmierci. Większość tych doniesień dotyczy szczepień przeciwko kokluszowi. Chociaż liczba ta jest bardzo duża to prawdopodobnie jest to tylko wierzchołek góry lodowej, gdyż FDA przypuszcza, że tylko 10% wystąpień alergii jest rejestrowanych (jeszcze gorzej jest w Polsce). Prawdopodobnie tylko ok. 0.1 do 0.001 przypadków jest rejestrowanych.

Większość lekarzy w Polsce nie zna nawet kart, które trzeba wypełnić w przypadku zaobserwowania powikłania, pomimo obowiązku ich wypełniania od ponad 25 lat. Przypuszcza się, że rocznie z powodu szczepień ginie w USA ponad 1000 osób.

Szczepienia przeciwko kokluszowi wprowadzono w okresie kiedy szczyt zachorowań już dawno minął.

Zgodnie z raportem CDC rocznie dochodzi do 10 zgonów związanych ze szczepieniem przeciwko kokluszowi, przy czym pomimo szczepień epidemie kokluszu ponawiają się co 3 -4 lata.

Stwierdzono również, że maksimum zgonów z powodu nagłego niemowlęcego syndromu śmierci - SIDS występuje u niemowląt pomiędzy 2 a 4 miesiącem życia, czyli dokładnie po pierwszych szczepieniach. Spowodowało to przesunięcie terminów szczepień w Japonii. W kraju tym we wczesnych latach 70-tych przesunięto granicę szczepień z dwu miesięcy na dwa lata. Po tej zmianie terminu szczepień gwałtownie zmalała ilość zgonów klasyfikowanych jako SIDS.

Jak wiadomo w Polsce szczepi się dzieci nawet kilkudniowe.

Pomimo tych doniesień oficjalnie zaprzecza się, że szczepienia mogą być niebezpieczne. W rzeczywistości w Anglii zaobserwowano spadek wystąpień kokluszu z 80% do 30% po zmniejszeniu liczby szczepień. Szwedzki epidemiolog B. Trollor skorelował śmiertelność dzieci związaną z kokluszem z niskim uprzemysłowieniem regionu.

Szczepienia kosztują nas znacznie więcej niż zdrowie i życie dzieci. Tylko z powodu powikłań NVICP (Federal Governments National Vaccine Injury Compensation Program) był zmuszony do wypłacenia 650,6 miliona dolarów rodzicom dzieci poszkodowanych w wyniku szczepień.

Prawda o szczepieniach :

Szczepienia powodują znaczną ilość zachorowań i zgonów a także znaczne koszty dla rodzin i podatników.

Mit drugi: "Szczepienia są bardzo efektywne"

Odra, świnka, ospa, polio, epidemie tych chorób występują w społeczeństwach, w których wprowadzano system szczepień. CDC podała, że 98% zachorowań na odrę wystąpiło wśród dzieci szczepionych. Zachorowały nawet dzieci w regionach, w których nie notowano występowania tej choroby od wielu lat.

W Japonii zanotowano wzrost zachorowań na ospę po pojawieniu się szczepień. W 1892 roku zanotowano 29979 zgonów z powodu ospy. Wszystkie osoby były szczepione. Na początku XX wieku zanotowano wybuch epidemii ospy na Filipinach po zaszczepieniu 8 milionów ludzi.

W 1989 roku w Omanie w sześć miesięcy po zaszczepieniu 98%, dzieci wybuchła epidemia polio.

Wyraźnie można stwierdzić, że szczepienia wprowadzono w okresie spadku zachorowań. Praktycznie szczepienie nie miało znaczenia dla stanu zdrowia ludzi.

Podobnie w Polsce notowane wzrosty zachorowań wystąpiły w latach 60-tych i 70-tych u dzieci szczepionych. Jest to bezpośredni dowód na to, że szczepienia wcale nie zapobiegają wystąpieniu choroby.

Mit trzeci: "Szczepienia są główną przyczyną zmniejszenia ilości zachorowań w USA i innych krajach"

Spadek liczby zachorowań wystąpił dużo wcześniej aniżeli wprowadzenie szczepień i antybiotyków. Spadek zachorowań na 11 podstawowych chorób zakaźnych nastąpił o trzy pokolenia wcześniej, aniżeli wprowadzenie szczepień i antybiotyków w populacji. Spadek ten, jak dowodzą analizy jest związany z wprowadzeniem wody wodociągowej w dużych aglomeracjach, poprawą sytuacji sanitarnej i podniesieniem poziomu higieny. Kraje europejskie, w których nie wprowadzono szczepień zanotowały także spadek zachorowań na odrę i polio, równolegle z krajami, które wprowadziły szczepienia.

Raport Światowej Organizacji Zdrowia podaje, że nie ma korelacji pomiędzy wprowadzeniem procedury szczepień a śmiertelnością w krajach trzeciego świata. Notowany spadek śmiertelności związany jest z podnoszeniem się poziomu higieny i wprowadzeniem wodociągów oraz poprawą jakości odżywiania.

Prawda o szczepieniach:

Brak dowodów na określenie pozytywnego wpływu szczepień na zmniejszenie śmiertelności w tym stuleciu.

Mit czwarty: "Szczepienia oparte są na solidnej teorii na temat odporności i na praktyce"???

Jak wiadomo z historii, szczepienia wprowadzono przed ponad 130 laty. Nauka na temat odporności powstała przed około 20 laty. Tak więc wóz stoi przed koniem o co najmniej 4 pokolenia. Na długo przed tym, nim poznano w ogóle system obronny organizmów, wprowadzono szczepienia. Po pierwsze, wprowadzając szczepionkę do układu krwionośnego, omija się cały system odpornościowy. błon śluzowych, skóry, czyli wyklucza naturalne bariery odpornościowe systemu.

Dobrym przykładem potwierdzającym wątpliwą wartość szczepień jest gruźlica. Największy rozwój tej choroby stwierdzono w czasie wojen napoleońskich i w bezpośrednim okresie po nich. Dopiero w 1882 roku udało odkryć się Kochowi przyczynę tej choroby. Musiały minąć jeszcze ponad dwa pokolenia aby w 1943 roku po odkryciu streptomycyny znaleźć leki na tę chorobę. Czyli od strasznego "żniwa tej choroby do odkrycia leków minęło ponad 6 pokoleń.

Po drugie dorobiona teoria systemu szczepień mówi, że szczepionki stymulują produkcję przeciwciał. Brak do chwili obecnej prac, które wykazałyby, czy takie przeciwciała powodują trwałą odporność. Okazuje się, że dzieci pozbawione gammaglobulin, co wg teorii powoduje niemożność powstawania przeciwciał, wracają do zdrowia równie szybko jak inne dzieci. British Medical Council podał, że nie znaleziono korelacji pomiędzy zachorowaniem na dyfteryt a poziomem przeciwciał. Naukowcy stwierdzili również brak zachorowań wśród ludzi z niskim poziomem przeciwciał oraz przeciwnie, ciężkie przebiegi zachorowań wśród ludzi z wysokim mianem przeciwciał.

Badania dowiodły, że szczepionki pobudzając komórki do produkcji określonych przeciwciał, uniemożliwiają produkcję innych przeciwciał. Pełne szczepienia powodują wzrost zachorowalności. W stanie Minnesota (USA) stanowi epidemiolodzy stwierdzili pięciokrotnie większe prawdopodobieństwo zachorowania na żółtaczkę wśród dzieci szczepionych w stosunku do dzieci nie szczepionych.

Jak wiadomo firmy farmaceutyczne, w związku z wycofywaniem się Zachodu z tego rodzaju szczepień, szeroko reklamują tę szczepionkę w Polsce. System totalitarny jest doskonałym partnerem do wprowadzania przymusowych szczepień a więc łatwego zysku dla wtajemniczonych. Nie trzeba przekonywać wszystkich lekarzy, wystarczy jednego decydenta.

Jeżeli spośród 100 szczepionych osób zachoruje 5, uważa się, że szczepionka wykazuje 95% skuteczność. Jeżeli jednak tylko 10 osób spośród 100 szczepionych miało kontakt z chorymi, to skuteczność szczepionki wynosi tylko 50%. Ponieważ brak metody pozwalającej na stwierdzenie ile osób miało kontakt z chorobą, to brak również metody oceny skuteczności szczepienia. I tak, przez 120 lat nie opracowano metody pozwalającej obiektywnie ocenić wartość szczepień. To świadczy samo za siebie.

Kolejnym zastrzeżeniem w stosunku do szczepień jest brak rozróżnienia skuteczności szczepień u dzieci ze względu na ich wiek. Dziecko 2 miesięczne ważące ok. 4 kg otrzymuje taką samą dawkę jak dziecko 5 letnie ważące ok. 20 kg. Niemowlęta z niewykształconym systemem odpornościowym mogą otrzymywać aż pięciokrotną dawkę szczepionki (relatywnie do masy ciała) w porównaniu z dziećmi 5 letnimi.

Stwierdzono także, że ilość jednostek szczepionki w dawce może wahać się od 0.5 do 3 razy. Kontrole jakości dopuszczają szeroki margines błędu. Szczepionki są jedynymi preparatami medycznymi, które podaje się dziecku w tej samej postaci bez względu na wiek, masę ciała, rasę, nawyki żywieniowe i inne czynniki. Takie postępowanie spowodowało przed laty w Australii zgon 50 % aborygenskich dzieci po szczepieniu. Podobny przypadek odnotował New England Journal of Medicine. Szczepienia przeciwko polio spowodowały 8-krotny wzrost zachorowań wśród dzieci rumuńskich.

Dodatkowe podawanie antybiotyków po szczepieniach również może być powodem licznych powikłań, do zgonu włącznie. Podanie zastrzyku antybiotyku nawet w miesiąc po szczepieniu powoduje 8 krotny wzrost zachorowań na polio. Podanie 9 zastrzyków powoduje aż 20 krotny wzrost, a podanie powyżej 10 zastrzyków antybiotyku powoduje 182 -krotny wzrost zachorowań.

Można więc stwierdzić, że przesłanki, którymi kierowali się wprowadzający szczepienia (oprócz chęci zysku) nie znalazły potwierdzenia w praktyce medycznej.

Mit piąty: "Choroby wieku dziecięcego są niezwykle groźne"

Większość chorób wieku dziecięcego nie ma groźnych następstw.

Przechorowanie natomiast tzw. choroby wieku dziecięcego prowadzi do powstania trwałej odporności, w przeciwieństwie do odporności sztucznie wywołanej szczepieniem. Na ogół taki sztuczny okres odporności wynosi od 1 roku (szczepionki przeciwko kleszczom) do kilku lat. Szczepienie przeciwko ospie prowadzi do powstania odporności na 6 do 10 lat i nie trwa do wieku dorosłego. Właśnie w wieku dorosłym możliwość zgonu z powodu tego zakażenia jest 20 krotnie większa. Ponadto wirus ospy może wywoływać, w późniejszym okresie objawy choroby podobne do wirusa opryszczki. Większość chorób wieku dziecięcego, szczególnie o etiologii wirusowej, nie wymaga żadnego postępowania lekarskiego.

Zachorowanie na zakaźną chorobę powoduje zwiększenie odporności także w stosunku do szeregu innych chorób, nawet tych nie zakaźnych, jak np. choroby skóry, nowotworów, degenerację kości i zmiany szpiku. U osób szczepionych przeciwko odrze stwierdza się 4 krotnie częstsze występowanie choroby Leśniowskiego-Crhona.(wrzodziejące zapalenie jelita, a w grudkach w jelicie stwierdza się wtręty wirusowe).

Należy jeszcze podać, że środki konserwujące szczepionki mogą same powodować odczyny alergiczne, jak również w szczególnych przypadkach prowadzić do zgonu.

Można więc jednoznacznie stwierdzić, że niebezpieczeństwo związane z chorobami wieku dziecięcego są zdecydowanie wyolbrzymiane w celu zmuszenia rodziców do poddania dzieci niepewnej ale dochodowej procedurze.

Mit szósty: "Polio jest jednym ze zwycięstw związanych ze szczepieniami"

Podanie szczepionki Salka spowodowało wzrost zachorowań na polio w USA o 50% w latach 1957 - 1958 oraz o 80% w latach 1958-1959. Ponadto ujawniono manipulowanie statystykami zachorowań na polio w celu wykazania efektu dodatniego. Według CDC aż 87% zachorowań na polio w USA w latach 1973 - 1983 wywołane było podaniem szczepionki. Jonas Salk - twórca szczepionki - zeznał przed senacką komisją przesłuchań, że prawie wszystkie przypadki zachorowań na polio wywołane zostały szczepionką doustną. Jak wiadomo w Polsce stosuje się tylko szczepionki doustne.

Można więc postawić wniosek, że szczepionki przeciwko polio są obecnie jedną z przyczyn zachorowań na polio w USA i nie tylko. Jednoznacznie można także stwierdzić, że szczepionki przyczyniły się do wzrostu zachorowań na polio.

Mit siódmy. "U mojego dziecka nie wystąpiły reakcje po szczepieniu, a więc nie ma powodu do zmartwień"

Podanie szczepionki może spowodować wystąpienie długoterminowych reakcji ubocznych takich, jak zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu immunologicznego, kłopoty z koncentracją, alergie, rak i wiele innych, których nie notowano 30 lat temu.

Składnikami szczepionek są również znane kancerogeny takie jak: thimersol, fosforan duminy, formaldehyd.

Dr Harris Coulter utrzymuje, że "szczepienia powodują występowanie zapaleń mózgu znacznie częściej, aniżeli władze chcą to przyznać. Mogą one występować u 15 - 20 % przypadków".

Miliony dzieci uczestniczą w tym eksperymencie a władze medyczne nie robią nic, by rozpoznać długoterminowe uboczne efekty szczepień.

Można więc stwierdzić, że długoterminowe negatywne efekty szczepień są w oczywisty sposób ignorowane przez odpowiednie służby medyczne, pomimo silnej korelacji szczepień i wielu chorób przewlekłych z kolagenozami włącznie.

Rtęć znajdująca się w pożywieniu oraz pochodząca z amalgamatowych wypełnień zębów jest potencjalnie niebezpieczna, ale uważa się, że najbardziej prawdopodobnym źródłem rtęci są szczepionki konserwowane substancją o nazwie thimerosal. Thimerosal, środek konserwujący używany przy produkcji licznych leków, zawiera 49.6% etylortęci. Biorąc pod uwagę, że w ostatnich latach znacznie wzrosła ilość polecanych szczepionek dla dzieci, ilość kumulowanej rtęci zawartej w thimerosalu osiąga znaczny poziom (jako przykład: tylko szczepionka Hep B podawana noworodkom, konserwowana thimerosalem przekracza zalecany limit 36 razy).

Źródło: waszak.pl

Aldehyd mrówkowy lub formaldehyd (wg nomenklatury IUPAC metanal) to najprostszy związek organiczny z grupy aldehydów o wzorze HCHO (inny zapis - H2CO). Został odkryty przez rosyjskiego chemika Aleksandra Butlerowa w 1859.

W warunkach normalnych aldehyd mrówkowy jest gazem o charakterystycznej, duszącej woni i jest silną trucizną. Jego temperatura topnienia wynosi -113 °C, a temperatura wrzenia -21 °C. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, do około 40% wagowych. Roztwór ma słabo kwasowe pH. W handlu najczęściej spotyka się 35-40% roztwór formaldehydu w wodzie - formalinę.

Formaldehyd powstaje podczas niepełnego spalania substancji zawierających węgiel. Otrzymuje się go poprzez utlenianie i odwodornianie metanolu na katalizatorze miedziowym lub srebrowym.

Stosowany do wyrobu żywic syntetycznych, włókien chemicznych, barwników i jako środek odkażający.

Źródło: pl.wikipedia.org

Mit ósmy: "Szczepienia są jedynym możliwym sposobem ochrony"

Większość rodziców czuje się zmuszona do stosowania szczepień u swoich dzieci. Z jednej strony w niektórych krajach istnieje przymus fizyczny, w innych natomiast presja masmediów jest tak duża, że niedoinformowany rodzic uznaje szczepienie za mniejsze zło i dla świętego spokoju szczepi dziecko. Nie ma niestety środków zabezpieczających w 100% przed zachorowaniem. Podczas epidemii cholery w roku 1849 szpitale stosujące "oficjalną medycynę" notowały 48 - 60% śmiertelność, podczas gdy szpitale stosujący leki homeopatyczne notowały śmiertelność do 3 %. Jest to jeden z przykładów luk w naszej wiedzy.

Wraz z wprowadzeniem antybiotyków i szczepień ani czas naszego życia nie uległ wydłużeniu, ani współczynnik zgonów nie zmalał. Zanotowano natomiast nienaturalny wzrost wydatków na służbę zdrowia. Innymi słowy pieniądze przeznaczone na poprawę naszego zdrowia i życia weszły do kieszeni biznesu. Wydatki dotyczą Stanów Zjednoczonych, kiedy po "zimnej wojnie", zdecydowano się nadmiar pieniędzy ulokować między innymi w lekach. W Polsce sytuacja nie wygląda tak różowo. Brak powszechny pieniędzy na środki czystości, papier toaletowy i maszyny do wyparzania naczyń, ułatwiają zakażanie. A można by poprzez wprowadzanie wyparzarek w szpitalach w istotny sposób ograniczyć np. zakażenie m.in. wirusem żółtaczki.

Mit dziewiąty: "Szczepionki są zalecane czyli obowiązkowe"

W USA możliwe są zwolnienia ze szczepień z trzech powodów:

W 50-ciu stanach USA możliwe są zwolnienia od szczepień z powodu występowania chorób w rodzinie zwiększających możliwość występowania reakcji ubocznych.
z powodów religijnych,
z powodów filozoficznych związanych z prawem do wolności osobistej obywateli.

Dzieci zwolnione od szczepień mogą uczęszczać do szkół podstawowych i ponadpodstawowych z wyjątkiem okresów występowania epidemii. W Polsce praktycznie jedynym sposobem zwolnienia ze szczepień jest choroba dziecka.

Mit dziesiąty: "Władze medyczne zawsze stawiają zdrowie ponad wszystko inne"

Szczepionki uważa się za zwycięstwo w walce z chorobami, podczas gdy w rzeczywistości powodowały nawroty chorób. Karty pacjentów były fałszowane z obawy przed cofnięciem dotacji. Obecnie również wielu lekarzy odmawia potwierdzenia na piśmie efektu powikłania po szczepieniu. Autorowi jest znanych co najmniej kilka przypadków w ostatnim roku wystąpienia powikłań lub eufemistycznie zwanych efektów ubocznych o różnym stopniu nasilenia, po szczepieniu, w których to sytuacjach lekarze nie wypełniali kart.

Autorowi nieznane są przypadki w Polsce przesyłania raportów do Instytutu Leków z informacją o wystąpieniu powikłań po szczepieniu. Na prowadzonych kursach zawsze pytanie takie padało i nigdy nie otrzymano na nie odpowiedzi. Wielu lekarzy, nawet starszych, nie wiedziało w ogóle o obowiązku wysyłania takich raportów.

Zgodnie z NVIC wynaleziono ok. 250 szczepionek, poczynając od środków antykoncepcyjnych a na środkach przeciwbiegunkowych kończąc. Około 100 spośród nich skierowano do stosowania. Poszukuje się nowych dróg wprowadzania szczepionek, topiąc miliardy dolarów. Dr Vera Scheibner po długotrwałych studiach uznała, że "nie ma żadnego dowodu, że szczepionki zapobiegają chorobie. Wręcz przeciwnie powodują szereg objawów ubocznych, których konsekwencje (np. choroba Leśniowskiego) są gorsze aniżeli pierwotna choroba. Za 20 - 30 lat może okazać się, że szczepionki były największą zbrodnią przeciwko ludzkości"

Innym takim przykładem jest lansowana obecnie szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Stara się firma wprowadzić ją jako niezastąpiony środek na tę chorobę. Jednakże w woj. gdańskim i słupskim od 40 lat nikt nie rozpoznał tej choroby. Tak więc brak jest podstaw do stosowania szczepionki. Firma nie wspomina o możliwości wystąpienia powikłań. Po drugie ;szczepionka posiada "gwarancję" na rok po tym terminie trzeba zaszczepić się ponownie. Wydać kolejny milion złotych. I tak co trzy lata. A fizycy twierdzą, że perpetum mobile nie istnieje. Po trzecie pan, który w latach 70-tych opracował tę szczepionkę, był jednocześnie odpowiedzialny za kontrolę szczepień i pełnomocnikiem Rządu ds. szczepień. Austriak ten zarobił wieleset milionów szylingów. Podobnie firma Immuno AGH. Jak wiadomo z niepotwierdzonych źródeł tylko Leśnicy zakupili ponad 10 000 sztuk tej szczepionki po ponad 100 zł za dawkę. I pamiętajcie drodzy Leśnicy co trzy lata należy dawkę powtórzyć wg informacji producenta. Należy pogratulować firmie marketingu.

Bez społecznego sprzeciwu będzie coraz więcej i więcej wymaganych szczepień. Tak długo jak szczepienia będą dawały tak olbrzymie zyski, życie ludzkie nie ma znaczenia. Nie wspominając o wielkim skandalu testowania szczepionek na upośledzonych dzieciach w Australii przez ostatnie 40 lat. Dzieciom szczepiono rozmaite wirusy i bakterie, aby potem stosować szczepionki."

Opracował dr n.med. J. Jaśkowski na podstawie raportu Alana Philipsa ponad 60 pozycji piśmiennictwa znajduje się w Redakcji
Poniżej podajemy adres pod którym można uzyskać więcej informacji:
National Vaccine Information Center 204 F Mill St. Vienna, VA 22180. tel. (703) 938 - 3783

Źródło: sonia.low.pl

Lekarzom sie ufa zanim cos sie zlego nie stanie. Nie ma gwarancji na nic w zyciu. Liczymy na to co najlepsze.

Wg. literatury Amerykanskiej na temat szczepien, nie jest to kwestia zywych lub martwych komorek, jest to kwestia konserwantow, typu, formalina, thimerosal, aceton i inne szkodliwe skladniki, ktore tak naprawde to potrafia odbic sie na zdrowiu kilkadziesiat lat pozniej.
Z zanieczyszczeniem poszczepiennym wiaza sie alergie, astma, alzheimer, parkinson, bialaczka i reszte chorob, ktorych nie mozna wykluczyc ze wspolengo mianownika zanieczyszczen ktorych powodem jest wiele chorob. Uklad immunologiczny jest uzalezniony od czystosci organizmu a szczepienia maja wiele czystych toksyn. Tak jest to temat kontrowersyjny

Dla tych, ktorzy moga poczytac po Angielsku.
http://www.909shot.com
To jest strona, ponownie, niestety po anglieslku, ktora zacheca do naturalnej opieki nad naszymi maluchami.
http://www.hpakids.org

Opublikowano: Maj 28 2006,10:22
tabozena

Źródło: dzieci.org.pl

Alicja Katarzyńska, Gdańsk 29-12-2004, ostatnia aktualizacja 28-12-2004 22:04

Przypadki tej groźnej, szczególnie dla małych dzieci choroby, stają się częste w całej Polsce. Winna jest mało skuteczna szczepionka DTP.

- Jesteśmy zaniepokojeni - mówi Teresa Małaczyńska, ordynator oddziału chorób płuc i alergii Szpitala Dziecięcego w Gdańsku. - Od trzech miesięcy mamy coraz więcej zachorowań. Właściwie co tydzień przyjmujemy kilkanaścioro dzieci z przewlekłym kaszlem. Po badaniach okazuje się, że to krztusiec. W ostatni poniedziałek przyjęliśmy dziesięcioro pacjentów z podejrzeniem tej choroby!

Marek Kalinowski, specjalista ds. zagrożeń epidemicznych z Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Gdańsku, potwierdza. - O epidemii jeszcze nie mówimy, ale wzrost zachorowań jest 2,5 razy większy niż w ubiegłym roku - mówi Kalinowski. - To niepokojące, bo teoretycznie wszystkie dzieci były szczepione przeciw krztuścowi.

Dlaczego dzieci chorują? Szczepionka przeciw krztuścowi, tzw. DTP, jest w Polsce obowiązkowa od kilkudziesięciu lat, to znaczy, że każde dziecko teoretycznie powinno być odporne na tę zakaźną chorobę. Specjaliści mówią jednak o małej skuteczności tej szczepionki. - Wygląda na to, że przeciwciała, które powstają w organizmie po jej podaniu, nie bronią przed bakterią wywołującą koklusz - tłumaczy Marek Kalinowski. - Na świecie od dwóch lat jest nowa, skuteczniejsza szczepionka, niestety, dla nas zbyt droga.

Pediatrzy od lat nie mieli do czynienia z krztuścem, dzieci znają koklusz co najwyżej z "Ani z Zielonego Wzgórza". - Gdy trafi do przychodni dziecko z przewlekłym kaszlem, lekarze szukają wszystkich chorób oprócz kokluszu - mówi dr Małaczyńska.

- W mojej 20-letniej praktyce nie miałam udokumentowanego przypadku krztuśca - mówi Grażyna Gawrońska, pediatra z przychodni w Gdańsku.

Dzieci chorują na koklusz w całej Polsce. - Jest więcej zachorowań - potwierdza Mirosław Czarkowski, kierownik pracowni Epidemiologii z Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie. - Już od pewnego czasu obserwujemy stały wzrost zachorowań, dlatego w tym roku wprowadzono specjalną dawkę szczepionki, tzw. przypominającą. Podawana jest dzieciom sześcioletnim.

W ubiegłym roku na krztusiec zachorowało 1924 dzieci. W tym roku stwierdzono już 2819 przypadków.

• Krztusiec (lub koklusz) to choroba zakaźna dróg oddechowych przenoszona drogą kropelkową. Jej podstawowym objawem jest kaszel: przewlekły, męczący, utrzymujący się tygodniami i miesiącami. Wzmaga się nocą, jest tak silny, że może wywołać odruchy wymiotne. Inne objawy przypominają przeziębienie: lekka gorączka, katar, może pojawić się też obrzęk twarzy i powiek. Choroba jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci do pierwszego roku życia. Gwałtowne ataki kaszlu mogą wywołać bezdech, zaburzenia elektrolitowe, nawet doprowadzić do śmierci.

Źródło: gazeta.pl

AGNIESZKA urodzila sie 9.05.1986 r.

Nic nie zapowiadalo choroby, ocena noworodka 10 pkt. Jej starsza o dwa lata siostra urodzila sie zdrowa.Jedno co dało sie zauważyć, to odbarwieniadwie-plamki na udzie. Wszystko zaczelo sie po podaniu szczepionki DiPerTe. Dziecko zrobiło sie bardzo niespokojne. Ktoregos dnia zadecydowalismy o koniecznosci konsultacji w szpitalu. Diagnoza: wielotorbielowatosc nerek, ze znacznym ich powiekszeniem, prognoza 2-3 lat życia.
Jednak niepokoj, płaczliwosc Agi nie były spowodowane wada nerek. Lekarze to bagatelizowali. Dopiero po ok. trzech miesiącach przypadkowemu lekarzowi przyszła myśl do głowy, że to może epilepsja.
Wielu lekarzy badalo Age. Zaden nie potrafil zdiagnozowac choroby.Kolejny, przypadkowy lekarz, już podczas rozmowy telefonicznej zasugerował stwardnienie guzowate. Badanie TK to potwierdzilo.
Rozwój psycho-ruchowy był znacznie opóżniony. Aga chodzic zaczęła dopiero w wieku 9 lat.

Źródło: dzieci.bci.pl

Do 13 miesiaca życia Sylwia rozwijała sie tak jak każde inne zdrowe dziecko. Ale po szczepieniach przeciwko odrze zaczęły się problemy. Sylwia trafiła do szpitala.

Stwierdzono: zespół hipotoniczno-hiperkinetyczny - niedowład czterokończynowy, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, oczopląs poziomy, leniwą reakcje źrenic na światło, dyslogię
Stwierdzono, że stan dziecka spowodowany jest zapaleniem mózgu po przebytej odrze.

Źródło idn.org.pl